Bitten

(Before you read this, please do keep in mind that this is not a vampire or any werewolf, for this is some kind of zombie story. This is R-16 for some words and language are not suitable for young readers. Inshort puro po murahan at bad words and story na 'to, so read at your own risk.)P.sYou've been warned***In order to keep yourself safe and alive is to avoid from being bitten...Dikit-dikit kaming lahat na naglalakad sa gitna ng kalsada. Takot na baka may bumulagang rabid o ‘di kaya’y mga sundalo. Siguro ilang oras na kaming naglalakad, mabuti na lang at wala pa kaming nakakasalubong na mga rabid at mga kalaban.Pagod na kami sa kakalakad pero walang tumitigil. Determinado ang bawat isa.“Gasolinahan.” Untag ni Aling Cecil

Nakatingin lang ako sa labas ng bintana habang patuloy sa pag-andar ang bus. Rinig ko ang walang tigil na pag-iyak ng baby na kalong ni Lola Gina. Nasa likurang bahagi sila ng bus.Si Kuya Allan naman ay nakayakap pa rin kay Ate Yhel na wala na binawian na ng buhay. Napabuntong hininga ako, papalabas na ang araw pero heto pa rin kami at binabaybay ang walang katapusang kalsada. Tulog sa may hita ko ang batang si Shein kaya medyo nangangalay na rin ang mga binti ko.Napatunghay ako ng huminto ang bus. Napatingin ako sa unahan at nakita si Mang Berto na nakalingon sa amin. “Ubos na ang gas.”Napatingin ako kay Kulas pero agad ding napaiwas ng tingin nang makita ko itong nakatingin din sakin.Iginala ko ang paningin sa labas ng bintana. Sa kaliwang bahagi namin ay ang sobrang lawak na palayan habang sa kaliwang bahagi naman ang makapal na kagubatan. Malapit na rin naman sana kami sa siyudad dahil mula rito ay natatanaw

“Ligtas tayo rito sa ngayon.” Paliwanag ni James habang inaayos ang tanging nag-iisang maliit na clinic bed. Magulo sa buong barangay hall. Sarado ang mga bintana at wala sa ayos ang mga kagamitan.Napaangat ako ng tingin kay James nang hawakan niya ako sa magkabilang balikat at iginiya paupo sa kamang inayos niya. Nanlaki ang mata ko sa gulat nang mapagtanto kung gaano kalapit ang mukha niya sa ‘kin.“Ah! Sorry. Magpahinga ka muna, siguradong pagod ka.” Nginitian niya ako saka kinuha kay Jim si Shein at inihiga sa tabi ko.Awkward akong ngumiti sa kaniya at napalingon sa paligid. Abala sila sa paghanap ng mga gamit na maaaring makatulong sa ‘min pero hindi nakaligtas sa paningin ko ang mapanuring titig sa ‘kin ni Klara. Nag-iwas siya ng tingin nang ngitian ko siya. Napakibit balikat na lamang ako at inasikaso si baby Bliss. Napakunot ang noo ko nang masalat ko ang pisngi ng baby. Mainit ito at bahagyang namumula. “Nilalagnat si Bli

“Dito?” Tumango ako sa tanong ni James. Pinasadahan niya ng tingin ang lumang warehouse mula sa may bintana ng truck na sinasakyan namin ngayon. Walang pasabi nitong kinuha ang tubong hawak niya at bumaba.“Teka—James.” Pagpigil ko sa kaniya.“Baka kung anong mangyari kay Kulas sa loob, Shanaya.” Saad nito na hindi man lang ako tinapunan ng tingin. Napakurap ako ng ilang beses bago bumaba at sumunod sa kaniya. Gusto ko lang naman siyang bantaan sa kung anong nariyan sa loob. Hindi ko rin naman siya masisi kung bakit ganito siya kaaligaga. Kaibigan niya ang nandoon at hindi kung sino lang.“Aish. Sasama ako. Ahl, diyan ka lang.” Rinig kong bilin ni Math saka bumaba rin dala ang isang baseball bat. Si James ang nangunguna sa paglalakad, habang ako naman ay nasa gitna nila. Pareho silang alerto at nakataas ang armas na hawak.Nakapasok kami nang tahimik at agad na nagpatuloy sa paglalakad. Tahimik pa rin ang

“Tingin niyo?” Pagbasag ni James sa katahimikan. Mahigit dalawang oras ang nakalipas matapos nang papasukin namin si Rhea. Kung saan nalaman namin mula sa kaniya na posibleng ligtas sa Sorsogon.“Wala namang masamang maniwala.” Saad ni Math saka tiningnan si Rhea. Napayuko na lang siya at lalong sumiksik sa gilid. Hanggang ngayon ay naaamoy ko kung gaano siya katakot na maiwan sa trashcan na ‘yon.“Mapagkakatiwalaan ka ba namin?” Dagdag niya pa kaya lalong natakot si Rhea. Bumigat din ang tensyon sa buong silid. Siniko siya ni Ahl kaya napairap siya at nagtalukbong na lang ng kumot. Drama king din ang isang 'yon lagi.“Uhm—kung ako ang tatanungin, bakit hindi? Wala namang masamang sumubok—”“Pero Shanaya, buhay nating lahat ang nakataya. Wala tayong alam sa Sorsogon...” Pagputol ni Klara sa sinasabi ko. Napatingin silang lahat sa ‘kin nang tumayo ako.“Hindi rin natin alam kung saan tayo sunod na pupulutin ‘pa