LOGIN"Ate Thea, I think I'm in love with you..." THEY were just eleven and six years olds ng ipangako ni Thea kay Liam na ito muna ang magiging pansamantala niyang boyfriend habang wala pa siya sa edad. Ang buong akala niya , makakalakihan rin ni Liam ang lahat dahil grade one pa lamang ito ng mga panahong iyon at halos totoong kapatid na ang turing niya rito. But she was wrong. Even after mag-migrate sa ibang bansa nina Liam, pinanghawakan nito ang pangako ni Thea na siya lamang ang mamahalin nito-hanggang sa minsang bisitahin siya ni Thea sa Australia, and find out for himself na bilang isang kapatid lamang ang turing sa kanya ng babaeng minahal niya simula pagkabata. Nagbago ang lahat sa pagitan nila mula noon. Then after seven years of no communication, muli silang pinagtagpo ng pagkakataon. This time, Thea is already engaged to another man. And Liam is a new person. But the spark between them is still there. May pag-asa pa bang mapagbigyan ang pag-ibig na minsan ng tinanggihan? O matatapos din ang lahat dahil sa isang sikreto na maaari na namang pumagitan sa dalawang taong nagmamahal?
View More?Liam & Thea?"ATE THEA!"Nang marinig ni Thea ang pangalan niya mula sa loob ng kabinet, agad siyang pumunta doon at agad na binuksan iyon. Ngunit ng buksan niya ito, hindi niya agad nakita ang may-ari ng boses dahil nakaharang ang mga mamahaling damit na halatang damit pambabae. Ang ganda naman ng mga damit ni tita Andrea, isip niya. Ngunit pinalis niya agad iyon ng makita ang mga paa ng batang hinahanap niya.Itinabi niya ng mga nakaharang na damit at agad-agad niyang sinakop sa isang yakap ang nanginginig na bata. Kumapit naman ito sa leeg niya ng mahigpit na mahigpit. Feeling niya ay mapapatid ang kanyang hininga pero hindi siya nagreklamo. Masyado ng takot ang bata para pagsabihan pa niya.Binuhat niya ito at hinaplos ang buhok nito na basang-basa ng pawis habang nababasa ang kanyang le
?Prologue?“LIAM, it’s time,” tawag sa kanya ng floor director. Hindi siya agad nakasagot. His hands were shaking and his heart was pounding hard on his chest. He needed to calm down.“Liam?”“Yes, I’m coming.”He took a deep breath. His hand clutched the violin’s neck tighter. He promised. And he will do it, even if it’s the last thing he will do. Even if it broke his heart not to be with her at this very moment.“In five seconds,” bilin sa kanya ng floor director. Tumango siya.“Three, two, one, go!”Huminga siya ng malalim at pinilit ang sariling harapin ang daan-daang tao na naghihintay sa kanyang pagtugtog. As he stood there, facing all of them, he uttered a silent prayer.“Lord, I need y