Throbbing Heart

This story is a work of fiction. Names, characters, places and incidents are products of the author's imagination or are used fictitiously. Any resemblance to actual events or locales or persons, living or dead, is entirely coincidental. No part of the book should be reproduced or transmitted into any form without the consent of the author, except where permitted by law. Copyright© All Rights Reserved® ________________________________________________________________________ Note: This is unedited. So, please bare with my grammars, spellings and punctuation marks b'coz surely there will be many errors ahead. I hope you'll support this story, it's a fruit of my hardwork. I'll be your cute author. 

 "Waahhhhhhhhh.." Literal akong sumigaw mula sa pagkakahiga sa malambot at mabango kong kama. Gumising na naman akong maganda. Ngumiti ako at nag unat-unat para maehersisyo  ko ang mga kasu-kasuan kong natutulog.  Tumayo ako habang humihikab. Nagpunta akong cr para mag mumog. Pagkatapos ay ngumiti ako at kumata sa harap ng salamin. "When I see you smile,I can face the world whooahh..You know that i can do anything." Hindi ko alam kong bakit sobrang saya ko ngayon. 'Yong dapat ay magsusuklay ako, ginawa ko itong mikropono at kumanta ulit. Kitang kita sa salamin ang facial expression ko. Baka singerist talaga ako? "When I see you smile ,I see a ray of light whoahhI see it shining through the rain.When i see you smile at me..." Umiling-iling ako habang pinipigilan ang ngiti dahil sa pinagagawa ko. Ako pa yata ang natataw

 Matapos naming kumain ni Jace hindi talaga dumating kahit anino ng kapatid nito. Kahit nga picture wala eh. Inindian kami hay naku!. Na iistress ako. Pero pwedi nadin nabusog ako eh. Masarap talaga pag libre. "Alam mo Jace, pangalawang araw ko pa lang ito pero naging close na agad ako sa inyo. Thank you ha?" Sabi ko ng naka ngiti. "Ano ka ba! wala 'yon." Grabeng ngiti. Kita pati dimple. Required bang ilabas ang dimple 'pag nakangiti? "So, p'weding mag tanong related ng personal?" Gusto ko kasing makilala siya ng husto. "Oo, pero 500 pesos kada tanong. Mahal akong interview'hin eh."  "Ano?!Grabi ka naman. Magtatanong lang may bayad agad?Libre nga lang yung pagkain eh." Gulat na sabi ko. "Joke lang!" Tawang tawa siya sarili niyang biro. Nagpeace sign siya bago tumigil. "Sige, mag tanongan tayo. Gusto din naman kitang makilala ng husto?"

 "JACEEEE!" Kumaway-kaway akong pumunta sa kaniya. Ang gwapo niya lalo sa suot niyang kulay itim boarder short. Naka bukas naman ang tatlong butones ng polo niya at kitang kita ang  malaki niyang dibdib.  "Yummy." Sabi ko sa isip ko habang nakatingin sa katawan niya. "Kisz." sabay halik sa noo ko. Mukhang nalimutan niyang ninakawan niya ako ng halik sa pisngi. Naka sanayan ko na kasing sa noo niya ako hinahalikan. Hinayaan ko nalang sweet din naman yun eh.  ''Aalis na tayo within 10 mins, umakyat kana, dala mo ba yung camera mo?" Tanong niya. Shet nalimu ko. "Jace, nalimutan ko. Babalikan ko nalang." Akmang aalis na ako ng pinigilan niya ako. " 'Wag na, ako na ang babalik. Akin na ang susi." Hiningi niya sa'kin at inabot ko agad sakaniya.   Dali-dali siyang naglakad sa pinong buhangin. Naglibot-libot ako sa yacht na pagmamay a

 Hindi ko alam kong ano ang gagawin ko, naguguluhan na ako. Hindi ko siya masagot sa tanong niya. Bata palang ako,Naka tali na ako sa taong hindi ko kilala. Naka nguso lang ako habang naluluha. Hinaplos ni Jace ang aking pisngi at pinahid ang aking mga luha.  "Bakit ka umiiyak, Kisz?" Tanong niya habang hinahaplos ang mukha ko. Namungay ang mata niya sa pagtataka. "Masaya lang ako." Tanging sagot ko. Masaya na may halong panghihinayang sa kanya. Ayaw ko siyang saktan. Baka pareho kaming umasa. Nginitian niya ako. "Will you let me, Kisz?" "Yes." Hindi ko alam kung bakit 'yan ang lumabas na salita sa mga labi ko. Lumiwanag ang mukha niya sa narinig. Hinalikan niya ako sa gilid ng ulo bago niyakap. "Pasasayahin kita, Kisz. Gagawin ko ang lahat." Malambing niyang bulong. "Ehem! Mukhang may nanalo na ah?"