Nobela ni Andrea Mamaril Pineda

PROLOGUE"sira na ang buhay ko dahil sa walang hiyang kasal na yan tapos sisirain pa nila?" Inis kong sigaw sa loob ng aking silid. Pinag-tatapon ko ang mga gamit na mahahawakan ko dahil sa inis."ugh,nakaka-inis. Ano pa bang silbi ng utal ko kung kokontrolin lang din nila ako?" Umiiyal na turan ko. Itinapon ko ang vase na nahawakan ko at sakto namang bumukas ang pinto,iniluwa nito si mama at papa kasama ang tapat na sekretarya ng kamahalan."o my god,anak anong ginawa mo?Itai!" sabi ni mama,inalalayan naman sya ni papa para maka-iwas sa mga bubog na nag-kalat sa sahig dahil sa mga basag na gamit.*ouch!*"magi-ingat ka,lumayo sa mga bubog" bilin ni papa kay mama. Si mama naman ay tumango lang bilang sagot. Binalingan ako ng tingin ng aking ama na alam ko