Novels by DARIELMELECIO

I startled and started to amazed, the beauty of sorrounding give me hope, again.Isang malawak na lugar na puno ng iba't-ibang uri ng bulaklak. Makukulay na wari'y walang hanggan. May mga kulay na ngayon ko lang nakita. Parang bahaghari ng mga bulaklak. Kay sarap sa pakiramdam.Ang ngiti ko'y lumawak ng matanaw ang mga paruparo na nagbibigay lalo ng ganda at saya.Purples, greens, silver and almost every color I know seen everywhere; from the flowers, to trees, from insects to animals, and water from lake.Pakiramdam ko wala ng kulang. Napuno ng kulay ang masalimuot kong buhay.I.. I don't want to leave this place.

Everyone has the dark side and flaws that keep arising and live deepen their heart.Time will come and it allows and trigger to show up unexpectedly."A-are you.. certain about that?" Tanong ng diyosa, nahihirapan sa pagtanggap.Hindi niya mapigilang mapapikit sa natuklasan. Lumusob ang gulat at pagkalito sa mukha niya lalo na't hindi siya makapaniwala na isang lahing kaniyang nilikha ang siyang magpapawasak ng puso niya.Gulat ang ekspresyon ang makikita sa mga mata ng mga nakapaligid sa kaniya na mga kababaihan, nagliliwanag ang mga mata ng mga ito upang pigilan ang pag-apaw ng kanilang mga emosyon.Napayoko ang babaeng nasa unahan. "Sigurado po ako, diyosa ng liwanag," Sagot nito. "They alr

“What the hell they are?” sambit ko habang nagmamatiyag sa mga lumilipad na nilalang. “This is crazy!”“They are the offspring of underworld.” Sagot ni Kyl na mababakas ang matinding kaseryosohan. Tumingin siya sa akin. “Someone calling them here.”Sa sinabi niya ay agad napakunot ang noo ko. Kapansin-pansin ang pagpaparito ng mg nilalang na 'yon. At bakit sa school?“Are they the one who destroyed the otherside?” tanong ko kahit pa may ideya na sa isipan na nagpapagulo sa akin.“They are calling something like someone did to them. They are connected and attack unbelievably.”Biglang lumalim ang aking paghinga. “I wonder who allow them to this world?”“I also wonder.”Naramdaman ko na lamang ang biglaang pag-uga ng kalupaan. Nagkatinginaa

Maaga pa lamang ng madaling araw nang magmulat ako ng aking mata na para bang ordinaryo parin ang kahihinatnan ng lahat na para bang walang paparating na delubyong labis kong kinakakatakotan.Ang ilang sandaling pag-aalulong ng mga aso ay nagbigay sa akin ng kakaiba sa katawan. Nanindig ang mga balahibo ko at lihim na napapabulalas sa pangalan ng maykapal na malimit ko lamang sinasambit, '*Jesus*'.Nagmadali ang bawat galaw ko at hindi na pinansin ang kaibahan sa aking kalooban. Pilit na sinasambit sa isipan na baka nagbago ang isip ang namamahala sa villang ito at pinalitan ang batas at pagbabawal sa lugar.Pero hindi ako mapakali habang patuloy na pag-ingay ng mga aso na para bang may bagay silang gustong sabihin gamit ang kanilang mga alulong. Hanggang sa umingay ang paligid na nagpawala ng mga alulong.Doon ako mas

> - <Dumadagondong ng malakas ang buong kapaligiran. Lupa man o kalangitan pati ang kailaliman.Isang napakalakas na kidlat ang tumama sa isang bahagi ng gubat. Nanlaki ang mata ko at natuod sa kinatatayuan.Mula sa bahaging 'yon na umuusok dahil sa pagtama ng kidlat ay ang paglitawan ng mga nakakabinging sigaw ng mga nilalang na may dala-dalang parang pito na hinihipan pero ang kaibahan ay naglalabas ito ng ingay na parang nanggaling pa sa kailaliman.Ang tunog ay nagpatuloy at mas lalong lumakas ang paggalawan ng lupa.Natuon ang aking atensiyon sa mga punong nakapalibot sa akin. Kasabay ng malakas na paggalaw ng lupa at lumalakas na kulog ay ang marahas na pag-uga rin ng mga puno na para bang any time ay maari silang matumba.Nanginig ang buo kong kalamnan nang magkatotoo ang takot na aking inisip-isip lamang. Narini

The school does not even mind the death of Miss Usino. Life on academy still the same, and quite. No one spoke about it after the day she died. It feels something isn't right, the way my classmates, schoolmates and faculties didn't even show their proper condelence.I feel pity for Miss Usino soul.Isa pa sa aking kinalito is mula noong nalaman kong wala na siya ay 'di na muli ito nagpakita sa'kin. It seems weird but maybe I really don't know what the real rules if you are dead. Maybe she already on the afterlife.But then, again, I find it hard to believe and my way to put things under my control is to observed.But the thing is, it lead me to a deeper reality, dark truth of Sacred Shine of Life Academy. > - <“For today discussion, we will tackle about the Science of Hallucination.”Nakatuon

“Maraming paraan ang buhay na susubok sa'yo, anak.” Sabi niyang kumikislap ang mga mata. “Huwag kang mawalan ng pag-asa.”“Ngunit sadyang kay hirap...” ---“Miss Vison!”Napa-angat ang aking tingin sa harapan at napabuntong hininga nang bumungad ang malatigreng ekspresiyon ni Missis Usino.Namumutla ang mukha nito at kakaiba ang boses niya ngayon. May mapupulang likido ring tumulo sa kaniyang noo at sabog na sabog ang kaniyang buhok.Umiwas ako ng tingin sa kaniya, hindi na inabala pa ang sariling usisain ang kaniyang outfit ngayon. Muli akong napayoko upang tingnan ang weird na bagay sa aking paanan. Bagay na namasa-masang nakakapit sa aking paa.Tinawag muli ni Missis Usino ang aking atensiyon kaya nagpabalik-balik ang aking tingin sa direksiyon sa harapan at sa bagay na nasa aking paanan

Reality isn't all about the thing we know about. Sometimes, it is the thing that hidden. Hidden and only the forces alone to define it and makes sense of your life.And now that I witness a thing that makes sense, the reality is so far to reach. But I know reality for me is what I think that matter. What my heart desire.'Cause like the moon that lighting up the world, it has difference for everyone to notice.Everything is a mystery as so everyone has. Just like the disappearances of a batch 2029-2030. It give me a lesson that we should learn how to love and care the one who was in our side. Who give us something to look forward for. Something that makes sense of reality.Not until it lost, forever. > - <