Carpe Diem

»»————-　➴　————-««Esther»»————-　➴　————-««Usual Day, uuwi mag isa, maglalakad mag isa, laging mag isa. Hindi ako freak, hindi rin naman ako nabubully pero ganon talaga, ayos na ayos lang din naman sa 'kin.Less attachment, less pain.Inayos ko 'yung pagkakasukbit ng pula kong handbag sa kanang balikat ko. Napangiwi ako sa sakit. Ilang oras na rin pala kasing nakapwesto 'to doon. Inalalayan ng kamay ko 'yung hawakan at nilipat ko nalang sa kabila kong balikat.Kakaunti nalang 'yung mga estudyanteng kasabay ko sa pag uwi. Lahat sila may kasa-kasama, nagdadaldalan na parang mga manok. Sandali ko lang silang pinanood at tinuon na a

»»————-　➴　————-««Tell-talling Maezelle's Backstory»»————-　➴　————-««Tama si Esther na lagi siyang nasa club, pero nagkamali yung kaibigan niya tungkol sa nakakadalawang lalaki siya kada linggo. Minsan ginagawa gawa lang ni Maezelle 'yung kwento para maentertain niya si Esther. Para man lang maalala niya na may pakiramdam pa rin 'to. Napapansin kasi niya na laging sarado yung mundo ni Esther, napakahirap katokin, walang sumasagot kahit may tao.Gusto ni Zelle na hikayatin si Esther na magsaya. Iba rin namang magpaka baliw baliw minsan. Hindi rin naman masama na makihalubilo sa iba.Parehas sila ni Esther na only child, pero

»»————-　➴　————-««Irish Lin is Dylan's childhood bestfriend.»»————-　➴　————-««They are very close to each other to the point everyone predicted that they'll gonna marry each other some time soon in the future.They used to call each other 'Bro'. They used  to treat each other as indivisible pair. They had a playful oath when they were seven. Spitting on their own palms, they joined it together and promised that whatever happens, nothing can break their friendship.Friendship. Irish Lin is so done with that word. She wants more. She wants to claim him. It is after their one stupid kiss. It drove Irish Lin out of her sanity.

Pagkasarado ko ng pintuan nakita ko si mama na kinakamot kamot 'yung ulo niya. Nakakunot ang ulo, magkasalubong ang kilay. Naguguluhan nanaman siguro 'to sa bago niyang cellphone."Oh, 'nak? Ang aga mo naman," ika ni mama na sumisilip silip sa likod ko."Maezelle?" Binaba ni mama ang cellphone niyang dinudutdot. "Andiyan ka pala!" pagtalon niya at lumapit sa kaibigan ko. "Nag almusal ka na?"Minsan napapaisip ako kung ako ba talaga 'yung anak rito.Pero kung aaminin, masaya akong nakikita 'yung laki ng ngiti ni mama tuwing naaaninag niyang kasama ko si Zelle. Mas mag ina nga sila kaysa sa 'min ni mama. Mas malapit sila sa isa't isa. Parehas silang madaldal tapos makulit. Tapos ako... tahimik lang naman ako palagi. Ako 'yung tipo ng tao na kakausapin lang kita kung kakausapin mo 'ko."May almusal na 'ta?" tanong ng kaibigan k

»»————-　➴　————-««   Present Time  »»————-　➴　————-«« " Tatang Sen "Nakakabwiset naman 'tong nasa harapan namin. Busina ng busina. Nakakairita. Ang ingay ingay. Hinampas ko ng ilang beses 'yung busina. Humihiling na gumana man lang kahit isang beses pero umirit lang 'to. "Talaga naman oh," banas na hinampas ko 'yung manibela. Sa init ng temperatura sa labas at usok na nagsalo salo na, parehas na kami ng kasama kong tinutusta s