The Z-Virus: Seeking for Cure

"STILL the same," bulong ko nang makalabas sa NAIA. Bumungad kaagad sa akin ang mga matataas na building sa paligid, ang mga taong naglalakad kung saan-saan, at ang katamtamang klima ng Pilipinas. Everything's good and fine."Sasakay ka ba, Miss?" Tiningnan ko ang taxi na nakapara sa harap ko. Ngumiti naman ako at tumango. Mukhang mahaba ang biyahe ko ngayon dahil sa Mindanao ang punta ko. Atleast, I can enjoy the views everywhere.For years, ngayon lang ulit ako nakabalik sa Pilipinas. Ang dami ko kasing inasikaso sa pinagtatrabahuan ko. Aside from getting a good salary, nakakatulong rin ako — kami sa iba. Hindi madali ang trabaho pero worth it naman.Kinapa ko sa bulsa ko ang cellphone nang tumunog iyon. Sinagot ko naman agad ang tumawag."Hello? Anak, nasaan ka na?" tanong ni Mama sa kabilang linya."I'll be home soon, Mama. Don't worry too much, I can handle myself," sabi ko."Sige

"Z-VIRUS, a virus that can also be an abnormal disease. The symptoms of this are, eating part of human bodies, drinking human blood, and the eyes will become all white. If someone would be bitten or eaten, they wouldn't die. Instead of dying, they will become one of these creatures. They must be called Zombies but we are in reality so the authorities called it the Z-Virus — a virus that will slowly eat humans on the earth. And, the first target of this virus was the people in the Philippines. There is still no cure, and remedy of this so called virus. As for safety, always be alert, wise, and brave to face those creatures. To beat those things, you have to destroy their brains so they would totally die and can never go back to destroy humanity. Keep safe everyone and don't be scared to seek help."Napasandal ako nang mabasa ang ang nasa document na ipinadala ni Jasmin sa akin."Sa kagagawa nila ng movie

NAGISING ako sa katok ng pinto na nagmumula sa mismong pintuan ng kwarto ko. I yawned and stand up to check kung sino ang kumakatok. Binuksan ko ang pinto at bumungad sa akin sina Vin at Vhon. Nakita ko naman ang pag-aalala sa mukha ni Vhon kaya napakunot ang noo ko."Ano ang ginagawa niyo dito?" agad na tanong ko. Agad silang pumasok sa kwarto ko kaya mas lalo naman akong nagtaka. Isinara ni Vin ang pinto at hinarap naman ako ni Vhon."Hindi kami puwede dito, tumakas lang kami Xan. We need your help," hindi mapakaling sabi ni Vhon."Bakit? Anong problema? Madaling araw pa lang at madilim pa sa labas. Puwede namang mamaya na kapag sumikat na ang araw," medyo naiinis kong sabi ako dahil sinira nila ang mahimbing kong pagtulog."I'm sorry Xan. Si Aira kasi..." may lungkot na sabi ni Vhon. Napakamot naman ako ng ulo."Oh? Anong meron kay Aira? Hindi mo pa rin nakokontak? Bukas na lang Vhon," papikit-pikit kong sabi dahil inaantok pa t

"NAKITA namin ang ginawa ng babae kanina sa'yo," biglang sabi ni Justin. Hindi ako umimik. Ang team lang namin ang nandito sa helicopter, walang sundalo. Mabuti at hinayaan nila kami na gamitin ang helicopter na ito kahit walang sundalo na kasama."Ayos ka lang ba?" tanong na naman ni Justin."I'm okay. Don't worry," sabi ko."Aira ang pangalan niya hindi ba? Mukhang kilala mo siya dahil sinabi sa amin ni Evhon—iyong kaibigan mo raw. Siya ang nagsabi sa amin na tulungan sila kaya nandito kami...tayo," seryosong sabi ni Jasmin. Ilang sandali pa bago ako nagsalita."Oo, kilala ko siya. Girlfriend siya ni Vhon. Hindi pa kami nagkikita sa personal, ngayon lang." Tiningnan ko si Jasmin."Kilala ako ni Aira dahil alam kong ipinapakita ni Vhon sa kanya ang mga pictures ko, hindi ko lang alam kung bakit nagawa niya akong itulak kanina," dugtong ko."Kung ganoon, mas mabuti pa na lumayo ka na muna sa kanil

MULA sa bintana ay kitang-kita ko ang mga sundalo na naglalakad, natataranta at tumatakbo. Napakunot naman ang noo ko dahilan para mas sundan ko ng tingin ang mga sundalo. Rinig din mula dito sa kinaroroonan ko ang kanilang ginagawang ingay at may boses din akong naririnig mula sa baba. Natuon ang atensiyon ko sa isang sundalo na tumatakbo papunta sa isang sundalo rin na kung hindi ako nagkakamali ay Leader ng mga sundalo dahil sa suot nito.Marami na akong nakaharap na mga sundalo at alam ko ang mga palatandaan ng posisyon nila. Hindi naman medyo malayo ang kinaroroonan nila at may mga ilaw sa baba kaya kitang-kita ko sila."Sir, may mga taong gustong pumasok dito but they are all wounded." I heard one of the security saying those words to their Leader."Don't let them in, if they really want to get in, then kill them all," maawtoridad at seryoso namang sagot ng kanilang Leader.Napapikit ako at pina