LOGINITS a rainy and cold saturday night. I'm here at the middle of nowhere. Nakayakap sa sarili, habang nakayukong umiiyak. "I'm so sorry Cece, I- i don't know what to say .." Parang naririnig ko pa din ang mga salitang iyon na kanina lang ay sinagot nya sa akin. Masakit. Para nya akong sinaksak at tumagos iyon hanggang puso. Pain .. Shame for myself .. Humiliation .. Rejection .. Iyon ang nararamdaman ko ngayon.
View MoreBUSY sya sa araw na iyon. May bibisitahin syang sites dahil nagpabago ang isa sa pinakamalaki nilang kliyente ng design. And the clients wants her to fix it as soon as possible. Sa condo na nya na regalo ng papa nya sya nakatira. Her family moves to baguio after their talk. Hindi na nila hinintay na paalisin ng bangko sa bahay nila. But she promise, cross-finger, she will take it back. Its her home all of her life. "Narinig mo naba ang balita?" Salubong ni Nina sa kanya. She's leaving to see the site. Kunot-noong tiningnan nya ang kaibigan. "What news?" She ask. "Nag suntukan daw si Cody at JJ! Ang sama talaga ng ugali ni JJ kahit kailan! Alam kong sya ang nag umpisa. Hindi gagawin ni Cody ang makipag away .." kwento nito sa saloobin. Kinabahan sya? Is it because of what happened yesterday? Is it because of her? "Iba
MALUNGKOT na umuwi siya sa bahay nila. Her family is facing a big problems. At naiinis sya sa sarili nya dahil wala syang magawa. May notice na ang bahay nila at pinapaalis na sila ng bangko sa lalong madaling panahon.Her father decided to sell their property and live in the province. La Presa, Baguio kung saan lumaki ang kanyang ama."Paano ang mga bata?" Narinig nyang tanong ng ina. Halata ang pag aalala sa boses nito."Isasama natin sila. I already talk to Yoyo. He agreed to me" sagot ng ama nya."Paano si Cecelia? Andito ang buhay nya. Ang mga kaibigan at ang trabaho nya" napapikit sya. Naalala nya ang naging pag uusap nila ni John, she's worried. Kung nag paplano pala ang mga itong umalis at doon na manirahan sa Baguio ay sasama sya. Pero paano?Her tears are starting to fall down, again. And with the same person. Hanggang kailan ba sya paiiyakin ng lalaking 'yon.
A/N: Hindi ko na lalagyan ng Point of view ha? Alam nyo naman na ang pattern. Every chapter, si Cece muna ang una tapos sunod naman si John. Okay? Baka kasi may malito. I recieved a PM saying na naguguluhan daw sya sa story ko.Question: MAGULO PO BA STORY KO? MAY NAGUGULUUHAN BA SA INYO? Comments down below please.C H A P T E R : N I N EAFTER what we had in the parking lot, hindi na kami nag usap pa. He's calling and texting me nonstop but i chose not to answer and ignore him. I don't know. The pain that he caused is still there. Its deep. Hindi madaling kalimutan dahil lang sa salitang I love you na sinabi nya. Don't get me wrong, I do love John. Most of my life, he's there. Hindi madaling kalimutan lahat ng ala alang pinagsamahan namin lalo na yung mga masasaya. I am dependent on him. Hindi ko ata nakikita ang sarili kong hindi sya kasama. But i need to let go and move on from the pain.
A/N: For everyone's knowledge and for those who's asking, Yes po Its my cocomelon's adaptation of characters. So for those people who've watched it, you are very familiar to them. It's my fav ♥️ Skl.Kindly follow me at wattpad @ImNovel, its out! And Please also read my other work, Bitter Love. Salamat.C H A P T E R : E I G H TCECE POV:MAGKAHARAP kami ngayon. Nakikita ko ang mga mata nyang parang pagod. Malaki ang eyebags ng lalaki. At ngayon lang nahalata na may balbas na ito."Did you sleep?" Naitinig nya. Para naman itong nagulat at nagbaba ng tingin na parang nahuli sa isang kasalanan.I know He's not okay. Base from his look, mukha itong pagod.At gusto nya itong yakapin. Miss na miss na nya ang kasintahan. Napahawak sya sa bestidang suot. Doon kumukuha ng lakas."Cecelia ..." Tawag nito sa kan