Doctor Alucard Treasure [Tagalog]

Sunod-sunod na kulay itim nang sasakyan ang pumarada di kalayuan sa napaka-abalang simbahan sa araw na yun. Sa unahang sasakyan. Abalang tinatawagan nang isang nakangising lalaki ang numerong alam niya na makakausap nang sasagot nito ang sasalubong na kamatayan dito. Lalo siyang natawa dahil ano man ang siyang ginawa niyang pagbabanta dito. Hindi siya sineseryoso. Napasenyas sa leader nang tauhan niya. &l

((( Monina POV's )))Hingal ang inabot ko habang napa-akyat nga sa bundok, kung saan naroroon ang pinakakilalang hospital sa mundo, at madaming records of success kung bakit kilalang-kilala. Dagdag pa natin na may mayayaman lang at fifty-fifty ang mga pasyente ang naririyan sa tuktok ng bundok!Kung di lang sa cliente ko, di ko ito gagawin.Sayang din naman ng pera at oras kung di ko ito gagawin na sideline.Ultimate, paparatzi ang Moninang to!May isang artista ako na kailangan kunan ng larawan. Sa napaka high demand niya ngayon sa mga kabataan. Humanda ka ngayon.Pinaikot-ikot nga ako sa bundok na naglakad. Dahil tanging may mga sasakyan lang ang pumupunta dito. Kung wala kang service, maglalakad ka talaga. But, sa ganda ng mga puno na nagsisibulaklakan, napa-picture ako. Ang ganda din ng kalangitan ngayon. Kuha ng picture ulit.Taas ng kamay ko na pinaglalaruan ang sinag ng araw.Nang biglang lumukso ang puso ko

((( MONINA's POV )))Ano yun?Bago pa man nga nila ako mahuli agad akong nakababa. Ngunit sugat naman sa binti ang nakuha ko dahil sa pagmamadali.Nakalabas na ako ng hospital, bago pa man nga maalarma sila.Ewan kung ano nga ba ang nangyari? Pero marunong ako magsense ng panganib.Panganib na baka makulong ako sa ginagawa ko ngang to. Nagbebenta ako ng larawan na di alam ng mga subject ko. Sa piece of art sila sa mundong ito. Their beauty is money. Hahaha.Awwww… Ang hapdi masyado.Ngunit kailangan ko magmadali dahil nga may klase pa ako.Pagdating ko sa school. Tiis hapdi. Padating ang pera kapag nakita ko nga ang cliente ko mamaya.Napasilip ako sa pinto ng classroom namin. Napapikit ako dahil nagsisimula na yung klase at halos fifteen minutes late ako.Kaya naman dahan dahan akong pumasok na di napapansin ng strikta naming professor na nagtuturo lang naman sa minor subject pero masyadong pa-major.

((( Monina POV's )))Narinig kong tumawag si Tatay. Yun mag jijingle ata. Mga chanaks kong kapatid talaga."Ano na bang oras?" tanong niya sa akin at parang ang haba ng oras ngayon? Sino ka ba sa triplet?""Pa, ako ito si Monina.""Ah Catherine."Monina Catherine pangalan ko. At Catherine ang gustong itawag sa akin ni papa.Oras ba ang tinatanong niya?"Gabi na po.""Naghapunan ka na ba?""Opo." kahit di pa nga. Hangang sa nahatid ko nga sa banyo.Naghintay sa labas. Oo, bulag ang tatay namin.Nasa langit na ang Mama namin. Syempre sa langit dahil napakabait niya. Namatay ito sa panganganak nga sa tatlo. Kunti lang ang ala-ala ko sa kanya, six years old ako noong ipinanganak nga ang mga chanak. Si Papa ang nagpalaki sa amin. Hanapbuhay niya bilang photographer nga. Marami siyang sideline din, gaya ng pag-edit ng mga videos, gawa ng mga book cover at digital image. May pera nga sa talent ni Papa. At ang impo

((( Monina POV's )))Itinali ko ang aking buhok matapos nga matuyo sa paglalakad ko.Masaya kong binati ang mga customer namin at napapakarga na nga ng gas. Amoy ng gas, sanayan lang yan.At sa ngiti ko nga bentang benta sa tenga ko yung… keep the change saka tip na kala mo naman nasa restaurant ako.Ang saya nito. Umagang-umaga napakagandang blessing."Thank you kuya!" sigaw ko nga sa customer na binigyan ako. Wag ka lang sa akin mafafall dahil di ako interesado. Ayaw ko munang sumuong sa napakalaking responsibilidad. Pamilya ko muna ang asikasuhin ko.May dumating na kulay itim na sasakyan. Ang ganda ah. Parang ito lang yung isa sa mga sasakyan na dinaanan ako kagabi. Kung makabusina kala niya siya ang may ari ng kalsada.Bumukas ang bintana ng driver at sumalubong sa paningin ko ang lalaking nakangiti na nga para sa akin.Wow. Ganyan nga, para maganda ang umaga."Magandang umaga Sir." binigay niya sa akin