Nobela ni Shny_julay

“Gutom na ‘ko.” Rinig kong reklamo ni David. Isang araw na ang lumipas. Uhaw, gutom at puyat ang tinitiis namin habang nakatago kami sa maliit na eskinitang ito. Hindi kami makaalis, sa kadahilanang maraming ulol ang pagala-gala sa labas. Ang ulan ang tanging pag-asa’t hinihintay namin. Makulimlim mula kahapon pero hindi pa rin bumabagsak ang ulan. Kulang na lang ay gumawa kami ng ritwal para bumagsak ang ulan.“Ba’t ba hindi pa bumabagsak ‘yang ulan?” Inis na tanong ni James habang nakatingala. Lahat kami ay isa lang ang gustong mangyari. Ang umulan.“Hindi ko alam na gugustuhin ko rin palang umulan.” Napalingon ako kay Math dahil sa sinabi niya. Maging ako rin. Hindi ko akalaing, mas gugustuhin ko ang tag-ulan. Naalala ko noon, tamad akong m

“Naloko na.” Malakas na tawa ni Math ang nangibabaw saka siya napaluhod sa lupa. Nanghihina kong ibinaba si Shein. Napaupo rin kami sa lupa, katabi ni Math.“Paanong...”“Iniwan nila tayo.” Napalingon ako kay Rhea. Malayo ang tingin niya. Sa isang iglap, lahat kami ay biglang nanghina.“Mga gago ang kaibigan mo.” Walang pakundangan na sinugod ni Kulas ng suntok si Math. Napahiga ito sa lupa.“Bakit? Tingnan mo nga at iniwan nila kami kasama ka. Hindi pa ba panggagago ‘yon?!” Giit nito. Akmang susuntukin ulit siya ni Kulas pero agad na akong pumagitna sa kanila.“Tama na. ‘Wag kayong mag-away, please.” Masamang tingin ang ipinukol sa ‘kin ni Kulas kaya nag-iwas ako ng tingin at inalalayan paupo si Math.“Nakikita kayo ng bata, at isa pa. May rason kung bakit nila nagawa ‘yon. Ang isipin na lang natin ay ligtas sila. Mga kaibigan natin sila ‘di ba?” Tining

“Nasaan na ba tayo?” Tanong ni Clarrence habang ‘di magkandamayaw sa pagdungaw sa labas ng bus.“Ang sakit na ng katawan ko. Mas gusto ko pang maglakad maghapon grabe!” Madramang saad naman ni Math habang inihihilamos ang palad sa mukha niya.“Edi bumaba ka at maglakad ka na lang. Tingin ko ilang buwan pa ang aabutin mo—”Sinamaan niya ng tingin si Ahl saka nag-usal ng malutong na mura. “Ahl ang seryoso mo naman.” Inirapan lang siya nito at tinalikuran. Hindi ko talaga matukoy kung pa’no naging magkaibigan ang dalawang ‘to.“Rhea nasa’n na ba tayo? Halos magdadalawang araw na tayong nakaupo dito’t nagbi-biyahe. Pagod na rin naman sina Kulas at James kamamaneho!” Mahabang litanya ni David. Napayuko na lang si Rhea.“Sorry po.”“Sigurado ka ba talagang ito ang daan?”“Sandali naman, David. Kalma ka nga, tinatakot mo ang bata eh.” Sabat naman ni Klara. Gan’yan lagi ang

Napabuntong hininga na lang ako habang nakasandal ang ulo sa bintana. Nakahiga naman sa upuan si Shein habang ang ulo niya ay nakapatong sa lap ko. Malapit na yatang maghating gabi, mabuti na lang at hindi na umuulan. Kanina ay nahikayat namin ang grupong naabutan namin sa Bus na ito na pumuntang Sorsogon dahil sa sinabi ni Rhea. Pumayag naman sila at agad na sumang-ayon nang malaman nilang ligtas kami sa Sorsogon.Napalingon ako sa bandang likuran ng bus nang makarinig ako ng impit na tili.“Klara?” Tawag ko kaya agad silang napalingon sa ‘kin at sa pwesto kung saan ako nakatingin. Agad bumukas ang patay na ilaw ng bus saka lang namin nakita ang isang lalaking tahimik lang kanina. Yakap niya si Klara habang nakatutok sa leeg nito ang isang balisong na hawak.“Anong ginagawa mo?” Mahinahong tanong ni James habang naglalakad papalapit sa kinaroroonan nila.“H’wag kang lalapit. Gigilitan ko ‘to ng leeg.” Napabuntong h

“Tingin niyo?” Pagbasag ni James sa katahimikan. Mahigit dalawang oras ang nakalipas matapos nang papasukin namin si Rhea. Kung saan nalaman namin mula sa kaniya na posibleng ligtas sa Sorsogon.“Wala namang masamang maniwala.” Saad ni Math saka tiningnan si Rhea. Napayuko na lang siya at lalong sumiksik sa gilid. Hanggang ngayon ay naaamoy ko kung gaano siya katakot na maiwan sa trashcan na ‘yon.“Mapagkakatiwalaan ka ba namin?” Dagdag niya pa kaya lalong natakot si Rhea. Bumigat din ang tensyon sa buong silid. Siniko siya ni Ahl kaya napairap siya at nagtalukbong na lang ng kumot. Drama king din ang isang 'yon lagi.“Uhm—kung ako ang tatanungin, bakit hindi? Wala namang masamang sumubok—”“Pero Shanaya, buhay nating lahat ang nakataya. Wala tayong alam sa Sorsogon...” Pagputol ni Klara sa sinasabi ko. Napatingin silang lahat sa ‘kin nang tumayo ako.“Hindi rin natin alam kung saan tayo sunod na pupulutin ‘pa

“Ubusin mo ‘yan Shein, okay?” Nakangiting tugon ko sa bata matapos i-abot sa kaniya ang biscuit na naitago ko pa sa bag.“Gusto mo po, Ate?” Alok niya sa ‘kin. Umiling na lang ako saka siya nginitian. ‘Yon na kasi ang kahuli-hulihang natira sa bag ko.“Kainin mo na lang ‘yan, busog pa ako.” Inilibot ko ang paningin sa paligid. May sari-sariling mundo sila. Ilang araw na ang nakalipas mula no’ng namatay si Baby Bliss. Hindi na kami umalis pa sa kubong ‘to. Nagpapagaling pa kasi si Kulas at bukod pa ro’n, hindi rin naman namin matukoy kung saan kami pupunta.Napalingon ako kay Klara na nakahalumbaba sa may bintana habang nakatulala sa labas. Malalaki ang patak ng ulan mula sa langit. Isa na rin yata ito sa dahilan kung bakit hanggang ngayon ay stuck kami rito. Maulan.“Gutom na ‘ko.” Reklamo ni Math saka humiga sa papag habang nakahawak sa tiyan. Napatingin din ako sa tiyan ko nang tumunog ito. Nahihiya akong napahawa

I am stucked here. Together with these dirty things that she kept. I can't seem to breathe. I'm suffocated with so much dust. I feel so hopeless. Will I ever get out of here?It was a long time ago, since the last time I've been out from this box. I keep remembering that night when she cried so helplessly as she held me in her arms. The walls of the room muffled her rants so that only a low murmur can be heard. I was also hurt while she's hurting. I'm in pain with every words that she jotted down on me. And I have felt her agony as she mumbled his name. She was broke, and I can't do anything but to listen with her thoughts. I was a gift that she received from him so I understand why she drawn daggers and knives in me. She said nothing then shoved me inside this box with her sad eyes.Days, weeks, and months had passed but I am still here, together with these dirty stuffs that she kept. And I was surprised as she finally opened the box. However