THE DEAL WITH THE GANGSTER (FILIPINO) BOOK 1

CHELSIE 

"Ano ba Jonbert!! Hindi kaba nahihiya sa ginagawa mo!?? Dinala mo pa mismo sa office mo ang babae mo!?? Napakababoy niyo!!! Walang hiya ka!!"

 "Shut the fuck you up!! Naririnig ka ng mga katulong natin!!"

"At bakit?!! Ah, Nahihiya ka!?? Mas mabuti nang malaman nila ang kababoyang ginagawa mong hayop ka! Wala kang utang na loob, hayop ka!"

"Fuck Elisa!! Nagsasawa na ako sa bunganga mo!! Nagsasawa narin ako sayo! Letse!"

Ang aga-aga, ay iyon agad ang narinig ko mula sa labas ng kwarto ko. As usual. Nag-aaway na naman ang magagaling kong ama at ina. Daily routine na yata nila iyon.

I sigh out. 

Kung sabagay, walang araw na hindi sila nag aaway dahil lang sa kabit ni Dad. Hindi ko maintindihan. Bakit ba ang lalandi ng mga lalaki?? Bakit hindi sila marunong makontento? Required ba talagang maghanap ng iba kapag nagkakasawaan na? 

Naku! Kapag nakita ko lang talaga yung babae ni Dad. I swear! She will know what hell is. 

Anyways, I get my bag, at tsaka lumabas na ako ng kwarto ko. Padabog ko namang sinara yung pinto ng kwarto ko! Nakakainis!

Then, I went downstairs. Pagkababa ko ay tumigil naman sila sa papagsasagutan ng makita ako. I just ignore them at tuloy tuloy lang ako sa paglalakad hanggang makalabas ako ng bahay.

Oh, let me correct that! Hell house pala! 

"Chelsie! You forgo to eat your breakfast!" My mom shouted from inside. 

Hindi ko siya pinansin. Sa tingin niya may gana pa akong kumain!?? Eh busog na busog na nga ako sa away nila. 

Sumakay na ako ng kotse ko, then I start the engine at pinaharurot ko na ito paalis. Actually, I'm not allowed to drive dahil nasa minor age palang ako. But, no choice ako ngayon. Hindi pumasok yung driver namin. Siguro dahil pati yung driver namin ay nagsasawa narin sa away nila kada umaga. 

Ayoko ring mag commute. Sayang yung pamasahe. Okay,  whatever. Ayoko lang talagang makipaghalubilo sa mga tao. Kaya it's obvious naman. Three years na ako sa Southville International School ay wala parin akong naging kaibigan doon. Well, I just prefer to be alone. A nobody person. 

Well, anyways,  kanina pa ako daldal ng daldal dito eh, hindi pa pala ako nagpapakilala. 

My name is Chelsie Hudgens. I'm 17 years old. A junior high school student and I'm studying in SIS. A school where maraming mga magaganda at gwapo. SIS is also known as school of elites. Well, whatever! Pare-pareho lang din naman kami na nag aaral eh. 

So that's all. 

Wala na akong sasabihin about my self. Wala akong love life. NBSB po ako and wala rin akong natitipuhan. Thats all. Ang boring ng life ko.

So back to the story. 

Nakarating na ako ng school. Since,  maaga pa naman, hindi muna ako pumasok ng classroom ko. Naglakad ako papunta ng SIS cafeteria. Nagugutom ako. Hindi pa pala ako nag breakfast sa bahay. Ayokong pumayat noh. At ayokong mag party yung mga butterflies sa tummy ko. Kawawa naman sila.

Just then, I found myself on the floor. 

Wtf!! Saan ba ako nabangga?? Ang lakas ng impact sa akin ah. Parang tumama yata yung noo ko sa isang bakal!

"What the -- Are you fucking blind?!! "

Natauhan ako dahil sa may biglang sumigaw! Yung lalaki sa harap ko. Uh-- siya yata yung nabangga ko.

Tumayo ako then inayos ko yung sarili ko at tumingin sa lalaking nasa harapan ko. Uh-- he's not alone. May mga kasama siya. And they're both looking at me with their sharp and dark eyes. Ang aangas nila tingnan. Para silang gangster. 

But wait? Anong problema ng mga to?? Kung makatingin naman sakin parang lulunukin nila ako ng buhay ah?

"What now?! Bow down your head and apologize!"  Sigaw nitong muli sa akin. 

Wow, ha! Upakan ko kaya to? Bakit ba siya sigaw ng sigaw, heller?? Magkaharap lang kaya tayo!

"Can you please lower down your voice? Magkaharap lang tayo oh! Sumisigaw ka pa diyan! Hindi ako bingi okay? Naririnig kita." Ani ko. 

Parang nagulat yung mga apat na kasama niya sa iinasal ko. Nagbulungan din ang mga taong nasa paligid namin.

Okay?? 

What's wrong ?? 

Tch! Ang weird ng mga ito. 

"Mukhang hindi ka niya yata kilala boss," bulong nung naka black coat sa lalaking nasa harap ko.

Ano daw? 

Boss??

Principal ba siya ng school na ito??

"You don't know me??" He ask questioningly, raising his eyebrows.

Right.I don't know him. 

"Well, I'm not interested with you." I ended the conversation and I rolled my eyes. Paki ko ba sa kanya. After kong sabihin yun. Nilampasan ko na sila at naglakad ako palayo. Dahil hindi kona mapigil ang gutom ko. Bahala sila. Hindi ako interesado sa mga yun at parang ngayon ko lang yata sila nakita.

Whatever. 

Nung medyo nakalayo ako, may sumigaw pero hindi ko masyadong narinig. Whatever.

I'm hungry!!

----

Nang makarating na ako sa Cafeteria. Umorder na ako ng aking food. Maraming marami. Pumwesto ako sa pinaka dulo ng table kung saan hindi maingay. Umupo na ako. Okay, I'm now ready to grab my food!! 

Dahil hindi ko na talaga kayang tiisin yung gutom ko. 

I was about to grab my yummy food carbonara when someone hold my both arms. Tumingin ako sa humawak sa braso ko. Yung guy na naka black coat kanina.

"What are you doing? Istorbo ka eh! Kumakain ako oh. Hindi mo ba nakikita?" I voice out, loud. But instead of answering me, binigyan niya ako ng smirk at tsaka hinila niya ako patayo, at kinaladkad.

What the hell? 

What is he doing??

"Hey! Hey! What are you doing?? H-hoy! Bitawan mo nga sabi ako. Ano bang ginagawa mo ha!" Pagpupumiglas ko, pero ang higpit ng paghawak niya sa akin! Parang magkakapasa yata yung braso ko. 

What to do???

What to do???

Yung papagkain ko!

Sayang yung pagkain ko!! 

Nakarating kami ng black coat guy sa likod ng gym dahil ginawa niyang pagkaladkad sa akin. 

walang katao-tao dito. 

Wait... 

Bakit niya ako dinala dito??

"Hoy! Bakit mo ako dinala dito? Anong gagawin mo sakin ha?" Tanong ko sa kanya, ngunit hindi siya sumasagot. 

Aba't bingi yata to? Kanina ko pa

kinakausap eh wala man lang reaksyon?? 

"Hoy! Bingi kaba?? Hindi kaba marunong mag react ha?? Kanina pa ako------- " hindi ko natuloy nag aking sasabihin dahil may nagsilabasan bigla mula sa bawat kanto ng wall ng gym. Yung iba galing sa bakod. And last na lumabas, ay yung lalaking nabangga ko kanina.

I gulped hard as our eyes met. 

Kanina apat lang sila ah? Bakit ngayon anim na?

Teka. Pinagpapawisan yata ako. Kinakabahan ako. Baka anong gagawin nila sa akin. 

"I'm glad that you're here." Sabi nung lalaking nabangga ko kanina while wearing his evil smile. Naglakad siya papalapit sa akin habang nakapamulsa pa. 

Nung makalapit siya sa akin binigyan niya muna ako ng demonyong ngiti . Oo! Demonyo! Kasi parang ang devil niya sa ngiti niya. Pero ang gwapo. 

Huh?

What did I say??

OK. Never mind about that. 

It was a joke. I'm joking. Only. 

Mukha silang monster! 

"Clueless? " He asked, raising his brows. 

I cleared my throat. "What do you want?? " Walang gana kong tanong at na pa cross arm ako. Yung mga kasama niya ay parang natatawa. Mga baliw!

"Tch? Hindi mo ba ako kilala at ganyan ka makaasta sakin ha?!" Sigaw na naman niya sa akin. Yung ugat sa leeg niya ay umaarka. 

Tinaasan ko siya ng kilay. Kapal! Sino nga ba to at ang tapang?? As if I'm scared, huh. 

"Hindi kaba marunong uminahong magsalita ha? Kailangan talagang sumigaw?? Hmp! Sino ka nga ba??" Nagulat siya sa tanong ko. Yung mga kasama naman niya ay nagsitawanan. 

"Seriously. Drix, Hindi niya tayo kilala. Lalo kana. So, anong gagawin natin sa kanya??" ani ng lalaking may earring sa labi.

So, Drix pala yung name niya?? 

"Should we kill her??" Aniya lalaking naka black coat. Yung kumaladkad sa akin. 

Aba nagsalita rin!! 

Pero ano daw??

Kill her?? KILLL?? ME??

Kinabahan naman ako dun. Sino ba talaga mga to?? They look so uh?? Dangerous! 

"Since you didn't know me. Then, I will introduce myself to you. I'm Prince Cindrix Efron." tumigil siya saglit. Naging seryoso yung mukha niya. "I'm a gangster." 

Hindi nga ako nagkamali... 

Gangster sila. Halata iyon sa mga mukha at panlabas na anyo nila. 

Lumapit siya sakin. Yung mukha niya inilapit niya sa mukha ko, so I can feel his breathe.

Wait. Anong gagawin niya?

He places his mouth into my ear. 

"Now that you know me. Siguro alam mo na, na ang mga gangster ay pumapatay ng tao. So, darling..." hinaplos niya yung pisngi ko. "Be careful." 

After niyang sabihin yun lumayo na siya sa akin then he gives me

a smirk. Tumalikod siya sa akin at naglakad paalis at sumunod naman sa kanya yung mga kasama niya. 

Napako ako sa kinatatayuan ko. Yung gutom na naramdaman ko kanina ay nawala na.  Doon sa sinabi niya sa akin na pumapatay sila ng tao. Does it means... Marami na silang napatay? 

Again, I swallowed hard. 

Napa-upo narin ako sa sahig. 

Oh no. They might kill me. 

~*~

CINDRIX

"Nakita mo yung reaksyon niya pre?Tiyak, takot na iyon ngayon sayo!" Ani Paul habang tumatawa 

"Oo nga, Drix. Ang tapang tapang niya pa kanina. Tss. Matatameme lang rin pala." Brian added while shaking his head. 

"Matapang siya kasi di niya tayo kilala." Kyle added. 

Natatawa lang ako sa mga sinasabi ng mga to. Damn! Kahit ako rin natawa sa reaksyon ng babaeng yun kanin. Tch. Akala ko makakahanap na ako ng katapat ko eh! Yun pala natakot din sakin. 

Heto kami ngayon naglalakad patungo sa -- Kahit saan lang. 

Tinatamad akong pumasok ng klase ngayon. Ang boring. Walang ka taste taste magturo yung mga teachers! Tch! Bakit ba hindi pa sila tinatanggal sa trabaho ni Dad. 

Tch! 

Yeah! Tama ang narinig niyo, or nabasa. Bahala kayo. 

Anak ako ng may ari ng school na ito. Pero hindi lang alam iyon ng lahat. Kunti lang ang nakaka-alam na ako ang anak ng owner ng school nato sa kadahilanang ayaw ni Dad ng anak na Gangster. Ayaw rin niyang mapahiya kaya, kahit yung mga business man na kaibigan niya ay hindi ako kilala.

Tss. 

Ang bakulaw nayun! Siya lang naman ang dahilan kung bakit ako naging ganito. Fuck him!! Ganito rin naman siya dati.

"Cindrix!" A yell out from shit.

Damn!

Ano naman kailangan ng babaeng to?

"What?" Irita akong lumingon sa tumawag sa akin.

Hindi nga ako nagkamali. It's Sophia.

Lumapit siya sa akin at hinalikan niya ako sa pisngi.

Fuck!

Nahihibang na ba ang babaeng to?! 

"What was that for!?" I ask in annoyed tone.

"Parang nagrereklamo ka na yata sa paghalik ko sayo, huh." 

"Pwede ba Sophia?? Leave me alone! Letse!" Pinunasan ko yung halik niya sa pisngi ko. 

Tinalikuran ko siya at nagsimulang naglakad palayo.

"Cindrix! Hey, I love you!" She shouted! 

Nakakainis siya!!! Bwesit!

Nakarating kaming pito sa secret hang out namin. Kung saan dito kami madalas na tumatambay, umiinom at kapag gumagawa kami ng plano laban sa Y-GANG. Itong lugar na'to ay tanging kami lang ang nakakaalam. Wala ng iba. Pagkarating namin sa Secret hang out namin umupo ako agad sa sofa sabay na kumuha ng isang bote ng alak sa table at ininom ko ito.

Badtrip ang araw na ito! Bukod sa sinigawan ako ng babaeng yun sa harap ng madaming tao,umeksena pa ang walang kwenta kong ex! 

Tch. 

Oo, ex ko si Sophia! 

In fact, she was my first girlfriend. Umabot kami ng 6 years. Pero niloko niya ako. Basta long story! Ayokong magkwento! Naka move on na ako eh. Pero may part parin na nasasaktan ako. Tch!! Letse talaga.

"Mukhang mahal kapa yata ni Sophia Drix ah." Aniya ni Patrick habang nagsisindi ng sigarilyo. 

"Oo nga, bakit di mo balikan?" Dagdag ni Andrew. 

"Gago kaba?! Bat ko babalikan ang walang kwentang babaeng yun?" Singhal ko tsaka uminom ulit. 

"Okay, cill! I'm just kidding! By the way, ano nang plano mo ngayon? About doon sa babaeng  sumigaw sayo kanina?" asked Andrew. 

"Sa ngayon, pag-iisipan ko pa kung anong parusa ang ibibigay ko sa kanya." Seryoso kong ani. 

"Tama. Sa ngayon, mag-inuman na muna tayo. Cheers!" Pangunguna ni Kyle. 

"Cheers!" Then, sabay sabay kaming uminom ng beer. 

This is our life. We chill, before we kill. 

~*~