LOGINThis story is only my imagination so please don't bully me if I not a good writer we are friend's. Thank you
View More"Bakit hindi siya nagpaalam?" tanong nito sa kanya. "Alam kasi niyang hindi ako, papayag sa gusto niyang mangyari masyado kasi akong makasarili. Hindi ko siya napahalagahan sarili ko na lang ang inuuna ko, kapag may gusto siya tumututol ako kaya siguro iniwan niya ako." Malungkot na sagot ni Ashlley, dito."Hindi naman siguro malay mo sobrang importante lang kaya hindi na siya nakapagpaalam sayo." Sabi nito sa kanya. " Hmmm," tanging naisagot ko na lang sa kanya.---Someone pov"Hindi ako mangingiming patayin ka sa oras na makialam ka sa mga transaction ko." Ani nito sa larawan ni Winter.---"Par, meron ka na bang balita sa kaibigan mo?" tanong niya dito. "Wala pa e, hindi ko nga alam kong saan ako mag-uumpisa." Malungkot na sagot nito sa kanya. "Gusto mo tulungan kita," aniya dito. "Bakit?" tanong naman ni Ashlley. "Anong bakit?" nalilitong tanong ni Winter. "Bakit gusto mo akong tulungan?" tanong niya ulit dito. "Mag partner tayo di`ba
"Bakit bigla sumimangot?" kunot noong tanong nito sa kanya. "Nagtaka ka pa, ikaw ba namang pagkamalang lalaki at tawagin brad, matutuwa ka ba?" balik tanong niya dito at sinabayan nang talikod. Wala namang nagawa si Winter, kundi sumunod habang nagkakamot nang ulo.---"Kamusta po, kayo inay Linda?" bati ni Ashlley, sa matandang naabutang nagluluto. "Aba ikaw pala iha, ito mabuti mukhang napaaga yata ang dalaw mo, sa amin ni Vicky?" nakangiting tanong nito sa kanya. "May dalawang linggo na po, ang huli kung punta dito inay." Sagot niyang natatawa dahil makakalimutin na kasi ito. "Ganun ba ay naku malilimutin na talaga ako, at sino namang iyang kasama mo?" tanong nito sa kanya. "Ah si SPO2 Winter Jhazz Padilla, po kasama ko sa trabaho." Pakilala nito sa kasama. "Kamusta po kayo?" nakangiting bati ni Winter dito. "Bakit ngayon mo lang dinala dito ang boyfriend mo iha abay kay gwapong lalaki ikinahihiya mo." sabi nitong nakatalikod sa kanila. Namumula namang napayuko si Ash
Tinago ni Ashlley, ang liham na binigay ng kaibigan kahit na iniwan siya nito. Dahil alam niyang magkikita pa silang dalawa kahit na imposeble na itong mangyari.---"Ash, pinapatawag ka ni kernel," tawag pansin nang kasamahan niyang pulis. "Susunod na ako," wala sa loob na tungon niya dito. "May problema ka ba?" tanong nito sa kanya. "Wala ito may na alala lang ako," nakangiti namang sagot niya. "Alam mo sabi nila pagkinikimkim daw iyan ay mamamatay ka agad." Birong sabi nito sa kanya. "Alam mo hindi ko, alam kung nagbibiro ka ba o nananakot lang." Sabi naman niya ditong nakangisi. "Ito naman masyado ka kasing seryoso ngumiti ka, naman minsan kaya walang naglalakas manligaw sayo eh. Hindi nila alam kong babae ka ba o lalaki." Nakangiti nito sagot. "Tara baka mainip si kernel, masirmonan pa tayo."Yaya niya dito at sabay na nga sila pumunta sa loob.---"There you are, akala ko bukas ka pa makakarating." Biro nito pagbungad niya sa pintuan ng opisina nito. "Pi
Ashlley PovAng daya mo sabi mo walang iwanan, pero bakit? bakit hindi mo tinupad ang pangako mo. Bakit iniwan mo ako?--------"Hija sabi nang tita mo, hindi ka daw naghapunan kagabi." Sabi ng kan'yang ama."Bakit ganon Dad, nangako siya sa'kin pero iniwan pa rin niya ako."Wala sa sariling sagot ni Ashlley, sa ama."Ganon talaga ang buhay hija, may umaalis at may dumarating sa 'di mo inaasahang pagkakataon malay mo magkita ulit kayo." Sagot nang ama niya."Mag-aayos lang ako, susunod na po ako." Tungon niya."Sige hihintayin ka namin." Sagot ng ama.Paglabasnang ama niya ay pumasok si Ashlley, sa banyo para mag-ayos."Ipinapangako kong hahanapin kita, sana pag-dumating ang araw na magkita tayo ay hindi mo, pa nakakalimutan ang pangako mo." Kausap niya sa sarili habang nakatingin sa salamin na nasa loob ng banyo niya.--------"Nalaman nga pala nang ninong mo, na malapit





