FAZER LOGINCompartilhar
Chapter 30 - Epilogue
Data de publicação:
2020-09-19 09:31:46Natulala lang si Bea nang mawala na si Dawn.
She felt sad, but she had the urge to know something. Parang may kailangan syang imbestigahan. Kinuha nya ang kahon na binigay sa kanya ni Dawn at tinignan ang mga laman nito. Naalala nya din ang isang bagay na hindi nya nagawang itanong kay Dawn.
Paano ako nahanap ni Dawn?
Pagkakalkal nya sa kahon, wala na itong iba laman kung'di ang litrato at papel. Napahiga sya sa sahig nya at napa-isip. Parang may kakaiba syang nararamdaman eh. Tinignan nya yung kahon ulit pero wala na talaga itong laman.
Napa-irap na lang sya at nabato ang kahon sa pader sa inis. Yun lang? Ba naman yan Audrey. Isip-isip nya, feeling nya talaga may kailangan pa syang malaman eh.
Pagkatayo nya ay dinampot nya ulit ang kahon, pero nasira pala ito sa pagkakabato nya. Nanlaki mata nya ng makita nyang nabukas ang ilalim ng kahon, may laman pa itong ilang litrato at papel.
Minadali nyang kunin ang mga iyon at binasa kagad ang mga sulat ni Audrey doon. "Woah, daming alam Audrey." Sabi nya sa sarili nya.
Nakita nya ang litrato nilang magbestfriend doon. Nakita nya na may picture sila ni Audrey na parehas nakagraduate sa college. Napangiti si Bea.
Nakita nya din na may nakasulat sa likod nito.
Graduates na tayo bes! I wish you can fulfill your own dreams now!
---Audrey Martinez
Binasa nya na din ang isa pang sulat na kasama nung litrato. Medyo magulo din ang sulat ni Audrey dito, pero pinilit nya pa ding basahin.
Dear Beatrix,
It's been 10 years now. Dawn has been a very good boy, if you could only see him now... i bet he'll make you so proud. Also, i wanted to thank you again for giving me this opportunity to become a mother, you knew i always wanted to have a son or a daughter despite my condition. Thank you that you trusted Dawn to me.
Even though you're up there in heaven now, i still wish happiness for you. And also, always remember to look out for Dawn up there, okay?
Sincerely,
Audrey Martinez
Bea was mind blown at the moment. Napapikit sya at nilamukot ang letter ni Audrey para sa kanya. "This is... bullsh*t." Bulong nya sa sarili nya.
Binato nya ang sulat na 'yon sa trash can at napahawak sa labi nya. "Atleast ang gwapo nya, mana siguro sa akin." Yun na lang ang nasabi nya at pinunasan ang labi nya. Napangiti sya at tinignan na lang ulit ang litrato ni Dawn na kasama si Audrey.
Kinabukasan, pumunta na si Bea sa work place nya. Ang Drei's Coffee Shop. Pagdating nya doon ay nadatnan nyang nakikipag-usap si Andrei sa isang lalaki. Nang makalapit sya ay napansin sya ni Andrei at binati sya kagad nito.
"Oh, Bea! Andito ka na pala."
"Kukunin ko na sana yung pay check ko hehe." Saad ni Bea.
Nag-abot naman ng sobre si Andrei sa kanya. "Nga pala, Bea. May good news ako sayo."
"Ano po yon, sir?" Tanong nya, then napansin ni Bea yung lalaking kausap ni Andrei. Nagulat sya. Naalala nya na sya yung lalaking bumangga kay Dawn kahapon! Nagkatinginan sila habang sinasabi ni Andrei ang good news nya.
"Ang Drei's Coffee Shop hindi magsasara! Mag-ga-grand re-opening tayo, all thanks to my genius lil' brother here! Back in business tayo Bea, di mo na kailangang maghanap pa ulit ng trabaho."
"Magkapatid kayo!?" Gulat na tanong ni Bea.
Napangiti lang yung kapatid ni Andrei. "Yeah, ako nga pala si Dylan Salazar. You're Bea right? Ang nag-iisang empleyado ni kuya?"
Napangiti lang si Andrei sa nakita nya sa kapatid nya. "Ah sige, pasok lang ako sa loob. Usap lang kayo." Napa-iling lang sya at pumasok sa DCS.
Naningkit mata ni Bea kay Dylan. "Alam mo, parang pamilyar ka sa'kin."
"Uhm, ako nga yung lalaki kahapon na nakabangga sa boyfriend mo kahapon." Napa-amin din si Dylan.
Natawa lang si Bea. "Pfft, ah oo ikaw nga yon. Natatandaan ko din yun. Pero... pero parang nakita na talaga kita dati pa eh."
"True, we really met before."
"T-Talaga? Naaalala mo pa?!
"You gave me a love letter back then." At naalala ni Bea yung lalaki na binigyan nya ng love letter nung highschool. Namula sya ng maalala nya. "I-Ikaw yun!?"
"Pfft, yeah that was me."
"B-Binigyan mo din ako ng letter noon diba?"
"Oo kasi gusto kita eh, kaso may boyfriend ka na pala." Nagkatinginan sila. Napansin ni Bea na parehas sila ng mata ni Dawn. Napangiti sya at napa-iling.
"Jusko, ikaw pala yung..." bulong nya sa sarili nya at parang naging ewan.
Nagtaka lang sa kanya si Dylan. "Uhm, is there something wrong Bea?"
"My gahd! Wala-wala!" Feeling ni Bea mababaliw na sya sa mga nabubuo nyang kaisipan.
Napangiti na lang si Dylan, ngayon nya lang din napansin na napakagwapo nga pala nito. "Tara na nga doon sa loob, we should talk about the re-opening with my brother."
"Ah sige po, sir Dylan."
"Nah, just call me Dylan." Aniya't pumasok na sila sa DCS.
THE END
Último capítulo
Impossible Chapter 30 - Epilogue
Natulala lang si Bea nang mawala na si Dawn.She felt sad, but she had the urge to know something. Parang may kailangan syang imbestigahan. Kinuha nya ang kahon na binigay sa kanya ni Dawn at tinignan ang mga laman nito. Naalala nya din ang isang bagay na hindi nya nagawang itanong kay Dawn.Paano ako nahanap ni Dawn?Pagkakalkal nya sa kahon, wala na itong iba laman kung'di ang litrato at papel. Napahiga sya sa sahig nya at napa-isip. Parang may kakaiba syang nararamdaman eh. Tinignan nya yung kahon ulit pero wala na talaga itong laman.Napa-irap na lang sya at nabato ang kahon sa pader sa inis. Yun lang? Ba naman yan Audrey. Isip-isip nya, feeling nya talaga may kailangan pa syang malaman eh.Pagkatayo nya ay dinampot nya ulit ang kahon, pero nasira pala ito sa pagkakabato nya. Nanlaki mata nya ng makita nyang nabukas ang ilalim ng kahon, may laman pa itong ilang litrato at pap
Impossible Chapter 29 - Ring
Habang naglalakad kami ni Dawn, parang gun machine ratatat combat bibig nya kung makadaldal ng kung anu-ano. Pero di naman ako nagsawang makinig. Mayamaya ay napatingin sya sa kung ano at bigla na lang ako hinila sa isang shop."D-Dawn, ano ba yan. Muntikan na ko madapa.""Eheheh sorry." Aniya."Ano ba kasing bibilhin mo dito?""Singsing lang naman." Napanganga lang ako, then kinausap nya yung babae sa counter at pinakuha yung napili nyang singsing. After nya mabayaran yung singsing ay dinala nya ko sa may garden ng mall. "P-Para sa'kin yun Dawn?""Ay hindi, para sa akin yun." Pamimilosopo nya.Napa-irap lang ako.Nang tumigil kami sa isang magandang pwesto ay napaluhod sya sa harap ko at kinuha ang kamay ko. I began to feel emotional again, "Joke lang yung kanina, para sayo talaga 'to."Natawa ako. "Yeah, alam ko."
Impossible Chapter 28 - Goodbye
Nang matapos na ang date nila Bea, umuwi na sila sa apartment nila. Di maiwasang makaramdam ng lungkot ang dalawa. Ayaw ni Dawn, ganun din si Bea kaso sa ayaw at sa gusto nila ay babalik at babalik pa rin si Dawn sa panahon nya.Pagkapasok nila sa apartment ni Bea, halos natahimik lang ang dalawa. Nagsalita naman si Dawn para mawala ang lungkot nila. "Ambilis noh? Parang kelan lang tayo nagkakilala tapos ngayon patay na patay ka na sa kagwapuhan ko." Natatawang sambit ni Dawn.Pagkaharap nya kay Bea ay nakita nyang tahimik itong umiiyak. "B-Bea, wag ka namang ganyan. Stop crying..." pakiramdam naman ni Dawn ay maiiyak na din sya."Andaya lang Dawn," napahagulgol si Bea at pumunta sa sofa nya para maupo. "Sana pala, noong una palang... sana di ako nagkagusto sayo..."Mas nasaktan si Dawn sa nasabi ni Bea. Pero hindi nya ito masisi, hindi nya din namang ine-expect na magkakagustuhan sila. Umupo na lang
Impossible Chapter 27 - First And Last Date
BEATRIX POINT OF VIEW"Oy! Beaaaaa!""Mmm...""Bea gising naaaa!""5 more minutes, please...""Gigising ka? Or ako na lang magpapaligo sayo?" Nagising ako sa banta na 'yon. Pagka-upo ko ay nakita ko si Dawn na naka-ayos na at mukhang ready na ready na.Nagtaka pa ko kung bakit sya naka-ayos ng ganun. "Saan ka pupunta?"Napangisi siya, "May date tayo Bea, anu ba! Gisingin mo na nga diwa mo!"Naalala ko na magd-date nga pala kami ngayon, napamadali naman ako mag-ayos. Sinabi nya na sya na daw bahala gumawa ng almusal. Sana naman magaling sya magluto, at mas lalong sana di masunog ang apartment ko.Nang matapos ako maligo, namili naman ako ng susuotin ko. After a half hour later, napagdesisyunan kong mag-suot ng floral dress at kinulot ko din buhok ko para bongga. First da
Impossible Chapter 26 - Letter
"No... way..." napatitig si Bea kay Dawn.And he was serious. Really serious."H-How... why... did you..." madaming tanong si Bea para kay Dawn, pero di nya alam kung ano muna ang itatanong kay Dawn.Malungkot lang na napangiti sa kanya si Dawn at inabot ang letter na hawak nya kay Bea. "Tsaka ito nga pala yung letter ni mama na binigay nya sa'kin, kasama ng box na 'to. Hindi ko mabasa ng maayos sulat nya kasi hindi na maayos ang kalagayan nya nung 8 pa lang ako, parang nastroke sya, sinulat nya daw ito sa akin noong mag-t-ten na ako. At sinabi nya sa akin na basahin ko ito pag nag-eighteen na ko, pero nito ko lang nakita yung box eh.""Si Audrey, n-nastroke?""Yeah... sana mabasa mo, di ko kasi maintindihan eh."Nang basahin ni Bea ito, hindi nya din maintindihan ang sulat. Magulo ang pagkakacursive nito, pero sinubukan nya pa rin intindihin. She tried to ma
Impossible Chapter 25 - Going Back Home
Malungkot man ang dalawa. Pinilit pa rin nilang maging masaya, ayaw nilang maging malungkot ang natitira nilang oras. Habang pauwi na sila, nagkwentuhan lang ang dalawa para mawala sa isip nila na limitado na ang oras ng pagsasama nila.Kinuwento lang ni Dawn ang buhay nya noong bata pa lang sya kasama si Audrey, hanggang sa kaniyang paglaki at kung papaano sya nakapag-time travel. Sa panahon kasi ni Dawn, maraming imbensyong di inakalang ma-iimbento talaga pagdating ng panahon. Isa na doon ang time travelling watch na ginamit ni Dawn upang makapunta sa panahon na 'to.Na-amaze lang si Bea sa kaniyang mga kwento at parang na-e-excite na lang sa future."So... hanggang kelan ka na lang dito?" Tanong ni Bea."Hmm, i only have 1 week. Yun na ang pinaka-max na araw na mabibigay sa'kin eh.""So you still have one day with me?" Nalungkot si Bea.Niyakap ito kaagad
