The Mystery of Two (Filipino)

"Itago mo na sila." "Ngunit paano ka? Hindi kita pwedeng iwan dito. Delikado." pagtutol ko sa sinabi niya sa akin. Hindi ko alam kung hanggang kailan kami kailangan magtago. "Hindi nila pwedeng malaman na buhay ang kambal. Mas mabuti na ang alam nila ay namatay ang mga ito." "Anong nangyayari rito? Bakit inaayos niyo ang mga damit ng kapatid ko?" Napatigil kami sa pag-aayos ng gamit ng biglang dumating ang panganay naming anak. Imbis na sagutin namin siya ay pinagpatuloy lang namin ang pag-aayos ng mga gamit. Hindi nila kami pwedeng maabutan dito. Tahimik lang kaming pinagmamas

Third Person"Jeez. What a dream." sabi ni Deenz na biglang nagising."Hey Deenz, ang ingay mo naman." sabi naman ni Tj kay Deenz in a husky voice."Tss.""It's 3:30 in the morning, aga mo naman magising." sita ni Tj."Okay, lemme guess, nanaginip ka na naman, right?" tanong niya kay Deenz."Yeah, you're right.""Ilang beses ka ng nananaginip ng ganan? Ilang beses ka na ring nagigising sa madaling araw?" nag-aalalang tanong ni Tj."Oo nga eh. Para kasing... totoo.""Kalimutan mo na yun. Tara baba nalang tayo. Nawala na antok ko." pagyayaya ni Tj.TristanInaantok pa ako, aga kasing magising ni Deenz. Pero kasalanan ko rin, kasi nanaginip rin ako. Katulad rin ng kay Deenz. Hindi ko na lang sinabi. Alam niya na rin kasi ang tungkol dito."Ok

Third Person"Akala siguro nung dalawa na hindi ko napansin ang pagkawala ng notebook ko kanina.""Buti nga nakuha mo habang nagtatalo sila." sabi ni Deven sa kambal niya."Mahirap nga yun eh.""Bakit mo namang nasabi na mahirap?""Syempre, baka may makakita. Mahirap na.""Sabagay, mahirap nga iyon."Naglalakad ang kambal palabas ng Caden University para umuwi. Patuloy lang ang pag-uusap ng kambal hanggang napunta ang usapan nila tungkol sa mga mangkukulam."Mangkukulam? Hindi pa tayo nakakakita ng mangkukulam." sabi ni Leven."Sigurado ka? O baka hindi mo lang nahahalata?" sabi ni Deven."Meron ba?" takang tanong ni Leven."Malay natin." tanging sagot ni Deven."Bakit niyo naman pinag-uusapan ang bagay na yan?" napatingin ang kambal sa nagsalita.

Deenz"Kanina mo pa sila tinitingnan.""Hindi ko lang maisip na parte sila ng pagkatao natin." sabi ko kay Tj.Hindi ko maisip na parte sila ng buhay namin. Na kailangan namin silang protektahan. We need to protect the twins.We're their guardians.We're born to protect them. Yan ang inamin sa amin nila Mama at tita. At ang nakakagulat pa, kapatid ko si Tj. And we're twins. Nung una, naguluhan kami. Paano kami magiging kambal eh magkaiba kami ng ina. Pero pinaliwanag nila Mama sa amin ang lahat kung paano nangyari yun.Sila ang napili ng puting apoy para magsilang ng magiging tagabantay ng mga itinakda. Noong una, naguluhan ako kasi dalawa ang ina namin at magkaiba pa. Nakatadhana pala silang dalawa sa iisang lalaki at ito ang magiging ama namin. Sa lalaking ito magmumula ang dugo na kailangang dumaloy sa aming katawan. Nagkaisa sila Mama at Tita Mina at n

Deven"Don't underestimate us."Hindi ko alam kung ano ang pumasok sa isip ng kambal ko at binato niya ng nyebe ang isang ito.Patuloy sa pag-ilag ang mga guardian namin. Yes, guardian na ang tawag ko sa kanila."What do you think you're doing Leven?! Gusto mo bang mamatay tayo?!""Ikaw kasi ang may kasalanan.""So ako pa ngayon ang may kasalanan?!" grabe sa sinasabi niya."Kung napigilan mo yang galit mo, hindi ko sana mararamdaman yun hanggang ngayon." natigilan ako sa sinabi niya.Parehas nga pala ang emosyon naming dalawa. Kung anong nararamdaman ko, yun din ang nararamdaman niya. Bakit kasi parehas kami?"Accepting your defeat my dear sisters?" may halong pang-aasar niyang sabi.Biglang humarang yung dalawang lalaki sa harapan namin.