Chapter 3

After 5 years, nandito siya ulit sa harap ko. Nung pinalayas niya ako sa bahay niya, oo, ganon siya ka-gago kala niya kasi i was cheating on him. Wala akong matakbuhan. Parang akong nasa kawalan. Feeling ko 'non... katapusan k

"Anong... ginagawa mo dito?" Tanong ko. 

No reply. Looking at him, he's wearing a simple white shirt, and brown pants, ang laki ng pinagbago niya, look at those muscles oh lala... 

Wait! Am I drooling? No! Erase that thought! 

"Quit staring. Parang mo 'ko papatayin e!" Sabi niya, at ngumiti siya ulit. Namula ako at tumingin nalang ako sa window. Medyo umaabon.   

"Where do you wanna go?" Tanong niya habang ipapa-andar 'yung kotse niya 

"Sa imperyno," sagot ko. Kung pwede lang pumunta don para makapag-tago lang sa 'yo! 

"Sasama ka ba?" I grinned. 

"I will go to you in hell, baby. Though, angels will not accepted in heaven." 

"But, I am not fucking angel, you twat!" 

"You are my angel." 

Did my heart...did a summersault? No. 

He started the car, both of us are quiet, the only sound I hear is that thin air. 

"Um..." Pangunguna 'ko

"Yes?" Tanong niya habang hindi niya inaalis yung tingin niya sa kalsada. 

"Bakit ka bumalik?" Tanong ko

He smiled. "Kasi... may babalikan pa ba ako?" Tanginang sagot yan! 

No! 'Wag ka kiligin. Baka nga may bagong girlfriend, baka pumunta siya don para sa annulment namin. 

"Sinong bang yung babalikan mo?" Tanginang tanong 'yan, Alisa! 

"You." Isang salita, daming meaning. Buwsit! 

"Ako?" Teenager ka, 'teh? 

"I won't explain more further," he said. "I'm just here in the Philippines – because of you." He added. 

--- 

"Beh, nahihilo na 'ko sa 'yo." Sabi ni Tori sakin, kumakain siya ng potato chips. Kanina palakad-lakad dito sa salas e. 'Di ako mapakali, gustong lumipat ng lugar – ulit! Kaso... May trabaho ako dito. 1 day palang pumapasok dito, AWOL na agad? 

"Anong 'bang gagawin ko?" Sabi ko sa sarili ko 

"Ghorl, kalma lang. I-kalma yung kipay mo." Inirapan ako ni Tori. "What's the problem ba kasi? Baka makatulong ako." Dagdag niya

"Gusto kong mag-resign sa trabaho ko." Tumayo siya at nilagay yung bag of chips sa mini table at binatukan ako. Hinimas ko naman 'yung ulo ko. 

"Ar–" 

"ALAM MO ANONG YUNG POPULATION NG WALANG TRABAHO NGAYON?! MAHIRAP ANG BUHAY NGAYON! NAGTRATRABAHO SA MAGANDANG LUGAR. EH, YUNG MGA NASA BABAD NG ARAWAN? HINDI MO BA NAISIP KUNG ILAN BESES NA SILA SUMUKO?" Bulyaw sakin ni Tori. 

"Pero–" 

"Walang pero, pero. Sinong bang demonyo nang ma-report sa DOLE? Workmate mo? May nambully na agad sa 'yo, first mo pala, ay nako!" 

"Hindi. Hindi." Pigil ko. How to input my mind into words? Kainis naman. 

"Then who?" 

"Excuse me... Pagod ako. I need to rest. Sorry!" Mabilis ako nag-lakad papuntang kwarto ko. I hate confrontation, i'm caught in the middle. I fetched my phone, dialed Harvey's number. After a few rings he accepted the call. 

"Hell-" 

"Putangina!" Sigaw ko. I heard him sigh. 

"What's the problem?" He asked

"Harv! He's back!" 

"Who?" The went slience. 

"Shit..." 

"Shit talaga! What i am gonna do? Help me!" Pakiusap ko

"Is he bothering you?" 

"He knows where I am working right now," 

"Damn! He's fast, faster I thought!" I am sure, he is grinning widely. Knowing Harvey, he love the chase between me and Kent, my husband. 

"But don't worry I am quicker!" He assured me. 

"Do you wanna file a restraining order?" 

"No! I am sure, I'll be fine... I guess," I bite my lips. 

"You sure?" 

"Yes." I simply nodded. 

I ended the call. Humiga ako sa kama ko. 

Pinikit ko 'yung mata ko, yung cellphone nasa kamay ko. Naramdaman 'kong nag-vibrate sa kamay ko. Kunot-noo kong tinignan. 

"Sino 'to?" Tanong ko. Sinagot ko 'yung tawag. 

"Hello?" 

--- 

Pumunta ako sa isang restaurant, sinabi ko yung pangalan ng ka-meet ko. Agad akong dinala sa isang room. Binuksan yung pinto. Hindi magulang ko yung nakita ko. Kundi isang matangkad na kupal pangalan ay Kent, my...husband. 

"There you are!" He said, smiling. Nilapag yung bag ko sa tabing upuan. Umupo ako sa opposite side niya. 

"Do you want something?" He asked

"Just tell me a reason why you are there? I thought i am having a decent dinner with my family," I deadpanning him. 

"Well, we're basically a family," he retorted. 

"Anak na lang  kulang natin." 

"Bakit mo 'ko ipapunta rito, Kent?" Tanong ko. He just chuckled a bit. 

"Why in a rush, sweetie?" 

"I have work tomorrow." 

"The princess needs to work?" He grin. 

"Whatever!" I snapped. "Are you gonna spill the bean or else, i'm outta here." Tumayo ako kinuha yung bag ko. 

"Be my sex partner." He looked at me in the eyes, directly as his stare full of desperation and desire. 

--