LOGINCHAPTER 5NANATILI akong nakatitig sa lalaking nasa harapan ko ngayon. Kulay itim ang buhok nito, maputi ang balat, matangos ang ilong, may mapupungay at nangungusap na mga mata, malarosas ang kulay ng labi at pangangatawang perpekto ang pagkakahulma. He's wearing a black fubu shirt, an urban short and a jordan shoes. Bahagya pa akong napangiwi nang makita ang kulay ng suot nitong sapatos.Ugh, pink?"Done checking on me?" pagsasalita nito habang nakangisi sa akin. Napaayos na lamang ako ng tayo tiyaka napaiwas ng tingin. Jusko Deb, umayos-ayos ka. Nawawala ka na nga pinapairal mo pa rin ang kaharutan mo. Paniguradong galit na galit na 'yongbugok na iyon dahil nawawala
CHAPTER 4ILANG araw na ang lumipas simula noong tumira ako rito sa mansion ng mga Centevo and I can say that things are going smoothly. A lot of things had changed from the first time I got in here.Kung noong unang pagkikita namin ng mga magkakapatid ay hindi naging maganda, sa pagdaan ng araw ay nagbago ito. Bumait na sila sa akin and yes kabilang si Zero, the bugok na itlog dito.Sa loob din ng mga araw na iyon ay marami akong nalaman tungkol sa kanila. Zyler is the oldest and he's 20, taking accountancy habang sina Zyche at Zero ay 19 years old parehas at parehas ding kumukuha ng kurso sa larangan ng medisina. Ang bunsong si Zyron naman ay kaedad ko lamang, we're both 18 at ngayong school year na rin siya magccollege gaya ko.Iba-iba ang mga nanay nila dahil dakilang babaero si Ninong Zeke pero hindi naman daw iyon problema dahil kaya naman niyang suportahan ang pangangailangan ng mga anak.
CHAPTER 3HINDI ako makapaniwalang pinaningkitan ng mga mata ni Zero. "No. This can't be. You're both lying," usal niya.Wala sa sariling napakunot noo naman ako. Seriously? Hindi pa ba talaga siya naniniwala? Baka gusto niyang isampal ko sa mukha niya ang certified true copy ng birth certificate ko?"Nagsasabi kami ng totoo Zero," sagot ni Zyler."Hindi mo ba talaga sila papaniwalaan ha? Paulit-ulit? Nakaunli ka ghorl? Ano 'to smart, gigafy? Oh baka naman quiz bee? Andaming tanong eh," inis na sabi ko naman habang pinipigil pa rin ang mga dugo na umaagos mula sa ilong ko gamit ang tissue na nagmula kay Zyler.
CHAPTER 2THERE'S always a first time in every person's life. First love, first true happiness, first kiss, first experience, first everything. There are no words that can describe the euphoria you feel when this moment happens.Gaya ngayon, hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko the moment na hawakan ni Zyler ang kamay ko at akayin ako sa sala. Parang may kung anong kuryenteng dumaloy sa katawan ko. This is the first time na may nakahawak kamay ako and the feeling is very foreign. Is this love? Sign na ba ito na siya na ang the one ko? 'Kalandian mo lang iyan' singit naman ng konsensya ko na siyang ikinairap ko. Oo na nga, sige na. I'll let you win this time, hmp."Are you ready?" Napatitig na lamang ako kay Zyler dahil sa tanong nito. "Sisimulan ko na," dagdag pa niya."Dahan-dahanin mo lang ha?" Bin
CAPTIVE OF HIS EMBRACE Written by: UndebaynCHAPTER 1IT would be hard to move forward if you're still stuck from the past. Sometimes, you just got to accept that certain things will never go back to the way they used to be because certain people will never go back to you even if you want to. May mga tao, bagay at pangyayari na kahit gustohin man natin ay hindi pa rin natin makukuha. Sometimes youh just have to wake up and realize that what you're holding on to doesn't exist anymore. And that what's left to do now is to move forward and continue your life on.Hindi natin hawak ang buhay natin. Once na bawiin na Niya ito ay wala na tayong magagawa. We just need to accept things. Na mamamatay rin tayong lahat. Not now but soon.I need to move forward at ang pagsama kay Ninong Zeke ang tanging nag-iisang alam kong pinakamagandang paraa
Disclaimer: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. This is my first story and I am not a professional. I am still learning so expect some grammatical errors, cliche scenes and predictable plot. Thank you!***SIMULA"Saan niyo ako dadalhin?!" PASIGAW na tanong ko sa mga lalaking nakahawak sa mga braso ko ngayon."Tulong!"Sinukmurahan ako ng isa sa kanila. "Walang tutulong sa'yo," sabi nito tiyaka humalakhak.Nagpatuloy lamang ako sa pagpupumiglas pero wala akong nagawa at mas lalo lamang na nanghina. May mga armadong lalaki kasi na bigla na lamang pumasok sa aming mansion habang nakahiga ako sa aking malaking kama't yakap-yakap ang picture frame na may masayang la