Point of view - Emma Blair - Sumikat ang bagong umaga, sinimulan ko na ang mag-ayos ng lamesa para sa aking asawa. Nag luto, nag hain at nag timpla ng kaniyang kape. Matapos ito, inayos ko ang aking silid at ang aking sarili. Hindi ko na maalala kung kailan kami huling nag sama sa iisang silid, hindi ko na matandaan kung kailan huling naging isa ang aming katawan. Ang naalala ko nalamang sa aking isipan ay ang huling araw na naging malamig ang kaniyang pakikitungo sa akin. Tumingin ako sa harapan ng salamin. Nababakas sa aking mukha ang hirap na aking pinag daanan upang suyuin ang aking asawa. Ang mga pinag daanan ng aking sarili upang siya ay pag bigyan, ngunit tila bulag na siya. Tila hindi ko na maibabalik ang dati niyang pag mamahal na kaniyang ip
Last Updated : 2020-08-01
LOGIN
