All Chapters of His Sadist Bed Spacer: Chapter 1 - Chapter 10

 ReidCassandra's point of viewIsang malakas na sampal ang natikman ko mula sa aking Grandpa. Ramdam ko ang pamamanhid ng pisngi ko dahil sa sakit na dulot no’n. Napapikit ako at hinayaan na lamang siyang ilabas ang galit niya."Hindi mo na 'ko b

 Run awayI can’t help but pace back and fourth here in my room. Hindi ko makalma ang aking sarili dahil sa bilis ng mga nangyayari. Muli akong lumapit sa pinto at pinilit ‘yong buksan pero wala akong napala; no way out. Hinampas ko nang malakas ang pinto sa sobrang galit."Ano ba! Open the goddamn door, please?! Grandpa, don't do this to me!" Sigaw ko, nagbabaka sakaling makikinig ang Grandpa

 Hard to getAla una na nang madaling araw ngunit hindi pa rin ako makatulog. Bumangon ako mula sa kama at suminghap. My mind is uneasy and I felt the throbbing pain at the back of my head. Dahil siguro sa aksidente na nangyari sa akin. Lumabas ako ng kwarto upang makalanghap nang sariwang hangin. Pakiramdan ko ay mababaliw ako kung mananatili lamang ako sa kwarto. Masyado rin siguro akong nag-iisip kaya

Tapos na akong kumain ng hapunan pero wala pa rin ang Skylus na 'yon. Napatingin ako sa wall clock at nakitang mag-aalas diyes na ng gabi. Saan naman kaya nagpunta ang lalaking 'yon? Kung kailan naman gusto ko siyang makausap!Napag-isipan ko na ang mga sasabihin ko sa kanya. Hindi ako mananatili rito ng libre dahil alam ko na hindi naman siya papayag sa gano'ng set up. In a short period of time, na-obserbahan ko na ang ugali niya. Kaya naman naisip ko na magbabayad ako sa kanya kada buwan para sa gano'n ay pumayag siyang tumira ako rito sa mansyon.Sana naman ay pumayag siya na magtagal ako rito... Wala akong ibang alam na lugar na mas safe kaysa rito.Kailangan niyang pumayag!Naupo ako sa sofa. Isinandal ko ang ulo't likod ko ro'n. Inaantok na ako ngunit hindi ako matutulog nang hindi nakakausap ang lalaking 'yon. Kailangan ko siyang hintayin at kausapin para mabawasan na rin ang mga isipin ko.

ReasonTiningnan ko ang maliit na orasan sa side table at nakitang mag-aalas nuebe na ng gabi. All I could do was to sigh heavily as I listened to my growling tummy.  I’m already hungry but I am also annoyed at the same time.Gustuhin ko mang kumain ay hindi ko magawa dahil ayaw kong lumabas ng kwarto. Paniguradong nag-aabang ang unggoy na 'yon sa paglabas ko para awayin na naman ako.Inayos ko ang pagkakaupo sa kama at saka niyakap ang aking malambot na unan.I smiled bitterly. I’m acting as if I already owned this room. It’s funny that I am so obsessed to stay here but not trying my best to befriend the owner. Instead of being nice, I’d always end up having an argument with him."Kasalanan naman niya," mahina kong bulong habang dinedepensahan ang sarili sa mga naisip ko.Hindi ko siya gagalawin kung hindi niya ako gagalawin. Iyon lan