Chapter 3

Latest chapter

• Yesterday's Mistake   Chapter 5

  Chapter 5Grace Estrella-LopezHindi ako makatingin sa lalaking kausap ni Blaze. Narito kaming tatlo sa sala ng aking bahay. Nararamdaman ko pa rin ang init sa aking mukha dahil sa nangyari sa amin ni Blaze nang abutan kami ng lalaki.“Anong pangalan mo, miss?”“A-Ah—”“Her name's Grace.” sansala ni Blaze sa sasabihin ko.“Tsk! Hindi ikaw ang kausap ko, Blaze.”Lumunok ako saka nag-angat ng tingin sa lalaki. Nakatitig siya sa akin kaya muli akong napaiwas ng tingin.“Ilang taon ka na, Grace?” muling tanong nito.“23.”“23. Hmm!”Tiningnan ko si Blaze at ang lalaki. Naniningkit ang mga mata ng lalaki habang palipat-lipat ang tingin sa akin at kay Blaze.Tumayo ako at nilapitan siy

• Yesterday's Mistake   Chapter 4

  Chapter 4Grace Estrella-LopezNagising ako na tanghali na. Gulat akong bumangon at mabilis na lumabas ng aking silid. Bakit ako tinanghali ng gising?Ah! Dahil kay Blaze. Hindi ko sya maalis sa aking isip kagabi. Hindi ko maintindihan kung bakit nararamdaman ko ang ganoong pakiramdam sa kaniya. Hindi ako mapakali, bago pa lamang kaming magkakilala at hindi ko pa alam ang kaniyang pagkatao pero pakiramdam ko ay napakakomportable ko kapag nakikita siya. Kapag naman tumitingin siya sa akin ay tila nagwawala ang aking sistema.Nababaliw na yata ako, siguro nga nababaliw na ako. O maaaring masyado lamang akong nagagalak dahil sa wakas, pagkalipas ng maraming taon ay may dayuhan muling naligaw sa islang ito. Sa malungkot na islang kinalakhan ko.Lumunok ako. Inayos ang aking saril

• Yesterday's Mistake   Chapter 3

  Chapter 3Blaze Raven VillacortaNakaawang ang labi ko habang hinahabol ng tingin ang isang babaeng tumatakbo palayo sakin. She’s running so fast as if i’m some kind of ugly monster. What the hell?I just want to ask for help. Hindi ko alam kung nasaan ako, pagkatapos kong mawalan ng malay ay nagising nalang ako na kumakalam ang sikmura at masakit ang ulo. May benda na rin ang ulo ko kaya hindi ko maintindihan kung bakit kailangang tumakbo ng babaeng iyon matapos niya akong gamutin.Yeah! I believe she’s the one who helped me. Wala naman akong ibang nakitang tao dito bukod sa kaniya.Ah! Actually medyo nakita ko ang mukha niya, nakasilip kasi siya sakin kanina at nahagip ko s

• Yesterday's Mistake   Chapter 2

  Chapter 2Blaze Raven Villacorta“Sigurado ba kayo dito?” tanong ni Ethan.“Oo nga, papayag kaya ang mga tao na bilhin natin ang isla nila?” pagsang-ayon naman ni Kevin.“Kaya nga ang pupuntahan natin ay iyong isla na hindi masyadong marami ang tao.” sagot naman ni Blast.“You mean, haunted island?” tanong naman ni Hendery.“Haunted island? Mag-isa ka, gago!” agad na sagot ni Ethan.Tumawa si Hendery, “Nagbibiro lang ako, ulol. Sinong tanga ang gugustuhing pumunta sa haunted island?”“Ibig sabihin lang niyan mga duwag kayo.” tumatawang buwelta naman ni Blast.“Ikaw, Blaze, wala ka bang sasabihin?”Kinunutan ko ng noo si Blast, “Ano bang gusto mong marinig?”Ngumiwi sya, “Nagsusungit ka nanaman. May dalaw ka nanaman?”“Gago!&r

• Yesterday's Mistake   Chapter 1

  Chapter 1Blaze Raven Villacorta“WHAT DO YOU MEAN? Nasisiraan ka na ba dad? Magtatayo ka ng resort sa isang malayong isla? Sinong magbabakasyon doon, mga isda?” sarkastikong tanong ko sa tatay kong nasisiraan na ng bait.Matino pa naman siya kahapon e, ang kaso nagpakalasing kagabi kaya kung anu-ano nanamang napasok sa kukote. Kung buhay sana si mommy, baka may natitira pa siyang katinuan.“I will build an exclusive resort for the people who want to unwind and relax. A resort that will make people escape the reality even for a short period of time, anong masama doon?”Marahas akong bumuga ng hangin saka pabagsak na naupo sa sofa. Seriously? Hindi ko akalaing darating siya sa puntong ito, iyong tipong parang tuluyan nang nahulugan ng mahigpit na turnilyo sa utak.“That’s cool, dad! Ako ang unang magiging costumer mo!” tuwang-tuwa na pagsang-ayon ng

• Yesterday's Mistake   Prologue

  PROLOGUE“MAMA!”Umiiyak na nagsumiksik ang batang si Grace sa ilalim ng kahoy na mesa. Takot na takot siya, puno ng luha ang mga mata at nanginginig ang mga labi. Bakas sa kaniyang mukha ang labis na takot sa nangyayari sa labas ng kanilang bahay.“UMALIS NALANG KAYO DITO, MGA MANGKUKULAM!”“OO NGA! DAHIL SA INYO WALA NANG MAHULING ISDA ANG MGA MANGINGISDA DITO SA ISLA!”“PATI TATAY KO, NADAMAY PA! KINULAM NINYO ANG TATAY KO!”Mas lumakas ang iyak ni Grace nang marinig niya ang palahaw ng kaniyang ina. Batid niyang nasaktan dito sa kung ano man ang ginawa ng kanilang mga kapitbahay. Matagal nang galit sa pamilya niya ang mga tao sa isla, nagsimula ang galit ng mga ito nang tumuntong sya sa ng pitong taon.“WALA KAMING GINAGAWA SA INYO!” iyon ang malakas na sigaw ng kaniyang ama upang depensahan ang kanilang pamilya.