Tasteless Price [Fil/Eng]*completed*

In life, wine is everything. Kailangan ito sa kahit anong okasyon.  At ilan 'yan sa sinabi sa'kin ni daddy. Hindi naman ako mahilig sa wine dahil nga natatakot akong malasing, stupid right?  Sa murang edad kong 'to namulat ako na halos bote na ang nakikita ko sa loob ng aming bahay. Well, what do you expect? But, actually we have our winery. Pero talagang meron kang makikita dito sa aming bahay dahil my dad treasures every wines we have. Lahat ng wines na meron kami, na gawa namin  ay may collection siya. Kulang na nga lang ay maging anak niya na ang mga ito kaysa sa'kin. I don't care anyway. Since my mom left us because of her affair to another man, ay sobrang nababad na si dad sa trabaho. He loves me, right. Pero minsan nakalilimutan niyang nandito pa ako at handang umalalay sa kaniya. We can face all the challenges, anyway.

Hindi ko maintindihan ang gustong sabihin ni Aisie kaya napalingon na lang ako sa bintana at napansin ang nagkakagulong mga estudyante.  Anong meron? Hindi na ako makapag-pokus sa discussion ni ma'am dahil talagang sinisipat ko ang nangyayari sa labas. Lumingon muna ako kay Aisie na nakatanaw din sa labas na may malawak na field. Mukhang kinikilig si Aisie habang nakatanaw at talagang hindi ko siya maintindihan. Nakakaloka! Unti-unti namang naghiyawan ang mga nasa labas na parang may kung anong ganap. Ano bang meron? I think they are seniors. May event ba sila?  Panandalian kong inalis ang paningin ko sa labas at sinuyod ng tingin ang loob ng classroom. Napansin ko na ang iba ko ring mga kaklase ay napatitig na sa labas na parang gusto nang makisali sa kasiyahang nangyayari. Parang wala nang nakikin

Hating gabi na pero heto pa rin ako't nakapikit ng sobrang diin, pinipilit matulog na kahit anong subok o gawin ko ay ayaw bumigay ng utak at mga mata ko.  The heck is happening to me? Nakakainis na, ha. Ilang beses na akong napabalikwas, nagpagulog-gulong sa kama at sinabunutan ko na rin ang sarili sa sobrang gulo ko. Hindi na ako magtataka kung magulo ang kama ko bukas.  Hindi kasi talaga mawala 'yong boses ni substitute teacher sa utak ko and the way he stares at me parang may kakaiba. Parang may mali? Or am I just hallucinating? Pero hindi talaga ako makatulog. Promise. Tumayo na lang ako't napagpasyahang uminom na lang muna ng gatas. Pagbaba ko ay naabutan ko si daddy sa kusina na tutok sa kaniyang laptop habang humihigop ng kape sa tasang hawak niya. 

It's already Wednesday at kailangan nang mag-review dahil exam na namin bukas at after ay sembreak na. Madalas din ang pinsan ko dito, tuwing recess nga lang. At sa tuwing pupunta siya dito ay excited na excited siya. Hindi naman nagkukuwento sa'kin kung sino ang nahanap niya dito. Kaloka! Ang harot. "Kyaaahhh! Naku insan! Ang pogi niya. Nasaan na kaya 'yon? Kilala mo ba insan? Hindi niya kasi ako pinapansin kahit tinatanong ko kung anong name niya. Choosy pa siya, sa ganda kong 'to ako na ang lumalapit sa kaniya," sambit niya at napahawi pa sa kaniyang buhok. Narinig ko naman ang pagtawa ni Aisie. Sus! Parehas lang silang maharot. Kaloka!  "Sino ba 'yon, ate?" Pang-aasar naman ni Aisie. "Duh! Ate? Isang taon lang tanda ko sa inyo. So, stop calling me ate! Mas mukha pa nga kayong ate," mataray niyang sag

Tahimik lang sa kabilang linya. Pero rinig ko ang bawat paghinga niya. Siguro ay nag-iisip siya. "Can you sing for me? Because... I'm sad right now, really. And I want to hear you sing." Pinukpok ko ang sarili kong ulo ng sabihin ko 'yan. Bakit ko ba siya kinakausap? Fuck this dramatic scene and this fucking weird feelings. "What do you want?"  "Anything."  Kabado man na baka hindi niya ituloy ay naghintay pa rin ako hanggang sa nakarinig ako ng pagtipa ng gitara. He can play? H-how? Fuck! Malamang inaral, Lushiane. Hindi nag-iisip. "I look at her and have to smile As we go driving for a while