Chapter 8

To say that I was shock would be an understatement. Hindi ko talaga inaasahang sampal ang aabutin ko, at pakiramdam ko naalog ang utak ko dahil sa lakas nito. 

Damn. It hurts. 

"Kahit kailan ay wala ka ng ginawang tama"

I closed my eyes, maybe this is just a dream. I hope she's not here. "Hindi ko lubos na mauwanaan kung anong nakita ni  Marcus sa iyong ina"

kahit kailan ay masusuka ako sa katotohanang kadugo kita, I thought. I bit my lip. 

Inangat ko ang ulo ko para tignan siya. When was the last time I saw this woman? I was 6 or 7? I'm not sure. But wow, she's still the same. Icy and evil. I don't know why this woman hates my mother so much.  

My parents are 6 ft below the ground. And she still hates them. 

"Constanza, that's enough"

I heard my Uncle say pero hindi ko pa rin inalis ang tingin ko Tia Constanza. I hate her. I hate her so much. 

"Masyado mong kinukunsinte ang batang iyan. Mali siguro ang naging desisyon kong hayaang ikaw ang magpalaki sa kanya" she glared at me. I rolled my eyes at her. 

"Uncle.. why is this she here?"

I'm tired. Wala akong oras para makipagtitigan sa kanya. 

She glared at me and I glared back at her. Hindi ko siya uurungan. Ayokong marinig kung ano man ang mga sasabihin niya. She opened her mouth to say something when Uncle spoke first. 

"Skyla, bumalik ka na muna sa kwarto mo. Saka na lamang kita kakausapin"

I sighed. Lumapit ako kay Uncle para yakapin siya. 

"I miss you" I whisper to his ears and then I left but I didn't miss the hate in Tia Constanza's eyes. 

I miss this room. I miss this house pero mas gusto ko pang magpalipas ng gabi sa apartment ko. Hindi ko matanggap na nasa iisang bubong lang kami. Why is she here? But my most important question is: When will she leave? 

I want her gone. 

Makalipas ang dalawang araw ay pumasok na ulit ako, ayaw pa sana nila akong payagan pero nagpumilit ako, mga sugat lang naman ito hindi naman ako baldado. Kaya ko na rin naman ang sarili ko. 

Buong umaga kong hindi nakita si Alexavia dahil na rin sa hindi kami magkaklase sa morning subjects. Pero nang dumating ang lunch break ay halos sakalin niya ako sa yakap. 

"Skyla! I'm so sorry!"

mas lalong humigpit ang yakap niya sa akin at pinagtitinginan na rin kami ng ilang estudyante "Hindi dapat kita iniwan! Though I had the best sex of my life that night.."

I rolled my eyes at that statement. Gusto ko siyang sakalin. "..but still I could have lost you! I'm so sorry! I'm such a bad friend! Wag mo sana akong itakwil!" 

Si Alexavia napaka-drama kahit kailan. "I'm okay. Mga sugat lang naman yun"

bumitiw siya ng yakap sa akin, tinignan niya ang mukha ko ng matagal. Tinaasan ko siya ng kilay. 

"Bakit ganoon? Kahit may konting galos ka sa mukha ay maganda ka pa rin. Ang unfair ng buhay!"

hindi ko alam kung matatawa ba ako sa sinabi niya o mas maganda kung sabunutan ko siya. I can't decide. 

Agad kaming umupo sa isang bakanteng table nang makapili na kami ng mga kakainin. Mabuti nalang at kaklase ko si Alexavia sa dalawang subject ko mamayang hapon and she's nice enough naman para i-update ako sa mga na missed ko sa klase. 

Kinuwento ko na rin sa kanya kung paano nawalan ng preno ang sasakyan ko pero hindi ko kahit kailan man ikukuwento sa kanya ang tungkol sa lalakeng nakasayaw ko. Asar lang abot ko sa kanya. 

Now that I remembered it, pakiramdam ko yung mga kamay niya nasa bewang ko. Shit. Kinikilabutan ako sa mga iniisip ko. Ilang araw na ang lumipas, Skyla.. ramdam mo pa rin? Naalog talaga ang utak ko. 

"By the way, have you heard the news?"

I arch my eyebrow at her. 

"What news? Kung showbiz yan hindi ako interesado"

I say and resumed eating. 

"Gaga! Hindi no! Kilala mo naman siguro yung anak na babae ni Congressman Martinez, right?" I nodded.  

"She's dead" 

"Oh" 

Honestly, hindi ko alam ang sasabihin ko. Medyo nagulat ako kasi that girl is just 14 years old. I saw her once on TV, she's 12 back then. 

"I know right. That kid was found dead in her bedroom. Brutally murdered. Tinignan ko yung pics online at hindi kinaya ng sikmura ko."

she shook her head "... grabe, walang awa yung pumatay. She's 14 for God's sake! Anong kayang gawin ng isang 14 years old?" 

I lost my appetite. I feel sorry for the kid. She's too young. "Umalis na sa posisyon si Congressman"

dagdag pa ni Alexavia. 

"Wala bang nakarinig ng kahit sigaw man lang? Sa CCTV wala bang nakitang kahina-hinala?"

I asked. 

"Sa interview na napanood ko, wala si Congressman sa bahay nila ng mangyari ang insidente. Out of town, with his wife. Yung mga katulong naman sinabi na wala talaga silang narinig na kahit ano. Imagine their reactions kinaumagahan"

uminom si Alexavia ng tubig bago nagsalita ulit. "Sa CCTCV naman ay walang nakita na kahit ano. As in wala." 

Hindi ko na ginalaw ang pagkain ko. My gut is telling me that there's something wrong. May kulang. Pero hindi ko alam kung ano iyon. Tinignan ni Alexavia ang pagkain ko. 

"Hindi mo kakainin?" I shook my head. 

"Pwede akin nalang?" 

"Sure" 

"Yay!" 

Hanggang sa makauwi ako ay hindi pa rin mawala sa isip ko ang kinuwento ni Alexavia. Nakita ko nalang ang sarili ko na nagbabasa ng mga article sa nangyaring krimen. Pinanood ko rin lahat ng news tv na nagbalita sa nasabing krimen. 

I know that I should just let it go. The girl is already dead it's not like digging for answers will change everything. Wala namang magbabago kahit may malaman ako. Eh itong kutob ko na may mali ay kasi 'feel ko' 'feel ko may mali'. 

Ano naman ang mararating ko sa 'feel ko may mali'. Anong patunay ko na may mali? Kasi feel ko? Letse. Maybe I feel sorry for the kid. Or maybe I'm just curious o baka naman tamang trip ako. 

Agad kong kinuha ang cellphone ko para tawagan si Alexavia. She answered at the third ring. 

"Yes baby?"

I laughed at her. 

"Baliw. Si Skyla 'to. Hindi isa sa mga boy toy mo"

humalakhak siya sa sinabi ko. 

"I know! Haha. Bakit ka napatawag? Swerte ka hindi ako busy nasagot ko agad"

Alam kong ngiting aso siya ngayon kahit kausap ko siya sa cellphone. 

"Loka! Nawala ko kasi yung notes ko pwede pahiram ng sayo?"

I lied smoothly. 

"Sure! Malakas ka sa akin eh"

sabay tawa niya ulit. Lasing ba ang babaeng 'to? Mukha kasi siyang high e. 

"Uy teka.. trending pa nga sa fb 'tong news tungkol sa anak ni Congressman"

I lied again. Hindi ako nagf-fb ngayon pero ewan ko ba yun ang unang pumasok sa isip ko. Bakit ang galing ko mag isip ng idadahilan? 

"IKR! Naalala mo noong naaksidente ka?"

tumaasa ang kilay ko sa sinabi niya.

"Yeah? what about it?" 

"Nasa newspapers kasi yung picture ng sasakyan mo. Your accident happened around 2 am. The murder happened around 3 am"

tumayo ang mga balahibo ko sa sinabi ni Alexavia. "Coincidence, I know. Pero from what I read. Mula sa poste kung saan ka bumangga ay 20 minutes travel kung saan nakatira sila Congressman." 

"Really?" 

"Aha. And you know what's weird? Even after the incident, napanood ko nalang sa TV na mag-iibang bansa na si Congressman at ang misis niya" 

"Oh? Wala man lang lamay para doon sa anak nila?" 

"Wala. At ngayon off limits yung bahay nila. Under investigation pa. Kanina dumaaan ako doon pauwi, parang CSI ang peg"

"So not a single soul is there? in the house?" 

"Yup. Unless kung nagmumulto yung bata." 

I laughed nervously at her joke. We bid our goodbyes. I don't know what possess me, baka nahulog ako ni mama noong sanggol pa ako. Kasi walang taong nasa tamang pag iisip ang gagawin ang iniisip ko ngayon. 

I know I should be scared. For sure, Uncle and Anthony will find out but I will think about the consequences later. 

After almost 40 minutes of travel, I stopped the ignition. I stared at the house in front of me. 

=================

   C O N T A C T 

   hanaemiwp 

     facebook  ∘  twitter  ∘  instagram 

  @liefdesverdriet 

  wattpad