Gracean

Kairi's POVNakatulala at manghang-mangha ako ngayon sa mga nakikita ko. "Napakaganda." bulong ko nang nakita ko ang dagat na animo'y alagang-alaga dahil napaka-asul at wala kang makikitang basura o kahit ano pa man. Napakaganda talaga.Inilibot ko ang aking tingin, at nakita ko ang isang hardin na maraming bulaklak at nagliliparang mga makukulay na paru-paro. Sana gaya din ako ng paru-paro no, malaya at kung saan-saan lang pumupunta.Nakita ko din ang isang malaking bahay, sobrang laking bahay na mistulang palasyo na sa laki, at kumikinang. Ngayon lang ako nakakita ng ganitong bahay. Sino kayang nakatira doon? May gold kaya sila? Ang ganda talaga shemays.Nagising ako sa sigaw ni Tita at pagbuhos niya sa akin ng malamig na tubig. Buti hindi ako sa kama natulog kundi basa na yun paggising ko at lalabhan ko na naman. "Hoy b

"Inuulit ko, sino ka? bat ka andito?" pag-uulit niya. Hindi niya ba ako nakikilala? Anong dahilan at bakit ni isang kusing na expression sa kanyang mukha ay hindi ko makitaan ng dahilan bat hindi niya ako namumukhaan? Dahan-dahan siyang lumapit sa akin at hinawakan ang mga braso ko habang seryoso siyang nakakunot-noo. "Saan ka galing? Isa ka rin ba sa naghahanap sa nawawalang anak na prinsesa ng Haring Grover na nagngangalang Grace?"Nakatingin ako sa kanyang mga seryosong mata na nakatingin sa akin. "h-hindi ko po al--""Isa kang tao! Paano ka nakapunta sa mundo naming ito?" tanong niya habang hinihigpitan ang hawak niya sa braso ko."N-nasasaktan a-ako!" giit ko. Pinipilit kong tanggalin ang kamay niyang mahigpit ang hawak sa braso ko ngunit hindi ko magawa dahil mas malakas siya kaysa sa akin."Sagutin mo ang tanong ko! Paano ka nakapunta rito?" sigaw niya. Hinigit niya ako palapit

KAIRI'S PovI became nervous when I heard na siya ay isang Graceanian. Mukhang delikado kami dito."Wait lang ha, h-hindi ko kasi maintindihan e. Anong Gracean? Anong Graceanian? Sino ka? Ano 'tong lugar na 'to?" napatingin ako sa lalaki noon sa library. Tumingin naman siya sa'kin ngunit tumingin siya agad sa lalaki nang magsalita ito. "Hindi niyo pwedeng malaman kung ano ang meron dito. Di kayo pwedeng makialam. Isa pa, tao kayo, mahirap magtiwala sa inyo. Hindi pa ngayon ang tamang panahon para sabihin ang tungkol dito." mahabang saad niya. Napakamot sa ulo niya ang lalaki sa library. "This is so unbelievable! Why is this so magical?" Sumeryoso ang mukha ng lalaking kausap namin. Bahagya akong kinabahan sa pagseryoso nito. "Anong sinasabi mo? Iyan ba ay kakayahan ng mga tao? Mahika n'yo ba 'yan?" Oo nga pala, si Avri lang ang nakakaintindi ng English dito.

Kairi's POV"A-ayos n-na ba siya?" nag-aalala kong tanong kay Iceandra. Kasalukuyang ginagamot ni Avri si Zi, bumagsak kasi siya kanina nung dumating si Iceandra. Nagamot na ako kanina ni Avri, kaya humilom na ang sugat ko. "Ayos lang iyan. Kayang-kaya naman ni Avri na tanggalin ang sumpang nasa pana." bigla akong kinabahan sa nabanggit niya. "Sumpa?""Oo, may sumpa ang pana ngunit hindi naman iyon ganun kalala gaya ng iniisip mo, ang sumpa ay makakatulog lang siya ng ilang oras at kapag nagising siya ay hindi ka na niya kilala." biglang may kumirot sa puso ko. Hindi na niya ako kilala? Bakit? Sana naman matanggal ni Avri ang sumpa para maalala pa rin ako ni Zi. "Magiging maayos ba siya gaya ko?" tanong ko habang nakabaling kay Zi ang tingin ko. "Oo naman, saka may nararamdaman ako sa kanya e kaya di ko siya magagawang patayin." sagot ni Ice

KAIRI'S POVMaaga akong nagising, nakita ko si Iceandra sa paligid kaya agad ko siyang nilapitan. Tinanong ko if pwede kaming maglibot-libot sa lugar na 'to, ang Labelone. "Maganda?" tanong niya. "Maganda ba ang lugar namin?" "Oo, sobrang ganda. Tila totoong lugar ito." mangha kong sabi habang nakatingin sa mga bulaklak. Napansin kong ngumiti siya ng malungkot. Bakit kaya?"Halika may ipapakita ako sa 'yo." sabi niya. Dumaan kami sa isang makitid na daan. Pagdating namin sa isang lugar na puno rin ng bulaklak ay nalungkot ako sa nakita ko. "Kung namangha ka kanina sa ganda ng mga bulaklak roon, may nakatago rin ditong hindi na naalagaan, kumbaga nalanta na sila." malungkot na sabi ni Iceandra. Hinawakan niya ang isang lantang bulaklak. "Alam kong alam mo na may nangyaring hidwaan noon dito sa mundo namin at sa mundo ninyo, hindi ba?"