Kabanata VIII

My mood automatically arose as I glanced on his direction. It's been two days since we'd talk and I can say that he is not that playboy Shymone I known.

"Hey!" I poked his back and laugh. Sinundan ko ng tingin ang babaeng nagpupunas pa ng luha at padabog na naglalakad palayo sa amin. Nadedepina ang mapupula niyang mga labi na nakanguso na ngayon.

He just rolled his eyes and held his cheeks that is now swollen. Pa'no ba naman kasi ay nasampal na naman ng babae.

"Masakit ba?" kunwaring nag-aalala kong tanong pagkatapos ay humalakhak na lalong nakapagpasimangot sa nahuli.

"Huwag mo na akong asarin, Isa." He bore his eyes to the glass window next to him, checking his cheeks that is reddish as of now.

I composed myself and sit next to him. "Ano na naman ba kasing ginawa mo?"

He shifted his eyes to meet mine. "I just said that we're done,"

Bahagya akong tumayo sa pagkakaupo saka pinitik ang noo niya. Based on the girl's appearance, hundi ito kaladkarin. "That's it! You got a reward!"

His eyebrows creased as he landed his eyes to mine. "Isa, they knew me, before I fucked, I make sure they knew my rules."

Sa dalawang araw na lumipas, ang dali kong masanay sa kanya. I'm not the type of woman who loves bullshitting and do that stuff, but on him, parang unti-unti na akong nasasanay sa mga malalaswa at makamundong mga salita.

"Ang bibig mo,ah! Can't you see, you are talking to a very decent woman." I chuckled and cross my arms as I pouted.

Isa pa ito, I like being pampered by him. Hindi naman ako ganoon.

He rolled his eyes, like he was used to what I'm saying. "Yeah right, Isa."

I sighed and looked at him, napansin niya yata ang mga mata ko na sa kaniya nakatingin kaya nabaling ang atensyon niya sa akin.

He smirked. Itinukod niya ang mga braso niya sa lamesa, pilit na inuubos ang distansya naming dalawa."What are you looking at? Naiinlove ka na sa'kin?"

My huffish eyes bored to him. My brows lifted up as I crossed my arms and let my back rest to my chair. "Don't fool around, Mister."

Love is not an easy feeling. I only loved once, but it ended up, me being hurt but for me it is worth it.

Napatingin ako sa mga tao na nasa paligid nang biglang mahaluan ng halakhak ng lalaki sa harapan ko ang hangin sa paligid, they are looking at us weirdly—may mga nakakunot ang noo na parang may pinapanood na hindi nila maintindihan, may ilang natatawa na lang habang nagbubulungan.

Dahil sa pagkairita ay mabilis kong sinipa ang kanyang paa mula sa ilalim, mabilis naman din siyang tumigil at nakakunot ang noo na tumingin sa akin. Halos magsalubong na rin ang kilay niya dahil sa pagtataka. "What?"

"Can you just behave as a gentleman?" Pasimple kong ginala ang aking mga mata sa paligid. Napahinga na lang din ako ng maluwag nang makita na halos lahat ng tao ay bumalik na sa kani-kanilang ginagawa.

His boyish smirked appeared again on his lips. "I'm a gentleman."

Fuckard gentleman, I guess?

Ang mga mata ko ay nakatuon sa kanya habang ang aking mga braso ay nanatiling magkakrus sa isa't isa. I felt how he's uncomfortable as my eyes were directly looking at him. Nag-iwas na kasi ito ng tingin, hindi na kinaya marahil ang mga tingin ko sa kanya. "Fine."

I heard his growling breath as I diverted my gaze on the waiter that is now in front of me, holding a menu -getting my order, perhaps. Mabilis dinnang naging paghakbang nito nang makuha ang aking gusto. Bumalanty rin ang biglaan nitong pmumutla nang madako ang tingin sa lalaki sa aking harapan. Madilim kasi itong nakatingin sa kaawa-awang waiter habang magkasalubong ang mga kilay kung kaya't mabilis akong tumayo para maabot siya.

"What?" his voice was mixed by undeniable annoyance.

"Bakit? Ano problema mo sa waiter?" I asked while sipping his juice.

Bumaling ang paningin niya sa akin, kunot-noo pa rin, isama pa ang pamumula ng kanyang mukha at pag-igting bahagya ng panga. "Hindi mo talaga alam?"

I shrugged my shoulder,walang kaide-ideya kung anong kinagagalit niya. He smirked. "Ang lakas ng loob magsabi na playboy ako, mas playgirl ka."

This time, I felt how my cheeks were burning. Ang pagkunot ng aking noo ay tila dumoble at tingin ko ay nagmukha na akong matanda dahil doon. "What?"

"Obviously that fuckard has a crush on you," he said that as if he was solving an easy math problem. Isinandal niya ang malapad na likod sa upuan habang nakatuon ang atensyon sa akin.

Crush? Sa tanda kong 'to crush?

"Mister Gentleman, baka nakakalimutan mo kung anong edad ko," I said in monotonous manner. " Wala na akong panahon sa ganyan. Lagpas na sa kalendaryo ang edad ko."

He cackled. My dagger eyes shifted on him. "You are attractive, 'di mo ba alam yon?"

"Wala akong panahon sa mga biro mong ganyan," Inis na pahayag ko para maitago ang mabilis na pagbabago ng tibok ng dibdib ko ngunit isiniwalang-bahala na lang iyon.

Dinig na dinig pa rin ang halakhak niya sa buong lugar, like I was his clown. "Why can't you accept a simple compliment from me?"

"Dahil alam ko ang style mo." I rolled my eyes to hide my annoyance. "And I'm sorry to dissapoint you, but I don't want your style on girls."

"Ouch," he acted like he was really in pain. Humawak pa ito sa dibdib niya at pumikit ng mariin.

"Stupid," I mumbled whilst watching his acting.

"Stupid na ba ang magsabi ng totoo?" he asked, nakakunot pa rin ang noo.

"Hindi, pero stupid ang pag-arte mo! "I answered without breaking our eye contact. "Gwapo ka pero ang pangit mong artista."

Nakasandal pa rin ang buong likod niya sa upuan, ang mga mata naman niya ay nakatuon sa akin ang atensyon tila nasisiyahan panoorin ang panlalait ko ng harap-harapan sa kanya.

Umiling-iling pa ito. "I don't know if I would be fluttered or insulted."

My lips lifted upwards, nilalabanan ang tingin niya habang dahan-dahang tumatayo sa inuupuan. Ini-lebel ko pa ang mukha ko sa kanya. "Nanlalait ako," I smirked,saka siya iniwan na nakatulala.

***