Chapter 8

"ARAY! ANG SAKIT!" ani Kian, dinadampihan ko ng yelo ang namamaga niyang panga.

"Tangina! Bakit kasi hindi mo rin sinapak?" Naiinis kung tanong, kung pumayag lang talagang maki-pag sapakan iyon sa akin siguro pinaglamayan na iyon kanina pa.

Tumawa si Kian habang naka-tingin sa akin. 

"Shit! Bakit tumatawa ka?" naiinis kung sabi.

"Pft! What if pumayag makipag suntukan iyong si King?" tanong ni Kian.

"Sana nga pumayag e. Naiinis ako sa kapatid mo." Tinaasan niya ako ng kilay niya. 

"I think King likes you,"  Kian said. Fuck! Tama 'to nang sapak ni King kaya kung ano-ano naiisip niya.

"Gusto kung masuka sa totoo lang." Ani ko.

"Hmm, totoo ba na nandito si Jarney?" tanong ni Kian na dahilan ng ikinainis ko. 

"Oo," nakaka-inis ang babaeng iyon. Ano bang plano nila nang nanay niyang linta? 

"Pwede kung paalisin dito sa university kung gusto mo?" tanong niya. Ngumisi ako sa sinabi ni Kian.

"Gusto ko!" agad kung sagot. Gustong-gusto, ayokong nakikita ang mukha niya dito. Kaya nga umalis ako sa bahay namin e. 

Nakikita ko pa lang ang mukha nang mag-inang iyon naiinis na ako.

" Sige, kakausapin ko si ate about diyan. Kailangan muna natin gumawa ng ebidensya," tugon ni Kian sa akin.

"What kind of evidence?" tanong ko.

"We need evidence para mapalayas siya dito." Ngumiti ako sa naisip ko. Ibidensya pala ha? 

"Ang creepy ng ngising iyan, Vevian." Tinaasan ko siya ng kilay. "May plano ako," aniya.

Kumunot ang noo ni Kian sa sinabi ko, "What is it?" tanong niya sa akin.

"Malalaman mo rin." Kinindatan ko siya. 

"Vevian. Gusto kulang malaman mo na hindi kita ini-spoil, First time kung gagawin 'to. Alam ko kasi na guguluhin ka nanaman ng step sister mo ang buhay mo dito. Concern lang ako sayo." Hinawakan niya ang kamay ko. 

"Ayokong maging masama ka dahil lang sa kanila." Binitawan niya ang kamay ko. "Vevian, take care always," anito.

Napangiti ako dahil sa sinabi niya sa akin. Kaya nga ang gaan ng pakiramdam ko sa kan'ya dahil mabait siya. 

Kian is so kind to me. Sobrang saya ko dahil wala man akong kaibigang babae e meron naman akong Kian Valencia na kaibigan. 

"May taning naba ang buhay mo, kung makapag salita ka akala mo naman mamatay kana mamaya?" Tumawa siya ng malakas dahil sa biro ko sa kan'ya.

"Baka kasi lumaki ulo mo sa pag-spoil ko sayo, alam mong masama ang plano nating paalisin si Jarney dito sa university pero handa akong maging masama para lang sayo, pero please  wag lang ikaw ang maging masama. Okay lang na ako 'yong masama sa paningin ng mga tao wag lang ikaw." Napangiti ako sa tinuran niya. How lucky i am.

"I'm so lucky to have you, dapat ako lang talaga ang kaibigan mo." Humalakhak siya nang sabihin ko 'yon sa kan'ya. 

"Sobrang swerte mo nga, bukod sa napakagwapo kung lalake e matalino pa." I raised my middle finger to Kian. 

"Gwapo my ass." Sa pangalawang pagkakataon ay humalakhak nanaman siya sa ginawa ko.

"You're so bad, put down that damn fingers of yours," anito.

TUMUNOG ANG bell kaya pareho kaming napatayo ni Kian. 

"Paano ba iyan may teacher na." Iniabot niya sa akin ang bag ko at kinuha ko naman 'to.

"Sige na mauna kana," sabi ko sa kan'ya. Sumaludo pa siya sa akin bago ako tinalikuran.

Shit! Si Jarney ang teacher namin ngayon at wala akong ganang pumasok. Pero kailangan kung pumasok para sa plano ko.

"Wag munang ituloy ang plano mo." Hinawakan niya ang braso ko. Ayokong hinahawak-hawakan ako ng kagaya niya. 

Mabilis kung tinabig ang kamay niyang nakahawak sa braso ko. Nakaramdam ako ng kakaibang inis. 

"Anong planong pinagsasabi mo?" tanong ko sa kan'ya. Ayoko sa lalakeng nakikinig sa usapan ng iba. 

"Stop pretending will you!" Tiningnan ko siya ng masama.

"Fucking tsismoso!" 

"Shut up! Or else i'll fill your mouth with my c*ck!" gusto ko siyang sampalin o sapakin sa mga kahayupang pinagsasabi niya sa akin.

"Fucking assholes!" Sigaw ko sa pagmumukha niya. "Stay away from me! You motherfucker!" malutong kung mura sa kan'ya. Kaya ayaw na ayaw ko sa lalakeng 'to dahil puro kahayupan lang ang alam niyang gawin.

I hate him so damn much!

"Isang mura mo pa sa akin sa kama kita babagsak," he said. 

"Alam mo magkaiba talaga kayo ni Kian, mabait siya matino. And you're an assholes, and he's not!" Umiigting ang kaniyang panga at para niya akong binabalatan ng buhay sa paraan ng pagtitig niya sa akin.

"What the fuck did you just say?" the cold baritone in his voice made my skin tingle.

Natahimik muli ako, nanlalamig sa takot. Damn it! 

I'm scared! Shit! Pinakalma ko ang sarili ko bago muling nakipag titigan sa kan'ya.

"You're an asshole!" sobrang sama ng titig niya at kulang nalang ay lalabas na ang kan'yang super power kung meron man.

"Maslala pa siya sa akin! How dare you call me an asshole and fucking skip him!" I shuddered at his cold and angry baritone.

" Wag mo siyang igaya sayo! Kian is kind," 

"Oh! Fucking Kian!" 

"Bakit ba galit na galit ka sa kan'ya? Inggit kaba sa kan'ya?" Ang galit niyang boses ay napalitan ng pang-iinsultong halakhak.

"Why would i? Na sa akin na ang lahat," turan niya.

"Then, stay away from us!" mariin kung saad sa kan'ya. 

"Do you fucking like him?" parang kulog ang boses niya ng itanong niya iyon sa akin. 

Hindi ako nakapag salita sa tanong niya sa akin. Bakit niya tinatanong sa akin. 

Sobrang sama ng titig niya sa akin. Ganito ba siya magalit?

"Bakit ko sasagutin ang tanong mo?" matapang kung sabi.

"Dahil tinatanong ko," sagot niya.

"Wala kang pake kung gusto ko siya," sabi ko. Hindi ko alam kung bakit nagsasayang ako ng oras makipag away sa lalaking 'to na 'di ko alam kung bakit galit na galit sa aming dalawa ni Kian. O kay Kian lang talaga siya galit. Oh! Fuck! Nevermind.

"So gusto mo nga siya? Mga walang kwenta!" anito. Bakit ba ang laki ng galit niya sa kapatid niya. Mabait naman si Kian. 

"I hate you..." 

To be continue...