Begrudge

"Wha!" sigaw ko. Napahawak ako sa aking dibdib; ang bilis ng tibok ng puso ko sa hindi ko maipaliwanag na pangyayari.Parehong bangungot na naman ang dumalaw sa akin ngayong gabi. Ilang minuto ang nagtagal bago ko napagpasyahang tumayo mula sa kinahihigaan ko at pumunta sa kusina upang kumuha ng maiinom na tubig. Kailangan ko nito upang kumalma ako kahit papaano.Mag-isa na lang ako sa buhay, ang parehong magulang ko ay nakapangasawa na ng iba. Para sa akin okay na rin yung ganitong set-up. 'Pag mag-isa ako, walang rules— ako lang ang boss sa sarili kong buhay. Kahit na mag-isa naman ako, mayroon pa rin akong nakukuhang sustento mula sa mga magulang ko kaya naman wala akong tutol rito.Iniligpit ko ang basong ginamit ko at tinignan ang oras sa orasan na nakasabit sa dingding. 4 am, lagi na lang

Dahil Sabado ngayon at walang pasok, dito naisipan nina Briar at Zaki na tumambay at magpalipas ng oras dahil wala raw mga taong sasaway sa amin 'di katulad sa mga bahay nila-ika nga nila, bantay sarado. May dala-dalang mga bote ng beer si Zaki na pinagsaluhan nilang dalawang nagkasintahan. I am not fond of drinking. I cooked some food for us instead para kahit papaano ay may laman naman ang tiyan nilang dalawa. Inilapag ko sa harapan nila ang dalawang platitong naglalaman ng adobong manok. They both liked it. Why? Ako kasi ang nagluto. And when I cook, I always mix something in every dishes and food I prepare-it's not a poison but love. That's the first and only reason. All of us sat down in the couch. We're watching an anime about a baker who has solar hands and can bake anything. I enjoyed it so much. Hindi alam 'to ng mga kaibigan ko kahit pati ng mga magulang ko but I really love cooking

Lahat kami ay nagtaka sa tinuran ni Sir Prof, lalo na ako. Why would he call me Vivienne? A few seconds later, he shook his head. He was been taken back into reality. "Sorry" sabi niya "I just remembered my friend in you.""Si Vivienne po?" I asked. I want to hear more about her. I want to deeply know her so I can find the reasons behind my unease feelings towards her."Sit down, Elimore. Let's stop discussing. Magk-kwento na lang ako sa inyo." aniya. Sumunod naman ang lahat dahil katulad ko'y sabik silang malaman kung sino si Vivienne."Since we were young, we were friends. Si Vivienne, siya yung tipo na babae na palaban pero mabait. She's so kind to everyone. She's an angel na bumaba sa lupa't naging demonyo..." Lahat kami ay tumawa sa kaniyang sinabi, marami siguro ang nakakarelate.

"Let me tie your hair." A familiar boy appeared. May hawak itong kulay pula na tali sa kanan nitong kamay.Humarap naman ang isang babaeng may katamtaman ang tangkad. Pareho silang nakasuot ng uniporme. "Marunong ka? Hindi nga?"  biglang asik ng babae. Binigyan niya ng tingin na hindi makapaniwala ang lalaki.The guy sat beside her and laughed, "Oo naman. Halika, let me tie your hair." Tumalikod

Nagising ako nang makarinig ng mga yabag ng paa sa ika-unang palapag ng bahay ko. Dali-dali akong kumuha ng isang mahaba at matigas na bagay at lumabas ng kwarto.I tried my very best to conceal my presence para hindi ako mapansin agad ng kung sino mang intruder na pumasok sa bahay ko ng walang permiso.What happened yesterday still creeped me out. Hindi ako masyado nakatulog dahil panay ang tunog ng telepono. Tumigil lamang iyon nang maghahating gabi na. I can't convince myself to answer the call. I just really can't— not after the threat I've experienced yesterday.Pagkababa ko'y ibinuwelo ko ang hawak kong bagay at sumigaw sa abot ng aking makakaya, "Sino ka? Lumabas ka! Akala mo ba natatakot ako sa 'yo?" I can feel my heart beats faster and louder than usual.I heard footsteps right behind my back. I swung the thing in my h