03.

CHELSIE 

"Hey, thank you sa ice cream, huh. Hayaan mo, babawi ako sayobukas!" Sabi ko kay Luis. Na kasalukuyan ay naglalakad kaming dalawa ngayon sa park. 

"Wala yun. Friend na kita eh, kaya natural lang yun." He answered back. 

Ngumiti lang ako sa kanya. 

"Ah, by the way. Saan ka ba nakatira?" Tanong niya sa akin. 

"Ah, actually malapit narin naman ang bahay namin dito. How about you?"

"Not that far. Gusto mo hatid na kita? Medyo gumagabi narin kasi. Delikado na ngayon sa daan."

"Hmm. Thanks sa concern, pero don't worry okay lang ako. Kaya ko na ang sarili ko. Thank you."

"Are you sure?"

"Yes. Sige na. Mauna kana. Ingat. Thank you, ulit." 

"Sure ka talaga?"

"Oo nga. I can manage."

"Oh sge. Kita nalang ulit tayo bukas. Bye. Ingat ka rin."

"Sige. Bye." I waved at him then umalis na siya.

Naglakad naman akong mag isa. Actually, malayo pa ang bahay namin. Well, ayoko lang na may humahatid sakin. At kung naaalala niyo, may kotse akong dala kanina. But, tamang tama sinundo ako ng bago naming driver namin kanina kaya ayun, siya yung pinauwi ko. Ayokong umuwi ng maaga dahil alam kong puro away lang din naman ang madadatnan ko sa bahay. Wala namang nagbago. I sigh out. Ewan ko ba kung kailan sila titigil kaaaway! Tradisyon yata nila yun sa bahay. Sana naman maghiwalay na sila! Para tahimik na yung bahay. Of course, kidding only. 

"Hey!" A strange voice comes out of nowhere. 

Hmm?? Sino yun?? 

Napatingin ako sa aking paligid. Wala namang tao. Naglakad ulit ako. Baka ilusyon ko lang iyon. 

"Hey! Dumb!" Just then, I heard some footsteps behind my back so I

turn around and then I saw him.

Sino nga ba ulit to?? Ah, basta prince chuchu!! But did he just say?? Dumb?? Me?? What the!! 

"What did you say, huh?"

"You heard it right? No need to repeat it." He said coldly. 

Ni wala man lang kakulay-kulay yung tono niya. 

"Whatever." I just rolled my eyes. Then tumalikod ako sa kanya at nagsimulang maglakad ulit.  Sumunod naman siya sa akin.

Ano naman kailangan neto???

Oh no. 

Could it be... Papatayin niya kaya ako? Wag naman sana. 

"W-why are you following me??" Nauutal kong tanong sa kanya.

"Do you remember what you did to me a while ago?" Seryoso niyang tanong. 

Ito na nga ba ang sinasabi ko. Kinakabahan ako. 

"Remember?" he questioned again. 

Napahinto ako sa paglalakad at tsaka humarap ako sa kanya. Kaya napahinto din siya sa paglalakad and he looks at directly into my eyes,  raising his brows. 

"Uh-- sa ginawa ko? Ahm, I'm sorry. You know I didn't mean it. Swear!" I said in apology, at kahit labag sa kalooban ko ay lumuhod ako sa harapan niya. "Please! Don't kill me! I love my life! Kahit na bwesit na bwesit ako sa buhay ko! Mahal ko parin ang buhay ko. Ah, ganito nalang. Anong pwede kong gawin para mapatawad moko?? Promise gagawin ko! Wag mo lang ako papatayin!" Hindi ko alam kung ano yung reaksyon niya. Dahil di ako nakatingin sa kanya but I heard him laughed a little. Yung malamig na tawa. Tch! Pati ba naman sa pagtawa ang cold niya! Pinanganak yata to nung panahon ng bumagyo ng yelo. 

"Really?? Gagawin mo kahit ano?"

W-wait!! Parang nag-iba yata yung tono ng papanalita niya.

Something bad??? 

"Yes," I reluctantly answered. 

"Okay. Be my girlfriend." 

Be my girlfriend.. 

Be my girlfriend.. 

Be my girlfriend.. 

Be my girlfriend.. 

Parang nag echo sa buong park ang sinabi niya, at the same nagulat ako dun. Napaangat bigla ang ulo ko at tumingin ako sa kanya. 

"What? W'what did you just say?" tanong ko. Baka kasi nabibingi lang ako. 

"You heared it already. So deal?? Or no deal?"

"Huh! W-wait--wait lang ha."Tumayo ako at humarap sa kanya. 

"Anong girlfriend girlfriend ang sinasabi mo ha? Nagpapakatawa kaba? Ako?" I pointed myself. 

"Magiging girlfriend mo? Ayoko nga! Hindi ko pangarap yun noh! Never! Hindi! Ayoko!" I refused, crosses my arms. Gagawin ko ang lahat basta wag lang ang bagay na iyon. 

Aba! Ano siya?? Sinuswerte? 

"Tss. Ang haba naman ng sagot mo. Tss!! Deal or no deal lang naman ang isasagot mo. Tss." 

"No deal!" I confidently said, lifted my chin up. 

"Are you sure?"

"I am sure!"

"Okay. Madali lang naman akong kausap eh. Dahil no deal ang sagot mo." He came closer to me. Napaatras naman ako, but it's too late. Hinawakan niya ako sa beywang ko and he pull me closer to him.

Oh my god. This is weird. I mean my heart is beating weird. 

"Listen, darling," he placed his mouth into my ear. "Be ready, and say good bye to your family." Humiwalay siya sa akin and he give me a death glares. Yung tingin niya sa akin ay kakaiba. 

Mas lalong bumilis yung tibok ng puso ko.

Pinagpapawisan ako ng malagkit!! Ano ang ibig niyang sabihin?? 

~ Say goodbye to your family ~ 

Is he going to kill me???

Oh my god. No! Mahal ko yung buhay ko!! Kahit wala akong pangarap! Gusto ko pang mabuhay! 

What to do??? 

Should I say, deal?? 

Argh! Okay, okay, fine!

"Wait!" I shouted, dahilan ng paghinto niya sa paglalakad dala-dala yung bike niya.

"Deal."

~*~

Heto ako ngayon, naglalakad papasok ng bahay. Himala at peaceful yung bahay namin. Malamang wala si Dad kaya walang awayan at sigawan na magaganap ngayon. 

Sana nga talaga maghiwalay na sila, para peaceful na yung bahay namin.

Again, just kidding. 

"Where's mom, yaya?" tanong ko sa isang katulong namin na si Yaya Rossy. 

"Nagpapahinga na siya sa kanyang kwarto, ihja."

"Ganun po, ba. Salamat."

"Kumain ka na ba? Ipaghahanda kita ng dinner mo." 

"Ah, wag na po yaya. Busog ho ako. Akyat napo ako sa kwarto ko."

"Oh sige. Magpahinga ka narin."

Umakyat na ako papunta ng kwarto ko. Pagpasok ko ng kwarto ko binagsak ko agad yung katawan ko sa kama ko. Shit day. I have a shit day. 

I can't really imagine na girlfriend na ako ng isang gangster. 

Anong klaseng sumpa meron ngayong araw??

FLASHBACK**

"Deal,"

Dahil sa takot ko na baka patayin niya ako. Papayag ako sa deal niya. Papayag na ako na magiging girlfriend niya ako! 

The world is cursing me. I don't know why. 

"Ok. Good." He replied, sabay na nagpakawala siya ng ngiting demonyo sakin. He came near me. Not totally near. Yung maaninag ko lang yung mukha niya.

"Since you are my girlfriend now." He smirked. "Ang kailangan mo lang gawin ay, sundin mo lahat ng gusto at sasabihin ko. Naiintindihan mo ba?"

"Excuse me? Pumayag ako na maging girlfriend mo, hindinmaging yaya mo!"

"Shut up! Just do whatever I want!" Sigaw niya. Nakakagulat naman siya. Hindi ba marunong huminahon to? 

"Okay, fine!" I rolled my eye balls.

"Good," 

"But -- " 

"Hmm?"

"No kiss! No hug! No holding hands."

"Tss. It depends on my mood." He winks at me. 

"What?? Manga--- " 

He cut my line. "Remember, this is just a fake. Don't take it seriously. Lastly, don't fall in love with me." 

Seryoso niyang sabi. Then, he

finally leave my sight. 

"As if namang ma'iinlove ako sayo? Napaka-assuming mo! Ble!"

END OF FLASHBACK **

I sigh out. 

Umalis ako ng bahay na single, pag-uwi ko, taken na ako. Grabe talaga! 

Pero fake relationship lang naman to. Okay. Napabuntong hininga ako. Buti naman kung ganun. Pero? Ano nga ba ang pumasok sa kokote niya at naisip niya ang walang kwentang bagay nato? 

I sigh out again. A deep sigh. 

Bahala na nga. Wag ko nalang muna iisipin iyon. 

~*~

CINDRIX

Matapos kong makipag deal sa babaeng yun. Umalis na ako agad. Stupid! Dahil di ko natanong ang pangalan niya!

Well, it's not important anyway.  So, about that deal?? Ginawa ko lang yun para maipamukha ko kay Sophia na naka move on na ako sa kanya. At wala na akong paki-alam sa kanya. I need to pretend in front of her that I have a girlfriend, para narin layuan ako ng babaeng yun. 

Tss . So here now, papasok na ako ng bahay nang biglang nag ring yung cellphone ko .

Calling Kyle X-Gang... 

Anong kailangan nito?? 

I answer the call. 

"What now!?" singhal ko kay Kyle sa kabilang linya. 

"Drix, punta ka ngayon sa campus sa lumang gym. Nandito ang Y-Gang!" 

"What!? Tsk! Ok. I'm coming!" 

I hang up the call, at dali dali na akong pumunta ng campus!! Bweset! Kailangan kong bilisan yung pagbibisekleta dahil wala akong kotse ngayon!

Tch.

---