Novels by Ada Rose Cruz

HULI na ng ma-realize ni Amber ang inasta sa harap nina Raiden, Governor Micsol at Stelle. She supposedly a good actress, pero bakit hindi niya napigilang hindi mag-selos? She can’t believe it! Ano na lang ang iisipin ng gobernador? Sana ay hindi nito nahalata na magkakilala sila ni Raiden.Ganoon pala siya mag-selos, hindi maitago. Pero hindi lang naman selos ang naramdaman niya, nakaramdam din siya ng galit kasi pakiramdam niya ay niloloko siya ni Raiden. Kilala na ba nito si Stelle dati pa bago siya dumating sa buhay nito? Stelle seems really likes Raiden at mukhang ganoon din ang binata, hindi naman kasi ito pumalag ng halikan ng babae, at doon pa talaga sa harapan niy

HINDI UMIIMIK si Amber simula nang sumakay siya sa speed boat. Nag-uusap ang dalawang lalaki na nagngangalan Efren at Max, hindi niya gaanong naririnig ang pinag-uusapan ng dalawa ngunit alam niyang siya ang topic ng mga ito. Sa mga nangyari kay Amber, masyado na siyang na overwhelmed to the point na para bang go with the flow na lang siya. Pinasok niya ang mundong iyon, ang mundo ni Raiden kaya hindi dapat siya ngumawa dahil siya naman ang may pananagutan kung ano man ang mga nangyayari sa kanya. Pero ipinapanalangin niya na sana ay mabait kung sino man ang Governor Jimmy Micsol na iyon. Siguro ay kilala siya nito dahil tumatakbo ang kanyang ama bilang senador, siguro ay wala naman itong gagawi

BAHAGYANG NAPATILI si Amber, ngunit agad din siyang tumahimik nang makilala kung sino ang humila sa kanya—si Reign. Idinikit nito ang hintuturo sa mga labi nito, senyales na huwag siyang maingay. “Reign!” gulat pero mahina niyang sambit. Biglang nabawasan ang kaba niyang nararamdaman.Isang bagsak ng tango ang isinagot ng babae saka siya nito hinila papuntang kakahuyan. Hindi na siya tum

ANG nakabibinging ingay ang dahilan kung bakit natigilan at naglaglag ang panga ni Amber sa nakita sa loob ng lugar. Parang sa isang iglap ay ibang mundo na agad ang kanyang kinaroroonan. Maraming tao ang naghihiyawan, nagpapalakpakan at sumusuntok sa hangin.“Huwag kang papalapa! Kaya mo ‘yan! Sa’yo ang pusta ko kaya ‘wag kang papatalo!”

LULAN ng motor, binaybay nina Mon at Amber ang papuntang lugar kung saan ang kinaroroonan ni Raiden. Medyo maputik, lubak-lubak at may madamong daan. Ang mga bahay na yari sa kahoy ay hiwa-hiwalay, ngunit bawat madaanan nilang mga tao sa mga bahay ay mga matang tila nanlilisik ang tumitingin sa kanila. Ano ba naman kung maging friendly ang mga ito? O kaya ‘wag na lang silang pasinin kaysa sa ga’nun? Maliwanag pa ang paligid ngunit ramdam ni Amber na delikado ang aura doon, pinagtitingnan sila ng mga tao na animo gusto silang tagain. Pati ang ibang mga bata roon ay hinaharang ang sasakyan nila dahilan kung bakit kamuntik na silang tumilapon ni Mon pagka

NAGISING SI Amber na wala si Raiden sa loob ng kwarto. Inisip niya na baka tumambay muna ito sa labas kaya iginayak niya muna ang sarili. Naligo siya at nagpalit ng jogging pants at suot na t-shirt, pero iyong dating hooded jacket ang isinuot niya. Pagkatapos maigayak ang sarili, lumabas siya ng kwarto pero hindi si Raiden ang nabungaran niya kundi isang payat at maliit na lalaki, mukhang inaabangan nito ang paglabas niya!“Good morning!” bati nito, ngumisi na halos labas ang lahat ng ngipin, ang ilan ay bulok pa.