Library
Maghanap
Home / Lahat / Impossible / Chapter 15 - Moody

Share

Chapter 15 - Moody

Author: Piyaaah
last update Petsa ng paglalathala: 2020-09-19 09:03:59

May bukol tuloy si Dawn ng sumapit ang umaga. Nakatulog nga si Dawn sa malambot na kama, habang si Bea naman ay nakatulog sa bath tub ng cr. Gigil na gigil si Bea kay Dawn dahil sa pagkagising nya ay masakit ang likod nya sa bath tub.

"Grabe ka talaga sa'kin bhe, baka bangkay na ko pagdating ko kina ate Audrey."

"Hindi naman siguro, kung magpapakatino ka lang." Maagang pagtataray ni Bea.

Nag-aayos na silang muli ng gamit nila para makapagbyahe muli. Sinusubukan lang kausapin ni Dawn si Bea dahil sobrang tahimik nito, pero ayaw talaga nya mamansin dahil naiinis sya sa sakit ng likod nya.

"Sana lang, 'yung masakyan nating bus hindi matutulad sa bus na nasakyan natin kahapon." Pang-limang beses nya na 'tong sinabi pero hindi pa rin sya pinapansin ni Bea.

Napanguso lang si Dawn, gusto nyang mapansin sya ni Bea. Kulang kasi sya sa pansin.

"Tch, ang snob-snob kala mo kagandahan."

At nakuha nya rin sa wakas ang atensyon nito. Tinaasan sya nito ng kilay at tinignan sya mula ulo hanggang paa.

"Makasabi ka ng ganyan kala mo ang gwapo-gwapo mo, nakakabanas ka talagang lalaki ka."

"Ugh, sorry na kasi! Kaya ka naman nakatulog sa bath tub kagabi kasi nalasing ka sa kaka-inom mo eh."

"Eh bakit nandoon ako!? Usapan natin sa lapag ka diba? Ako yung nasa kama. Bakit ba ako napwesto duon sa tub? Galing mo magplano, gagawin mo lahat para lang makuha sa'kin yung malambot na kama na 'to."

Napahilamos si Dawn sa palad nya, pakiramdam nya masyadong childish ang pagtatalo nilang dalawa. Maybe it's the hang over, kaya ang grumpy nya. Inintindi na lang sya ni Dawn. "Okay, okay. Sorry na po. Sorry na." Naluhod pa sya.

"Hmp! Dapat lang." Inirapan lang sya ni Bea.

Hindi na nagawa pang sabihin ni Dawn ang dahilan kung bakit sa tub sya nakatulog kagabi, hindi rin natanong ni Bea kung bakit kasi inis na inis sya ng magising sya sa bath tub at masakit ang likod nya.

Nang maka-alis na sila sa motel, naghanap na sila ng terminal na mapupuntahan. Kaso parang naligaw ata sila.

"Uhm, alam mo ba kung saan tayo napunta?" Tanong ni Dawn.

"Just shut up."

"Sungit naman nito, meron ka ba ngayon?"

Napa-isip pa si Bea sa kanyang tanong, "Anong meron? Ha? Pinagsasabi mo dyan."

"Tss, kababae mong tao di mo alam yung ibig sabihin nang tanong na yon? Tinatanong ko lang kung meron ka bang pms. Sungit mo eh."

Namula naman si Bea sa sinabi nya. "Shut up ka na. Magkakabukol ka ulit sa akin e."

"Wag naman! Baka maging mas bobo pa ko neto."

"Kaya nga manahimik ka na lang----oh look! Andoon yung terminal!" Nagbago ang mood ni Bea, napangiti sya kay Dawn at hinila na ito. "Tara na't para makarating na tayo sa Benguet!"

Dawn just shrugged, "I think i'll never understand women."

"May sinasabi ka Dawn?"

"Wala po bhebhe ko, tara na dun!"

Nang makarating na sila doon ay sinwerte sila dahil naabutan na nila ang bus doon na papaalis na papunta sa benguet. Sumaya naman si Dawn dahil malapit nya nang makikita si Audrey, pero may parte sa kanya na parang ayaw matapos kaagad ang pagta-travel nyang ito.

"Dawn, ako na lang doon sa may bintana?"

"As long as hindi ka na magsusungit."

"Okay, deal." Napangiti lang sya kay Bea't naupo na ito malapit sa bintana, nang makatabi nya ito ay napabuntong hinga na lang sya.

"Topic nga dyan Bea, ang boring eh." Inip na inip na si Dawn. Napa-isip muli si Bea.

"Hmm, ano ba gusto mong pag-usapan?"

"Ikaw mag-isip."

"Bakit ako? Ikaw na."

Napangisi si Dawn, "Oh sige, pag-usapan natin yung mga sinabi mo sa akin nung lasing ka kagabi."

Nanlaki mata ni Bea't namula. "N-No! Wag yun, ayoko na alamin pa, bwisit ka talaga Dawn!"

Tumawa lang si Dawn, "Hmm, magkwento ka about sa life mo. Yung exciting ah?"

"Okay, fine."

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Nakaraang Kabanata Susunod na kabanata

Pinakabagong kabanata

  • Impossible   Chapter 30 - Epilogue

    Natulala lang si Bea nang mawala na si Dawn.She felt sad, but she had the urge to know something. Parang may kailangan syang imbestigahan. Kinuha nya ang kahon na binigay sa kanya ni Dawn at tinignan ang mga laman nito. Naalala nya din ang isang bagay na hindi nya nagawang itanong kay Dawn.Paano ako nahanap ni Dawn?Pagkakalkal nya sa kahon, wala na itong iba laman kung'di ang litrato at papel. Napahiga sya sa sahig nya at napa-isip. Parang may kakaiba syang nararamdaman eh. Tinignan nya yung kahon ulit pero wala na talaga itong laman.Napa-irap na lang sya at nabato ang kahon sa pader sa inis. Yun lang? Ba naman yan Audrey. Isip-isip nya, feeling nya talaga may kailangan pa syang malaman eh.Pagkatayo nya ay dinampot nya ulit ang kahon, pero nasira pala ito sa pagkakabato nya. Nanlaki mata nya ng makita nyang nabukas ang ilalim ng kahon, may laman pa itong ilang litrato at pap

  • Impossible   Chapter 29 - Ring

    Habang naglalakad kami ni Dawn, parang gun machine ratatat combat bibig nya kung makadaldal ng kung anu-ano. Pero di naman ako nagsawang makinig. Mayamaya ay napatingin sya sa kung ano at bigla na lang ako hinila sa isang shop."D-Dawn, ano ba yan. Muntikan na ko madapa.""Eheheh sorry." Aniya."Ano ba kasing bibilhin mo dito?""Singsing lang naman." Napanganga lang ako, then kinausap nya yung babae sa counter at pinakuha yung napili nyang singsing. After nya mabayaran yung singsing ay dinala nya ko sa may garden ng mall. "P-Para sa'kin yun Dawn?""Ay hindi, para sa akin yun." Pamimilosopo nya.Napa-irap lang ako.Nang tumigil kami sa isang magandang pwesto ay napaluhod sya sa harap ko at kinuha ang kamay ko. I began to feel emotional again, "Joke lang yung kanina, para sayo talaga 'to."Natawa ako. "Yeah, alam ko."

  • Impossible   Chapter 28 - Goodbye

    Nang matapos na ang date nila Bea, umuwi na sila sa apartment nila. Di maiwasang makaramdam ng lungkot ang dalawa. Ayaw ni Dawn, ganun din si Bea kaso sa ayaw at sa gusto nila ay babalik at babalik pa rin si Dawn sa panahon nya.Pagkapasok nila sa apartment ni Bea, halos natahimik lang ang dalawa. Nagsalita naman si Dawn para mawala ang lungkot nila. "Ambilis noh? Parang kelan lang tayo nagkakilala tapos ngayon patay na patay ka na sa kagwapuhan ko." Natatawang sambit ni Dawn.Pagkaharap nya kay Bea ay nakita nyang tahimik itong umiiyak. "B-Bea, wag ka namang ganyan. Stop crying..." pakiramdam naman ni Dawn ay maiiyak na din sya."Andaya lang Dawn," napahagulgol si Bea at pumunta sa sofa nya para maupo. "Sana pala, noong una palang... sana di ako nagkagusto sayo..."Mas nasaktan si Dawn sa nasabi ni Bea. Pero hindi nya ito masisi, hindi nya din namang ine-expect na magkakagustuhan sila. Umupo na lang

  • Impossible   Chapter 27 - First And Last Date

    BEATRIX POINT OF VIEW"Oy! Beaaaaa!""Mmm...""Bea gising naaaa!""5 more minutes, please...""Gigising ka? Or ako na lang magpapaligo sayo?" Nagising ako sa banta na 'yon. Pagka-upo ko ay nakita ko si Dawn na naka-ayos na at mukhang ready na ready na.Nagtaka pa ko kung bakit sya naka-ayos ng ganun. "Saan ka pupunta?"Napangisi siya, "May date tayo Bea, anu ba! Gisingin mo na nga diwa mo!"Naalala ko na magd-date nga pala kami ngayon, napamadali naman ako mag-ayos. Sinabi nya na sya na daw bahala gumawa ng almusal. Sana naman magaling sya magluto, at mas lalong sana di masunog ang apartment ko.Nang matapos ako maligo, namili naman ako ng susuotin ko. After a half hour later, napagdesisyunan kong mag-suot ng floral dress at kinulot ko din buhok ko para bongga. First da

  • Impossible   Chapter 26 - Letter

    "No... way..." napatitig si Bea kay Dawn.And he was serious. Really serious."H-How... why... did you..." madaming tanong si Bea para kay Dawn, pero di nya alam kung ano muna ang itatanong kay Dawn.Malungkot lang na napangiti sa kanya si Dawn at inabot ang letter na hawak nya kay Bea. "Tsaka ito nga pala yung letter ni mama na binigay nya sa'kin, kasama ng box na 'to. Hindi ko mabasa ng maayos sulat nya kasi hindi na maayos ang kalagayan nya nung 8 pa lang ako, parang nastroke sya, sinulat nya daw ito sa akin noong mag-t-ten na ako. At sinabi nya sa akin na basahin ko ito pag nag-eighteen na ko, pero nito ko lang nakita yung box eh.""Si Audrey, n-nastroke?""Yeah... sana mabasa mo, di ko kasi maintindihan eh."Nang basahin ni Bea ito, hindi nya din maintindihan ang sulat. Magulo ang pagkakacursive nito, pero sinubukan nya pa rin intindihin. She tried to ma

  • Impossible   Chapter 25 - Going Back Home

    Malungkot man ang dalawa. Pinilit pa rin nilang maging masaya, ayaw nilang maging malungkot ang natitira nilang oras. Habang pauwi na sila, nagkwentuhan lang ang dalawa para mawala sa isip nila na limitado na ang oras ng pagsasama nila.Kinuwento lang ni Dawn ang buhay nya noong bata pa lang sya kasama si Audrey, hanggang sa kaniyang paglaki at kung papaano sya nakapag-time travel. Sa panahon kasi ni Dawn, maraming imbensyong di inakalang ma-iimbento talaga pagdating ng panahon. Isa na doon ang time travelling watch na ginamit ni Dawn upang makapunta sa panahon na 'to.Na-amaze lang si Bea sa kaniyang mga kwento at parang na-e-excite na lang sa future."So... hanggang kelan ka na lang dito?" Tanong ni Bea."Hmm, i only have 1 week. Yun na ang pinaka-max na araw na mabibigay sa'kin eh.""So you still have one day with me?" Nalungkot si Bea.Niyakap ito kaagad

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status