TAKSIL

TAKSIL   PROLOGUE

"Oh Whren, ikaw na naman ang naglalagay ng baterya ng orasan natin." bati ni mama sa akin."Ahh opo ma. Wala naman kasing ibang gumagawa nito dito sa bahay eh.""Ililipat ko na ng pwesto yang orasan na yan. Doon sa mas lantad para hindi lang ikaw at ikaw ang nagpapalit ng baterya niyan.""Hayaan mo na ma. Naeenjoy ko naman eh."Ganito kami ni mama.Sobrang mainit ang pakikitungo namin sa isa't- isa.Di tulad kami ni papa na tila mailap sa bawat isa.Nagsimulang magbago ng pakikitungo sa akin si papa 4 years ago sa 'di ko malamang dahilan.Parang kumukulo ang dugo niya sa tuwing makikita ako.Nasa kalagitnaan ako noon ng pagmumuni-muni ng bigla akong yugyugin ni mama."Ayos ka lang anak?" tanong niya sa akin.Ngumiti naman ako at sinabi,