SMTD:FIVE

      Abala ako sa pagtingin ng mga bagong armas na dinala dito sa Lisanda Base nito lang nakaraang araw. May mga bagong Shotguns. ...Handguns. ...Pump-Action Firearms. ...Semi-Automatic,Firearms..Bolt-Action,Firearms. ...Break-Action,Firearms. ...Muzzle-Loading Firearms at  iba pa. 

"Hiro, kamusta na  ang bago mong  mission? Any improvements?"taas kilay na tanong ni Vin sakin, ang kanang kamay ni Dad.

I look at him full of amazement.I can't believe this.How can he still lives right now even if I kill him a thousand times at my imagination.

Napangisi ako.

"I don't think its necessary to report MY confidential mission to anyone aside from my dad....especially to you..." nakangising tugon ko sa kanya at inemphasize ang word na "MY"

"Well Im just curious about this mission...One time nakita ko ang dad mong may kausap sa phone and I think it has something to do about your mission...well no one knows kung sino yun..."nakangisi rin nitong sabi... habang umiikot sa kabilang table na may lamang mga bagong armas

"I thought you dont care....and I also thought  you will never  be  this caring if I will be successful about this mission..." nakangiting tugon ko naman.

"Honestly im touched....thank you very much" sarkastikong saad ko.

Kahit kailan ay hindi ko nakasundo ang lalaking ito.Ilang beses ko na ring sinabi kay dad na magpalit na siya ng assistant dahil wala akong tiwala sa kanya pero sabi ni dad napatunayan na ang katapatan ng lalaking ito kaya kahit na di ko siya nakakasundo kailangan kong pagtyagaan ang ugali niya.

"Well its up to you kung saan ka maniniwala kung concerned ba ako sayo o sa daddy mo kasi remember once you failed on this mission there's a possibility na madamay ang dad mo..." saad niya habang nakatingin sakin 

"And we all know I never fail not now...not tomorrow never.....so if you'll excuse me..." sabi ko saka kinuha ang isang baril at pumunta sa training room.

Malaki itong Lisanda base kaya bukod sa storage room namin for weaponry and goods even for medical purposes, we also have this spacious and soundproof training room.

Ngunit bago pa ako makalabas sa kwartong yun ay muling nagsalita si Vin.

"Hiro you know I can help you....so don't bother to ask me for help..." nakangiting  sabi ni Vin

Minsan hindi ko mabasa ang nasa isip ni Vin.May mga oras na alam kong siya ang Vin na kinaiinisan ko ngunit may mga oras din na nagbabago si Vin at nagmimistulang anghel katulad na lamang sa ngayon.Pero alam kong pakitang tao lamang niya ito.

"Well I dont need your help and if I really do...I wont ask  help for someone who is lower than me cause I know kung ako ay isang trainee what more sa isang kagaya mo???"nakangising insulto ko sa kanya kahit nakatalikod ako at tinitingnan ang hawak na baril.

"Are you insulting me??"tila nagpipigil ng inis na tanong ni Vin kaya naman minabuti ko nang harapin sya habang hindi pa rin nawawala ang ngisi sa mukha ko...

"Ohhh Im not insulting you...Im just describing you...." 

Mas lumapad pa ang ngisi ko nang mapansin kong kumuyom ang kanyang mga palad. Hindi ko maiwasang mapaisip na kaunting pitik nalang ay balak na ako nitong patayin na alam ko namang malabong mangyari.

Lumabas na ako sa kwartong yun at pumunta na sa training room. Ilang buwan na mula nang huli akong makapunta dito sa Lisanda base at kaunti nalang ay mukhang makakalimutan ko na ang pasikot sikot dito sa base dahil medyo nagbago na ang style nang base matapos itong irenovate nina Lance last week ilang araw bago may umatake sa base.

Pagdating ko sa training room ay nandoon si Lance habang suot ang earmuffs at nagprapractice ng baril...Nagtungo nalang ako sa isa sa mga benches at nagsuot ng proper gear saka tumabi sa kanya...

Habang nagaayos ay napansin ako nito kaya tinanggal niya ang gear niya at umupo sa bench.

Umasta na ako sa tamang way for shooting at nakatuon ang paningin ko sa mga target ko at halos madurog na ang target sa sunod sunod na patama ko dito sa loob lang ng halos ilang segundo...

Ilang minuto na ang nakalipas nang mapagdesisyunan kong alisin na ang earmuffs at tignan ang naging target ko...Maya maya mahina at mabagal na palakpak ang narinig ko...

"Wow impressive kuya...impressive..." sabi ni Lance habang pumapalakpak...

Hindi ko na pinansin ang sinabi ni Lance at dumiretso na ako sa bench malapit sa kanya sabay inom ng tubig na dala siguro ni Lance kanina.

"By the way kuya...where have you been last night??hinanap ka ni Jen ehh" sabi ni Lance habang inaayos ang gamit niya, mukhang aalis na...

"Dito na ako dumiretso kagabi..."

"You mean di ka dumaan sa mansyon??"takang tanong ni Lance 

Tanging tango lang naisagot ko sa kanya...

"Ahh sya nga pala yung tungkol dun sa nagleak ng information sa pagpatay sa anak ng mga Fuentes may lead na ba kuya??Kasi patagal ng patagal...nagiging delikado ang buhay ni Isamail.." nagaaalalang sabi ni Lance..

"Wala pa but for the mean time..hindi lang isa ang pinagtutuunan ko ng pansin...yung mission ko sa SYU( South Yale University) medyo matatagalan din ako...so ikaw muna incharge sa sa taong yun...." utos ko sa kanya sabay inom ng tubig.

"Bakit kuya bukod ba yung taong nagleak dun sa taong iniimbistigahan mo sa SYU???"

"Yeah...pero I doubt kung magkaugnay sila..."

"Pero kuya may posibility rin na magkaugnay sila diba???"

"Maybe pero mas malaki ang posibility na hindi kasi business ang course ng iniimbistigahan ko so how come na marunong siya sa technical na bagay like....hacking..." 

"Oo nga nohh pero it doesn't mean hindi na pwede maybe some instances ehhh marunong siya sa bagay na ganon pero mas prefer niya ang bussiness..."

"Maybe..."

"You know what kuya...medyo mahirap nga ang mission mo pero I know you can make it...maybe start being friendly right now then kunin mo yung loob ng taong yun and in that case malalaman mo ang sagot sa mga tanong mo...start stalking that person...."

Hindi na ako nagsalita pa at tuluyan na ngang nagpaalam si Lance na aalis.Ipinagpatuloy ko nalang ang pagtretraining ko...ngunit di pa rin maalis sa isipan ko ang nangyari kahapon...

*FLASHBACK*

Nasa  field ako habang nakatingin ako sa grupo nila na abala sa pakikipagkwentuhan.Nasa kaliwa ang babaeng maikli ang buhok katabi ng isang lalaki habang may kausap na isa pang babae habang SIYA ay kausap ng isang babaeng nakatali ang buhok.Maya maya tumunog na ang bell hudyat na tapos na ang PE class namin kaya unti unti nang nagsi alisan ang mga estudyante...sinadya kong lumapit sa kanila nang hindi nila napapansin at nakinig sa kanila..

"Sige basta sabay sabay tayo mamaya ha..." sabi ng babaeng maikli ang buhok...

"Ano ka ba  naman Shia...takot ka bang umuwi magisa..."

"Pakialam mo ba ha...di naman ikaw ang kausap ko..."

"Whatever..."

"Francine...yung friend mo sasabay ba yun sa tin umalis agad ehh."

"Ahhh oo naman pumunta lang yun sa taas may kukunin ata ewan pero isasabay natin yun di pwedeng hindi...."

"Sabagay....friend mo yun so friend na rin namin yun so friend na rin namin yun..."

"Oo nga ano nga uli name nun nakalimutan ko ehhh"

"Ano Mitch may amnesia...Ashley pangalan nun..."

"Sorry naman nakalimutan ko ehh"

"Ayy Francine punta muna ako kay coach ha...sabi niya kasi pumunta ako sa kanya after class ko..." paalam ng lalaki..

"Ayy sige Gerald kami na bahala sa gf mo..."

"Uyyy....a...anong....g...gf di naman...k...kami ahhh"

"Ouch...sakit nun Gerald...payag ka nun...inaapakan na niya ego mo brad..."

"H...hindi naman....s....sa ganon...eh....k....kasi...ayyy bakit ko ba kailangan magexplain ...kainis..." mamula mulang sabi niya...

Maya maya ay umalis naman na sila kaya hinintay ko nalang silang makarating sa parking lot....

Una kong napansin ang babaeng naka pony tail na nakatingin sa kin akala ko kung sino lang pero napansin kong kasama niya yung taong kailangan ko kaya napaayos ako nang tayo...ngunit nang makita ako ng lalaking kasama nila ay napansin ko ang pagkunot ng noo nito kaya naman di rin sila nagtagal...Huling pumasok sa kotse ang isang babae na nagdala kay Mail sa clinic.Natama ang paningin namin at nangunot ang noo ko nang mapansin kong parang inaanalisa niya ang lahat ng kilos ko ngunit hindi rin nagtagal at sumakay na rin siya sa kotse...

                  *END OF FLASHBACK*

Huling putok na bago maubos ang bala ng baril ko at tumama ito sa mismong puso ng target ko...

"I know this will be a tough one...but I am a Wolford...and I will  never be a Wolford for nothing"

Ashley Rhein's POV

Saturday ngayon at napagusapan namin kahapon sa chat na magkakaroon ng overnight sa bahay nina France kasama sina Kylie, Shia at Mitch...

Ayoko naman talaga sumama kaso mapilit si France kaya ko na ang sumuko sa pangungulit niya kagabi...Halos di ako nakatulog sa maya maya niyang pangungulit niya sakin kaya para tumigil ay pinatulan ko nalang ang gusto niya tutal pangalawang beses ko na naman na ito na nagoovernight sa kanila.

Alas dos palang ng tanghali at naglilinis muna ako ng kwarto ko...di kasi ako sanay na si Manang ang maglilinis nang room ko...

Maya maya narinig ko nang may nag doorbell kaya naman tinawag na rin ako ni manang...

"Iha..may bisita ka...si Francine... baba ka muna..." malumanay na  sigaw ni Manang 

"Opo...susunod na.."

Pagbaba ko nakita ko kaagad si Francine na prenteng prenteng nakaupo sa sofa namin...

"Feel at home ka na agad ahh."

"Ehhh sabi ni manang ehhh.."

"Naniwala ka naman..."

Nagkibit balikat lang sya...

"Ehhh anong ginagawa mo dito.."

"Susunduin kita..."

"Ha....ehhh alas kwatro pa yun ahhh...alas dos pa lang.."

"Ehhh baka kasi di ka pumunta...kaya para sigurado pinuntahan na kita..."

"Ehhhh may ginagawa pa ako..."

"Edi pagkatapos mo...ano ba Ash...ikaw na nga nagsabi di ba alas dos palang edi dito muna ako...."

Kahit kailan talaga di ko mapapantayan ang kakulitan ni France.Pinagpatuloy ko nalang ang paglilinis sa kwarto ko habang siya ay nanonood ng Hi school love on kasama si manang.Grabe hinawaan pa so manang sa pagiging KPOP lover niya...

Pagkatapos kong maglinis ay dumiretso na ako sa banyo at nagbihis.Simpleng black T shirt ang suot ko na may nakasulat na I DON'T CARE katerno ng black pants...Pagbaba ko halos mabutas na ang eardrum ko sa sobrang lakas ng tili ni Manang.

"Manang bakit anong nangyari???"tanong ko ngunit nakatingin lang sila ni France  sa TV

"Aaayyiiiee...kay gandang lalaki naman ito..." kinikilig na sabi ni Manang na hindi inaalis ang mata sa TV.

Kailan pa kinilig si Manang sa ang palabas ehh nakikita ko lang si Manang na ganto kapula ang mukha kapag kausap at kasama niya si Mang Efren,yung asawa niya na driver ni dad.Haysss...di ko alam kung si manang pa ba to ohh sinasapian ng kalandian ni France.

Umalis na rin kami agad nang magtext si Kylie kay France na nasa harap na sila ng bahay ni France..Pagdating namin ay pinapasok agad kami ni Tito Marvin.Kilala na pala ito nina Kylie dahil ilang beses na sila nagovernight dito nung nasa London ako.Kaya hindi na kinailangan ng mahabang usapan at dumiretso na kami sa kwarto ni France

Malaki ang kwarto niya kaya dito na rin namin naisipang kumain at magkwentuhan.Nagkwento sila tungkol sa buhay buhay nila at syempre sa mga happy and sad moments nila sa buhay.Nalaman ko na kakagaling lang ni Kylie sa isang heartbreak kaya siya nagpaggupit nang buhok.Niloko daw siya ng boyfriend niya matapos nitong makabuntis ng ibang babae matapos nitong tanggihan na makipagtalik dito. Ngunit di gaya ni Kylie, masaya si Shia ngayon sa bf niya kahit na minsan ay nagaaway sila.Habang bookworm din si Mitch gaya ko.

"Uyy Ashhh...ikaw naman nasabi na namin ang amin...ano ikaw magsabi ka nang isang pangyayari sa buhay mo para naman makilala ka namin..." sabi ni Shia.

"Ano ba gusto niyo yung masaya o malungkot??"tanong ko..

"Pwede both" nakangiting sabi ni Mitch na para bang excited na excited 

"Well first is yung masaya...its my 10th birthday ..I was lost back then and Im very afraid kasi baka di na ako makauwi sa bahay though nasa subdivision pa rin naman ako...akala ko naliligaw ako kaya humingi ako nang tulong sabi ko sa guard kung saan ang bahay ko at sabi ng guard "aba malay ko" "

Natawa ang lahat sa sinasabi ko at ang pinakamalakas ay si France dahil alam na niya ang kasunod.

"Then sabi ko tulungan mo ko...then sabi niya...ano ako katulong?? Ewan ko dun sa guard na yun malaki sapak sa utak tapos habang naglalakad ako nakita ko itong si France matagal na pala siyang nandoon tapos tinatawanan ako..." natatawang kwento ko..

"Hahhahahaha kung alam mo lang  mukha mo dun...hahhaha" 

"I was hopeless back then..."😞

Nagpatuloy lang sila sa pagtawa at hinayaan ko nalang sila kunsabagay kinuwento ko kasi kaya no choice kundi tiniis ang pagtawa nila sakin... Iyon naman kasi ang isa sa pinakamagandang bagay na nangyari sa akin ang dumating si France sa buhay ko

"Hahah...okay...h..how about the bad one..."tawa tawa pang tanong ni Mitch..

Unti unting  silang nakarekober sa pagtawa at pinilit na makinig sakin..Tutal kaibigan ang turing nila sakin kaya pagkakatiwalaan ko sila gaya ng pagtitiwala ko kay France..

"It is when I got mad at my mom....aaminin ko nang maghiwalay sila ni dad naging malungkot ako and I thought they are being so selfish kasi sarili lang nila iniisip nila,kaya nagalit ako sa kanila nun but that is the last time na nagalit ako sa kanya nang sabihin niyang kailangan niyang pumunta abroad..."

Unti unting nawala ang ngiti sa labi nila habang  kinukwento ko iyon at napalitan ng lungkot.

"After that day my mom passed away without me knowing na she's suffering from a stage 4 cancer and that is the reason kung bakit kailangan niyang pumunta abroad kasi kailangan niyang magpagamot pero hindi niya sinabi sakin... Naalala ko pa yung sinabi ko sa kanya nung a...araw na yun na hindi lang siya selfish kundi napakalaking Useless na tao...useless na magulang at useless na asawa.."

Unti unti kong naramdaman ang pagtulo ng luha ko kaya agad akong tumingala para di ito umagos pababa.Naramdaman ko rin ang paghagod ni France sa likuran ko dahil alam niya kung gaano ako nagbreak down nang mga oras na yun.Siya lang kasi ang kasama ko ng mga oras na yun dahil nasa kabilang pamilya si dad habang nakadestino si Kuya sa isang mission.

Hindi ko na natapos ang pagkwekwento dahil tuluyan na akong napahagulgol sa harap nila...Hindi ko na alam kung paano nachange topic nina Kylie para magiba ang awra ng paligid pero ramdam kong nakikiramay sila sa pagkawala ng nanay ko...

At ito ang masarap sa piling, ang kaibigang kahit hindi magsalita ramdam mong presensiya pa lang nila ay sapat na.

A/N:(Sana magustuhan niyo po) Thank you sa pagbabasa please tell me your thoughts about this story.....

                  Thankiesss..❤❤❤