MasukGwen's PovNAGING palaisipan parin sa akin ang mga nangyayari kay Luwrence. Nakakapagtaka dahil ilang araw na siyang hindi lumalabas sa TV. Walang kahit na anong balita tungkol sa kaniya. Bakit ganito? Nakakapraning masyado! Mas lalo lamang gumugulo ang utak ko kakaisip sa mga posibleng dahilan ng mga nangyayari kay Luwrence.Paano ko na masasabi sa kaniya na buntis ako?Ni hindi ko nga alam kung nasaan siya! Ni wala nga akong ideya sa mga nangyayari sa kaniya! Mas naging komplikado tuloy 'yong sitwasyon namin ngayon."Kung nakakapagsalita lang 'yang isdang iyan baka kanina pa 'yan nagreklamo! Jusko! Tinorture mo masyado!"Nagulat ako sa biglaang pagsulpot ni Maribel sa harap ko.Ang hilig talaga nito manggulat. Kumunot naman ang noo ko."A-Anong
Gwen's Pov"Ano bang binabalak mo ha, Gwen? Jusko! Kinikilabutan ako sa mga pinag-gagawa natin, eh!" bulyaw ni Bell sa akin.Pero nanatili lamang ang atensyon ko sa mariing pagtitig sa entrance ng Studio ni Luwrence. Actually, mag iisang oras na kaming nakatambay dito. Kaya hindi ko masisisi itong si Bell kung bakit iritang-irita sa pinag-gagawa namin. Pinilit ko lang kasi siyang sumama at gamitin ang kotse niya para pumunta rito."Alam mo kung wala ka na talagang pera pwede ka namang mangutang sa akin, hindi yung magnanakaw ka at sa Studio pa talaga ng EX mo!" Kung 'di ko lang kaibigan 'to, baka kanina ko pa 'to binalibag.Baliw lang! Mukha ba akong magnanakaw? At syaka kahit kailan hindi pa sumagi sa isip ko ang magnakaw!At talagang
Gwen's PovHALOS manigas ako sa kinauupuan ko. Hindi ko rin napansin na nahulog na pala ang hawak kong cellphone. Nanatili lamang na nakabaling ang tingin ko sa kaniya."Ano? Bakit hindi ka makapagsalita!" inis nitong sigaw sa akin. Nag-aapoy na ron sa galit ang mga mata niya. Nakakatakot.Yumuko na lamang ako dahil bihira lamang na magalit itong si Kuya. Nakakatakot siya kapag nagagalit. Nag-iiba ang timpla ng mukha niya at talagang manginginig ka sa mga titig nito na animo'y kakainin ka ng buhay.Naramdaman ko naman ang paglapit niya sa akin. Padabog naman niyang inilagay ang hawak niyang bowl na may lamang lugaw."Kailan pa, Gwen. Bakit hindi mo agad sinabi sa amin ni Mama?!" sigaw ni Kuya.Dahan-dahan naman akong tumingin sa kaniya."K-Kuya... k-kase." Paano ko ba sasabihin? Napahilamos na lamang siya sa sarili n
Gwen's PovNAGISING ako dahil sa marahang paghaplos ng kung sino sa buhok ko.I sudden felt comfortable. This kind of touch parang ang pamilyar.At isang tao lang ang alam kong may kaya nitong gawin.And it was him.The one that I dreamed of.The one that I treasured the most.The man I loved.Luwrence."Enough, Gwen. Ayoko na sayo! At pagod na ako! And Yes, I'M BREAKING UP WITH YOU." "Tsk. Sa tingin mo ba nagbibiro ako? I'm goddamn serious Gwen! Im breaking up with you!""Don't go near. I already let you go Gwen. So please accept my decision.""Cause I'm done with you. And I'm not that Idiot to let my heart fall for just a commoner like you."
Gwen's Pov"LUWRENCE," mahinang tawag ko sa pangalan niya.Hindi siya lumingon at nanatili lamang siyang nakatalikod sa akin.Dahan-dahan naman akong lumapit.Naging maingat ang bawat paghakbang ko palapit sa kaniya.Baka kase, hindi pa niya alam na nandito ako at balak kong gulatin siya.(>_<)Ang tahimik ng lugar.At kahit maliit na ingay ay agad na maririnig.Kame lang ang nandito.At talagang pinareserve ang lugar na ito para sa amin.At dahil sa sobrang na miss ko siya ay hindi na ako nagdalawang isip na yakapin siya ng makalapit na ako sa kaniya.A back Hug.Sobrang higpit ng yakap ko sa kaniya.Ewan ko ba, parang one year siyang nawala to the point na sobrang namiss ko siya."Wah! Namiss kita, Papi." Sabi ko
Gwen's PovMARIONS RESTAURANT?I know that place.Minsan na akong isinama ni Luwrence doon.Ano kayang gagawin namin doon?Di kaya? Iso-sorpresa niya ako? Waaah! Baka nga, kasi 'di ba ilang araw siyang hindi nagparamdam? Tapos babawi siya ngayon?Wahh! Na-e-excite tuloy ako!Pagkatapos kong matanggap ang tawag ay agad akong naghanda. Tinanong pa nga ni Bell kung anong meron at bakit ang saya-saya ko raw? Sabi ko may date kami ni Luwrence, hehe.Hindi na siya nagtanong at hinayaan akong magprepare.-NANG MATAPOS ay agad akong bumaba ng kwarto. Tumingin ako sa cp ko at tiningnan ang oras. Six-fourthy five na pala. Mabilis ang bawat hakbang ko papunta sa baba.At dahil wala si Mama at Kuya, hindi ko na kailangang magpaalam pa. Dumeretso na ako sa labas ng bahay at nadatnan ko si Bel