Novels by Ellie Xystia

Chapter 10Sobrang tahimik ng silid nang magsimula akong mag-kwento sa kanila at ngayon na tapos ko ng ibahagi sa kanila ang buhay ko, ang kaninang tahimik ay naging maingay. Puno ng iyakan at mugtong-tugto rin ang kanilang mga mata dala na rin sa kaka-iyak. Isa na akong College Teacher at alam ko na nakaka-relate sila sa kwento ko. Alam ko naman na ang iba sa kanila ay broken-hearted, iniwan at niloko."Ma'am, ilang po bago kayo nakapag move-on kay Kianno?" Tanong ng isa kong studyanteng babae habang mugtong-tugto ang kanyang mga mata."Sobrang tagal. May mga araw na wala akong ganang kumain, walang gana magsalita at walang ganang kumilos. All I want is to sleep just to forget the pain I've felt. Pero pati rin pala sa panaginip ko, maaalala ko siya. Naalala at nararamdaman ko parin ang sakit sa puso ko kahit na natutulog lang ako. Hindi madaling kalimutan ang isang taong naging bahagi na ng iyong buhay. He's not th

Chapter 9"Ang ganda ng sunset diba, Love?" Nakangiti kong sabi habang hindi pintuputol ang tingin sa araw."Oo nga, maganda. Napaka-ganda....mo." Lumingon ako sa kanya at nakatingin siya sakin."Tse, bolero!" Ani ko at saka hinampas siya ng mahina sa braso."Totoo ang lahat ng mga sinabi ko sa'yo at walang halong biro. Mahal na mahal kita kahit palagi mo'kong tarayan, mahal parin kita." He said then he pressed his lips against mine.Napaka swerte ko sa kanya. I pushed him away yet he chose to stay. He stayed and he hugged all my flaws and imperfections. Siya lang ang tanging lalaki na nagparamdam sakin ng kakaibang pagmamahal. Sa loob ng napakaraming taon, wala akong ginawang mabuti. Wala akong ginawang tama. Ang tanging alam ko lang ay ang magalit sa lahat ng tao at sa buong mundo. Hindi ko alam kung bakit binigyan ako binigyan ng Diyos ng isang lalaking kagaya niya.

Chapter 8It's been a month simula nang nagpunta kami sa San Poblacion. My parents unexpectedly went home and tomorrow is my 18th birthday. Kaya ganon nalang ang pagkagulat ko ng bigla silang umuwi. Hindi na ako aasa na makakasama ko sila bukas dahil ordinary day lang ang birthday ko at alam kong aalis rin naman sila bukas. Mas gugustuhin ko pang makasama si Kianno bukas kaysa ang magmukmok dito sa kwarto.Simula nang makauwi ako dito sa mansion ay palagi akong dinadala ni Kianno sa may dalampasigan. We watched sunrise together while drinking coffee. Habang patagal nang patagal ay unti-unti akong nalulunod sa pagmamahal niya. Minsan naiisip ko kung paano ko makakayanan kapag nawala pa siya sa buhay ko. Ayoko mang isiping pero anong magagawa ko? Lahat sila iniiwan ako. Lahat ng mga taong mahal ko ay umaalis kaya ganito nalang ang takot ko."Francine baby, tomorrow is your 18th birthday. What do you want?" Biglang tanong ni Dadd

Chapter 7Nasa biyahe ako kasama si Kianno. Kagabi ko pa iniisip ang mga nagyari sakin. Ilang beses na rin akong tinanong ni Kianno kung gusto ko bang mag file ng case pero tumanggi na ako. Hindi naman sa ayaw ko silang maparusahan, ayaw ko lang talaga na malaman nina Mommy at Daddy ang nangyari sakin dahil kapag nangyari 'yun mag ha-hire sila ng mga bodyguards na babantay sakin. At iyon ang ayaw kong mangyari, ang may bumuntot sakin kahit saan ako magpunta.Nakakatawang isipin na sobrang pag e-emote ang ginawa ko para makalimutan si Kianno pero ang hindi namin alam, mahal namin ang isa't isa."Love, sigurado ka na ba talaga?" Napalingon ako kay Kianno nang bigla itong magsalita."Oo nga, paulit-ulit ka nalang e.""Bakit ayaw mo? Muntikan ka ng rape kagabi tapos ayaw mong mag file ng case sa mga gagong 'yun?" Napansin kong nainis siya kaya hinawakan ko ang kamay n

Chapter 6"Oh c'mon Fran, Ginno is not here so I swear. Kahit mamatay pa s'ya." Aniya at saka humalakhak ng malakas.Nakailang tawag na si Vivian sakin at ilang beses na niya rin akong pinilit na pumunta sa Yellow House Bar na pag-aari nila. At first, ayokong pumunta doon dahil baka set-up lang. Hindi ko kayang tingnan si Ginno ng ilang oras. The way he looked at me, it makes me feel uncomfortable and unsafe. Napakalagit niyang tumingin sakin. It's disgusting!"You want to forget Kianno, right?"She caught me. Alam na alam niya kung paano ako hulihin. 'Yung tipong hindi na ako makakatangi pa. She take advantage of my feelings for Kianno. At dahil gusto ko rin naman mawala itong nararamdaman ko sa kanya kahit ngayon lang, ay pumayag na ako."Great! See you later, Frannie." Masayang tugon nya.Nang mag-end ang call ay agad akong nag-ayos

Chapter 5 5 in the morning when I got home. I was wondering kung anong ginawa nila dito habang wala ko? Siguro, sobrang saya nila dahil wala silang nakikitang demonita. Walang demonitang sisira sa pasko nila. Nang buksan ko ang refrigerator kanina ay bumungad sakin ang napadaming pagkain. It seems like they're really preparing Christmas huh. Nakatingin ako sa kisame at pinipilit ko ang sarili kong makatulog. I failed again. Kapag pinipikit ko ang mga mata ko ay naalala ko yung mga napag-usapan namin ni Kianno. Ayokong umasa at mag-assume sa lahat ng mga pinapakita niya sakin. I already have feelings for him pero pinipilit ko ang sarili ko na wala akong nararamdan na kahit ano para sa kanya. S'yempre, in-denial pa ako sa sarili ko. What if he only see me as a friend? Naiinis ako sa tuwing may pinapakitang kabaitan si Kianno sakin. Unti-unti niyang nakukuha ang loob ko hanggang sa nagka gusto na nga ako sa kanya. I hate it. Sobrang nagi-guilty ako sa mga nagawa ko sa kanya.

Chapter 3Nakapikit ako habang nakikinig ng mga kanta ni Billie Eilish. Kahit na nakapikit ako ay hindi ko parin maiwasang maalala ang mga nangyari sa akin kanina. First time na may nag-alok sa akin ng ice cream at first time ko rin malagyan ng ice cream sa buong mukha. Habang naglalakad ako kanina, pansin ko na nakatingin sa akin ang lahat ng mga nakakasalubong ko sa daan. Hindi ko naman sila masisisi. Para akong isang bata na palaboy-laboy sa daan. Napakadumi ko."Ma'am Francine?"Napamulat ako ng mata at nakita ko si Melai, isa sa mga cook namin dito sa mansion. Agad na uminit ang ulo ko nang makita ko siya na may hawak-hawak na gatas."Hindi ka ba marunong kumatok? Katulong ka lang at amo mo'ko, kaya marunong kang gumalang." Inis na sabi ko at kinuha sa kanya ang gatas."S-Sorry po, Ma'am." Aniya at dali-daling umalis.Imbis na inumin ko ang g

Chapter 2Mag-isa akong naglalakad sa hallway ng school. Para akong robot na naglalakad. Walang emosyon. My lips were on a straight line and my eyes were also cold. All of them was looking on me. Sobrang ilag na ilag sila sakin na para bang may sakit akong nakakahawa. Yeah, I have ODD pero hindi naman yun nakakahawa.I only have one friend, she's Vivian. They saw her as a bitch and a boyfriend stealer. Pareho lang ang tingin nila sa amin ni Vivian kaya madali lang kaming magkasundo and in the end, we became friends. Kilala ako dito sa University na pinapasukan ko hindi dahil artista ako. It's because I'm mean. Some of them call me slut, spoil-brat, bitch, hooker and a boyfriend stealer. Yes, I'm a bitch. But I really hate when they call me boyfriend stealer. I didn't steal anything! My goodness. Wala ngang nagtatangka na makipag-kaibigan sakin tapos aakusahan nila ako na may kinuha ako sa kanila. Siguro matagal na akong na kick-out sa Universi

Chapter 1I'm Francine Tyra Manuel - the only daughter of one of the richest family in Philippines. And because I came from a very rich family, I always get what I wanted. Laptops, computers, books, cellphones and even luxurious things. Siguro, kaya nila binibigay ang lahat ng gusto ko kasi alam nilang doon lang nila maipapakita ang pagmamahal nila sakin. They're showing their love through giving expensive gifts.Mom and Dad, they were always busy. Palagi silang wala sa bahay kapag gumigising ako sa umaga. I don't remember any good and happy memories na kasama silang dalawa. Tanging ang mga katulong lang palagi kong nakakasama at minsan naman ay inaatake ako. I have Oppositional Defiant Disorder or ODD. I easily get annoyed by others. Kahit ang pagtawag sakin sa second name ko ay sobrang nakapagpapakulo ng dugo ko. That is why Mom and Dad always gives what I wanted o kahit na hindi ko man hingiin ang mga bagay na yun ay kusa nila itong ib

ALEXANDRA'S POINT OF VIEW"Aish, ang tanga mo talaga kahit kailan, Alex. Kung sana hindi mo nalang s'ya pinatulan, edi sana hindi ka hinalikan!" Mahinang sabi ko sa sarili ko.'Pero ang lambot ng lips niya..'"Aaahhh!! Ano ba naman 'tong naiisip ko! I think I'm crazy.."~KNOCK, KNOCK,KNOCK!~Mabilis akong nakabanggon ng marinig ko ang sunod-sunod na katok."Bakit po Manang?""Pinapababa ka ng Mommy mo ihja, may bisita ra daw." Nakangiting sabi niya at sinenyasan niya akong sumunod.Nang pababa na kami, narinig ko na may kausap si Mommy at Daddy. Nakatalikod sila kaya hindi ko makita ang mukha ng babaeng kausap nila."Mom?" Tawag ko sa kaniya at napalingon naman sila sa gawi ko.Huling lumingon ang babaeng kausap nila kaya nung makita ko kung sino s'ya, agad na nanglaki ang mga mata ko at sak

STELLA'S POINT OF VIEWOh my goodness! I'm super excited na makasama ulit si Ethan kahit na itinataboy niya ako palayo. But who cares? I'm Stella and no one can stop me.Matagal na akong may gusto kay Ethan pero kahit anong gawin ko, hindi niya pa rin ako kayang pansinin o kahit iappreciate niya man lang ang mga effort ko para sa kanya hindi niya magawa! Bakit sa t'wing ngingitian ko s'ya parang hindi niya ako nakikita? Sa t'wing tatawagin ko naman s'ya, nilalagpasan niya lang ako. Hangin lang ba talaga ako para sa kanya?!"Guys have you already heard?""Ang alin?""Si Ethan may kasamang babae!""And?""Guys, ano ba naman kayo! Hello, si Ethan may kasamang babae and super sweet nila!""Wa-it...what?! Oh no,no Halley, you gotta be kidding me!""At saan mo naman nasagap 'yang balitang 'yan?!"

CLYDE'S POINT OF VIEWNang maibaba na ni Ethan ang tawag ay agad kaming nag-unahan sa pagbaba. Ewan ko ba kapag sinabing magmadali kami, para kaming mga baliw na nag-uunahan sa pagpunta sa kanya. Nag-uunahan kami pero hindi naman namin alam kung bakit kami pinapapunta.Lakad-takbo ang ginawa naming tatlo dahil bawal namang tumakbo sa hallway, may mga office eh, bakit ba. Nang malapit na kami sa gym, nakita kong nakasilip si Ethan. Lintik naman, para naman kaming mamboboso nito." Tangina, bakit ka nakasilip dyan?!" Sigaw ni Ryker at agad namang tinakpan ni Ethan ang bibig niya at sinabing huwag raw kaming mag-ingay.At mukhang nakuha naman namin ang ibig n'yang sabihin kaya nagsimula na kaming mamboso. Pero s'yempre biro lang 'yun. Sumilip kami sa may pinto at nakita naming may dalawang babae sa loob at isang lalaki. Nagkakasagutan ang dalawa habang ang isang babae naman ay nakatingin lang sa kanilang dalawa.

ETHAN'S POINT OF VIEWHindi ko maalis sa isipan ko ang babaeng pinapasok ni Cindy sa bahay. Hindi naman basta-basta lumalapit o nakikipag-kaibigan si Daisy lalong-lalo na sa mga hindi niya pa nakikilala. What's with that girl? Bakit ganon nalang niya kabilis makuha ang tiwala ni Cindy?Napansin ko ang pagtingin ng mga babae sa akin habang naglalakad ako papunta sa building namin. I put my hands on my pockets then I walked into the hallway. They took me some pictures and videos. It's just a picture at sanay na ako sa mga ganyang style. I'm not an artist but they're treating me like I'm one of the famous artist. Hindi nga ako artista pero may itsura naman ako kagaya nila.I'm not an artist but I am one of the campus heartthrobs."I love you Ethan!""How to be you po?!"Ethan buntis ako!""Ethan nasarapan ako sa ginawa natin kagabi!"'WHAT THE FU

ALEXANDRA'S POINT OF VIEWAng akala ko, hindi magiging maganda ang pasok ko sa University pero nagkamali ako. May mga naging kaibigan na ako sa University na 'yun pero hindi lahat. Ang iba ay sobrang mapili sa kaibigan as well I am. Ayos na ako kay Daisy. I'm comfortable with her. Marami kaming napag-usapan kapag free time, magkasundo rin kami at dahil dun ay mas naging malapit kaming dalawa.I woke up early this morning. Hindi ko alam kung bakit sobrang aga kong nagising, siguro sobrang excited lang akong pumasok ulit. Inayos ko ang sarili ko, sinuot ko ang leggings at ang aking sports bra. I've decided to have an exercise. Matagal-tagal na rin na hindi ako nakakapag exercise dahil sa tambak na gawain.I went downstairs, I saw my Mom cooking our breakfast. She greeted me so I greeted her back. She looked at me with a smile on her face."Mom, what are you thinking?" I asked. But she just

ETHAN'S POINT OF VIEWAt exactly 7:30, nandito na kaming apat sa University. Alam na namin kung saan ang room namin kaya naglibot-libot muna kami sa loob ng campus since may 30 minutes pa naman kaming natitira. Sa bawat sulok na madaanan namin, may mga babaeng napapalingon sa gawi namin."Whoah, chix!" Manghang sabi ni Clyde. Kahit ang babaeng volley ball player ay hindi nakaligtas sa mga mata ni Clyde. Palibsaha kasi, maliit ang shorts nito."Sisiw? Nasaan?" Agad namang tanong ni Ryker at nagbaba ng tingin sa paligid para hanapin ang tinutukoy ni Clyde."Wala namang sisiw ah."'Pfft tangina!'Hindi ko alam kung matatawa ba ako o maiinis kay Ryker. I really don't get him. Minsan napaka childish niya, minsan naman napaka sungit at minsan parang gago umasta."Bakit?!"*POOOKKK!*"A-Aray naman, Steven. Bakit mo'ko binatukan