Lipad ng Eroplano

Maaga akong nagising ngunit hindi dahil sa mag aapply ulit ako. Maaga akong gumising para tumulong naman kay nanay sa mga gawaing bahay. Tamang tama, Sabado ngayon, maya maya ay darating na rin siguro si Ji, pagkakataon na rin ito para makapagbonding kaming tatlo. Mga ilang oras na rin akong naglilinis ng bahay nang dumating si Jireh.“Kuyaaaa, naandito ka ngayon,” masaya niyang bati sa akin “Oo. Pahinga muna ako ngayon. Oh, bakit ngayon ka lang?” tanong ko. “Kase doon na kami pinag almusal sa bahay ng kaibigan ko. Si nanay pala nasaan?” “Nasa kusina,” tugon ko. Agad nagtungo si Ji sa kusina at pagkatapos ay nagtungo sa kanyang silid upang magbihis. Pagkalabas niya ay agad siyang umupo sa aming sala. “Kuya, luto tayo,” panghihimok niya sa akin. “Sige, ano naman lulutuin natin?” tanong ko naman sa kanya. “Sin

Hanggang sa bahay pagkauwi ko ay iniisip ko ang mga pangyayari kanina. Hindi ko alam ang dapat kong maramdaman. Tila ba magkakasamang emosyon ang nadarama ko na minsan ay napapangiti pa ako dahil sa wakas ay naibigay ko na sa kanya ang tula..“Bukas, kailangan sabihin ko sa kanya sa personal,” sambit ko sa sarili.Kinabahan pa rin ako dahil sadyang mahirap sabihin ang totoong nararamdaman mo nang personal pero mas mabuti na rin na sa akin na manggaling. Nagpahinga na ako at saglit munang tinanggal sa aking isipan ang mga maaaring kaganapan bukas.Kinabukasan ay pumasok ako sa unibersidad na may ngiti sa aking mga labi. Kahit na hindi ko talaga alam kung paano ko sasabihin kay Jessie ay pinilit kong huwag kaisipin iyon subalit hindi ako nagtagumpay dahil talagang hindi maalis sa isip ko ang pag amin na gagawin ko sa kanya at dahil ayaw ko naman na may iba pang makakarinig. Dapat ay pinagplanuhan kong mabuti pero wala na a