Ollie The Virgin Gay

Nagising ako na sumasakit ang buo kong katawan. Parang ang dami dami kong ginawa kagabi. Parang-- taranta akong napadilat ng maalala ang mga nangyari kagabi. K-kagabi k-kasi n-natatandaan ko na kasama ko si Oliver. Iyong asawa ni Kate.Pagpihit ko ng tingin sa kama ay bigla nalang nalaglag ang panga ko sa tumambad sa aking paningin. Meron kasing lalaking nakahiga sa tabi ko. Hindi lang iyon. Nakahubad pa siya. When I said nakahubad, what I mean is. Wala talagang kahit anong uri ng tela ang nakatabon sa katawan niya. Pero, meron pang mas malala roon. Iyon ay ang napakasarap na pagkakabukaka niya, dahilan para masulyapan ko ang natutulog niyang pag-aari.Damn! My virgin eyes.Teka, ginawa ba namin iyon? Obvious naman ang sagot sa tanong na iyon pero parang tanga akong hindi makapaniwala. Hindi ko kasi lubos maisip na magagawa ko iyon sa ibang lalaki. I mean, isang lalaki lang naman kasi ang gusto kong pag-alayan ng

ROANN'S POV:Ughhhh. I really hate the fact na kailangan ko ang tulong ngayon ni Oliver. Pero wala eh. Hindi ko naman kayang dalhin ang sarili ko sa ospital so after kong makapag-isip isip ay nagpatangay narin ako sa gusto niyang mangyari.Ngayon ay nandito na nga kami sa ospital. Waiting for my test results."I really hate you." Putol ko sa katahimikang namamagitan sa amin ni Oliver. Tinapunan ko siya  ng nanlilisik na tingin. Sana nga ay nararamdaman niya iyong kasamang kutsilyo ng masamang tingin na iyon eh. Nang sa gano'n ay magawa ko naman siyang saktan. Nang maka-ganti man lang ako sa ginawa niya sa akin."Don't worry, the feeling is mutual." Sagot naman niya.Nakita mo iyon. Akala mo talaga luging lugi siya sa nangyari eh."At dahil ayaw naman natin ang isa't isa ay umaasa ako na ito na ang magiging huli nating pagkikita." I still mumb

"At nandito na pala ang bastardang anak." Napatigil ako sa pagpalakad Nang harangin ako ni Vanz. Tumayo siya ng nakapameywang sa daraanan ko at nakataas ang kilay na tumitig sa akin.  Vanz is my half sister. Anak siya nina tita Esmeralda at daddy. Siya ang tunay na tagapagmana ng Frantazini Estates. Alam ko naman iyon. Kahit naman kasi tinanggap ako ng buo ni daddy ay si Vanz parin ang legal niyang tagapagmana. I knew my place. Alam ko ang posisyon ko sa bahay na ito kaya nga sa tuwing nandidito ako ay umiiwas nalang ako sa kaniya. Dahil ayoko rin ng gulo. Lalo na at alam kong napakainit ng dugo niya sa akin. "Vanz, please. Tama na." Mahinahon kong sabi. Lalampasan ko sana siya pero mariin niyang hinawakan ang braso ko.  "Don't play pa victim Rozelyn. Don't act like you were the innocent one. Alam n

"Sorry. Mali ang napasok kong kwarto. Masaya ka na?" Sarcastic kong sabi sa natatawang binata.Ok fine. Nagkamali ako ng tingin sa kwartong pinasok ko. Imbes kasi na 304 ay 305 pala ang nakasulat sa pinto na binuksan ko. Naduling lang siguro ako dala ng pagkawala ko sa sarili. Ang dami dami ko kasing iniisip eh. It was all my fault kaya nga kahit naiinis na ako ay pinasya ko paring humingi ng tawad.Inaya akong maupo ni Oliver sa mahabang sofa. Pagkaupo ko ay tsaka naman siya naupo sa tapat ko. Hindi parin nawawala ang ngiti sa labi niya. Nakakaasar iyon. Parang gusto kong hilahin ang ngala ngala niya eh ng matigil na siya."Atleast you admit it.""Pwede ba sabihin mo na ang gusto mong sabihin para makaalis na ako. Gusto ko nang magpahinga." Diretso kong sabi.Umayos naman ng upo si Oliver at biglang sumeryoso."Fine." Aniya sabay hinga ng malalim. "Marry me." Walang kagat

"Where are you? Tumawag ako sa hotel at sinabing lumabas ka daw?" Tanong ni daddy. Kausap ko siya ngayon sa telepono.Sandali akong tumigil sa paglalakad at nakangiting tumunghay sa malawak na karagatan. Malapit ng magtakipsilim. Napakagandang pagmasdan ng kulay lilang kalangitan. Unti unti nang lumulubog ang araw at kitang kita ko ang ganda ng tanawing iyon. Hindi ko lang iyon gaanong ma-appreciate dahil narin sa mga nangyayari.Feeling ko, patapon na ang buhay ko. Simula ng malaman kong buntis ako ay hindi ko na nagagawa pang-makatulog ng mahimbing sa gabi. May mga oras na naiisip ko ang mga nangyayari sa buhay ko. Ang pagiging anak ko sa labas. Ang maagang pagkamatay ng mama ko. Ang pagkakaroon ko ng masungit na step mother. Ang pagiging hater ng kapatid ko. Higit sa lahat ang pagkakaroon ng bata sa sinapupunan ko. Lahat ng iyon paulit-ulit na tumatakbo sa isip ko. Lahat nakakapag-pabigat ng dibdib ko. Parang ang malas malas ko kasi. Mi