SECOND CHANCE

SECOND CHANCE

AUTHOR: REINSKY

CHAPTER 10

"Mr. Lee Donghae pwede mo ba kantahin samin ang iyong bagong gawa na kanta?" Tanong ng mc

"Itong kanta na aking ginawa ay para sa babae na aking mahal, kong marinig mo man ito sana magustuhan mo." Pahayag ni Donghae

Beautiful

You are completely beautiful

I just can’t be without you, girl

You are completely beautiful

I just can’t be without you, girl

I think of what we were like when I first met you

Your bashful smile, your shy words, your cold hands

I thought of you every day

I couldn’t do anything (almost going crazy)

Unable to turn my gaze away

Like a fool, I could only lose myself in you

I want to walk together with you for a lifetime

I will protect you, I love you, oh love

Cause you are so beautiful

Let me gasp against your lips, to say this phrase, “I love you”

Cause you are so beautiful

Just stay by my side (you belong only to me)

My beautiful, my beautiful, oh oh

It’s fine if time stops like this; it’s fine if we grow old

I love you, I love you, thank you, thank you

Occasionally, when there is a quarrel

I will cry as I kiss your lips

Cause you are so beautiful

Let me gasp against your lips, to say this phrase, “I love you”

Cause you are so beautiful

Just stay by my side (you belong only to me)

I’ve only given her my everything

I will love you forever, oh

Cause you are so beautiful

I want your lips to belong only to me

Cause you are so beautiful

I will never let go of these hands I hold so tightly

"Bigyan natin ng masigabong na palakpak si Mr. Lee Donghae." Pahayag ng mc

***

Samantala si Jewel katatapos lang maglinis ng bahay at naisipan nito na magpahinga muna at munuod ng tv.

"Ay ngayon pala ang interview niya kaya sakto lang pala ang pagbukas ko ng tv." Aniya

Napanuod niya buo ang mga kasagutan ng binata sa mga katanungan ng mga reporter.

"Hindi maari ito, si Donghae at si Winstone Corneja ay nag iisa lang ang katauhan? Kanyang katanungan sa sarili. Bakit hindi ko siya nakilala agad."

Nagmumuni muni siya nang biglang bumalik sa isip ang mga nakaraan

"Hi ako pala si Winstone Corneja, hiningi ko ang number mo sa yaya mo. Ayaw sana ibigay ng yaya mo ang number, kaya napilitan ako mag sinungaling sa kanya na kaylangan kita makausap tungkol sa activity group natin."

Ito ang na tanggap na mensahe ni Jewel mula sa binata.

"Wala ako panahon para makilala ka, at pwede ba wag ako ang pag tripan mo!" Ito ang reply niya sa binata.

"Grabe siya oh...pag tripan agad, di ba pwede gusto ko lang talaga makipag kaibigan sayo. Pwede kilalanin mo muna ako, at wag agad husgahan." Sagot ng binata

"Wala akong oras para kilalanin ka kaya tumigil ka na katetext sakin." Pagtataray na reply niya sa binata

Lingid sa ka'alaman ni Jewel lagi siya ina'abangan ni Donghae pag papasok at lalabas siya ng bahay. Sa luob ng dalawang taon ito lagi ginagawa ng binata at lagi din siya nagtetext sa dalaga. Pero ang dalaga di pinapansin ang mga mensahe ng binata. Hanggang sa isang buong maghapon wala siya natanggap na mensahe mula sa binata.

"Aba! himala ata wala siya mensahe ngayon, siguro napagod na." Aniya

Si Donghae naman napag isip-isip na itigil na ang kahibangan niya sa dalaga.

"Pare itigil mo na iyan. Lalo mo lang sinasaktan ang sarili mo." Payo ng kanyang kaibigan

"Pare huli na itong ipapadala ko mensahe, pag hindi parin uubra ititigil ko na." Aniya

"Tama iyan naisip mo, kasi kong ako nasa kalagayan mo. Di ko kaya mag tiis ng dalawang taon pare. Oras na para pakawalan mo na yang damdamin mo. Dami kapa makilala pare." Payo ng kaibigan niya

"Alam mo naman pare pag nag mahal ako gagawin ko ang lahat. Pero nagkamali ata ako sa taong na pili ko na mahalin." Sagot ni Donghae

"May iba pinana si kupido noong araw na iyon pare kaso bigla ka duma'an kaya ikaw tinama'an." Pabirong pahayag ni Leo sa kanya, Para maibsan ang kalungkutan ni Donghae.

Samantala si Jewel kakauwe lang ng bahay ng makatanggap ng message mula sa binata.

"Pwede kabang lumabas ngayon? andito ako ngayon sa labas ng gate mag aantay sayo." Text ni Donghae kay Jewel

Hindi pinansin ni Jewel ang pinadala na mensahe ng binata sa kanya. Samantala si Donghae nag antay sa dalaga ng 9 hours at nagbabasakali na lumabas ito para puntahan siya. Hanggang natapos ang 9 hours walang Jewel ang lumabas ng bahay. Nag padala siya uli ng mensahe sa dalaga.

"Ito na ang huli kong text sayo, Di nakita kukulitin pa. Tama na siguro ang dalawang taong minahal kita ng buong puso kahit alam ko malabo na mahalin mo rin ako. Pero inantay padin kita kasi uma'asa ako na baka mahalin modin ako pagdating ng panahon. Pero mali pala ako." Text ni Donghae

Nabasa ito ni Jewel hindi niya ito binigyan pansin ang mensahe ng binata sa kanya.

"Wala akong paki'alam kong pagod kana mahalin ako." Naisatinig ni Jewel sa sarili

Lumipas ang tatlong buwan wala nga natanggap na mensahe si Jewel mula sa binata. Tapos narinig niya sa kaibigan ni Donghae lilipat daw ito ng school. Hindi sila mag ka klase ni Donghae iba ang section nito.

"Kala ko kaya ko labanan ang damdamin ko na wag ka mahalin. Pero nag kamali pala ako, bawat araw na nagda'an na wala ako natatanggap na mensahe mula sa'iyo nasa saktan ako. Sa totoo lang napatawa mo ako sa mga mensahe mo sakin. Kausap ni Jewel sa hangin

Kaya pagdating niya sa kanilang bahay tinawagan niya ang binata.

"Hello! o bakit ka napatawag?" pa supladong tanong ni Donghae

"K-kwan kasi, P-pwede bang mahalin mo uli ako? handa ko na tanggapin ang pagmamahal mo." Umiiyak na sa'ad ni Jewel sa binata

"Sana no'on mo pa iyan sinabi sakin. Kaya tama na pagod na ako mahalin ka, dalawang taon ako nagpakatanga sa pagmamahal sa'iyo. Ginawa ko lahat na makakaya ko kaya siguro tama na iyon. Tapos ngayon sabihin mo sakin mahal mo na ako." Aniya

Pinatay agad ng binata ang telepono niya at tinanggal ang sim nito. Agad niya pinuntahan ang magulang niya para kausapin mga ito na ma'aga siya mag papahatid bukas sa airport.

"Bakit iho napaka aga naman ng pag alis mo bukas.?" Tanong ng kanyang mommy

"Para mommy sarap ang tulog ko sa byahe pag maaga ang alis bukas. Saka iwas trafic narin." Kanyang pagsisinungaling

"Sabagay tama ka diyan iho."

"Iho pwede ba namin malaman itong bigla'an mong paglipat ng paaralan?." Tanong ng daddy niya

"Hindi ko kasi gusto ang school daddy kaya gusto ko lumipat." Pag sinungaling niya uli. Ayaw niya sabihin sa magulang niya na babae ang dahilan nang paglipat niya ng paaralan. Si kuya Dongwa lang niya naka'alam ng kanyang dahilan na paglipat.

"Yan ba talaga ang dahilan iho?" Tanong uli ng daddy niya

"Opo daddy, yan lang po." Aniya

"Sige bukas ma'aga tayo aalis para ihatid ka. Naka'ayos naba mga gamit mo?" tanong ng daddy niya

"Opo daddy kahapon pa naka'ayos, tinulungan ako ni kuya Dongwa." Pahayag niya

"Anak magpakabait ka do'on sa tita Liza mo, Wala kami do'on ni mommy mo para gabayan ka. Pag katapos ni kuya mo sa koliheyo susunod siya do'on sa'iyo."

"Opo mom and dad."

"Sige na masipag tulog na tayo ma'aga pa ang alis natin bukas." Sa'ad ng mommy nila

Alas 8 na ng umaga nagising si Jewel, pagkabangon niya agad siya lumabas ng bahay para pumunta kina Donghae. Pagdating kina Donghae agad siya nag door bell.

"Ano maipag lilingkod ko sa'iyo iha?" Tanong ng matandang katulong sa kanya.

"Pwede ko po ba makausap si Winstone?" Aniya

"Nako iha ma'aga pa umalis sina tonton kasama magulang niya at kuya Dongwa niya." Pahayag nito sa dalaga

"H-ho, sa'an po ang punta nila. P-pwede ko po ba malaman? Kinakabahan niya na tanong

"Kasi sa america na mag'aaral si Winstone iha, do'on na nito ipagpatuloy ang pag'aaral niya. kaya hinatid siya kanina."

"Di na po ba b-balik si winstone dito? Maluhang tanong ni Jewel

"Ang pag ka alam ko matagal pa ata siya makabalik dito sa pilipinas. Bakit mo pala hinahanap si tonton iha, kaibigan kaba niya? Tanong ng katulong

"G-ganun po ba, S-sige po salamat. Pinipigilan ni Jewel mapaiyak sa harap ng matanda

"Iha sandali lang, bakit pala hinahanap mo si tonton at ano pala ang pangalan mo?" Pahabol na tanong ng katulong

"Kaibigan po niya ako may tatanong lang ako sa kanya. Ang aking pangalan po Jewel Aragon." Ngeting sa'ad niya

"May kaibigan pala na babae si Winstone." Anito kay Jewel

"S-sige po nay alis na po ako, salamat po uli." Paalam niya

Habang naglalakad si Jewel pabalik sa kanilang bahay umiiyak ito.

"Sorry kong ngayon ko lang na realize na mahal pala kita. Sorry kong nasaktan kita ng subra. Sorry kong pina'asa kita sa luob ng dlawang taon. Sorry kong di ako lumabas ng araw na'iyon kasi natatakot ako pagnakilala mo ang totoong ako baka iwanan mo lang ako." aniya

Tamang tama naman may duma'an na eroplano agad siya kumaway dito at nagbabasakali na baka do'on nakasakay si Donghae, at makita siya na kumakaway.

"Mag ingat ka lagi, ma mimiss kita, Antayin ko pag babalik mo." bulong niya sa hangin

Pagpasok niya sa kanilang bahay, nag aantay sa kanya si yaya emy. Tumakbo siya rito at di niya napigilan ang mga luha niya na kanina pa gusto lumabas.

"Bakit iha may problema kaba?" Tnong ng yaya niya

"Yaya iniwan na niya ako, ang sakit pala yaya na ang taong mahal mo pinagtabuyan mo nuon ngayon hinahabol habol muna." Aniya

"Bata pa naman kayo iha kaya darating ang panahon na ang pagkakamali ay maitama mo. Kong magkita man kayo pag dating ng panahon mag usap kayo. Baka sa panahon na'iyon mapatawad ka na niya at baka mahal ka pa. payo ni yaya emy sa kanya

"Kong magkita man kami pag dating ng panahon, Hihingi ako ng sorry sa kanya. Pahayag ni Jewel

Simula noon naging malungkutin na si Jewel. Marami nanligaw sa kanya pero wala siya sinagot kahit isa, dahil isang lalaki lang ina'antay ng kanyang puso.

Naputol ang lahat ng kanyang mga gunita ng tumunog ang telepono.

"Hello sino po sila?" kanyang tanong.

"Ikaw sino ka? bakit nandiyan ka sa condo ni Donghae, katulong kaba niya? tanong ng nasa kabilang linya.

Napaisip si Jewel sino ba tong kausap niya sa telepono, baka kapatid ni Donghe. " Ang pagka'alam ko walang kapatid si Donghae na babae. A baka pinsan niya siguro." tanong niya sa kanyang kaisipan.

ITUTULOY