Lahat ng Kabanata ng DESLIZ del TIEMPO (Filipino): Kabanata 1 - Kabanata 10

"THANK you for coming, Miss Monserrat, we'll give you a call for the result," saad ng sekretarya kay Alexa. Ganoon na ganoon ang linya ng mga transaksiyong malabo ang nagiging resulta or worst, negative."Sige po maam. Salamat din po." Laglag ang balikat niya na lumabas ng gusali. Mukhang bigo na naman ang araw niya. Mababawasan na naman ang listahan niya ng job hirings nang walang napala.Limang buwan na siyang naghahanap ng malilipatang trabaho at sa limang buwan na iyon ay puro paasang linya lang ang kanyang natatanggap. Halos dumugo na ang tainga niya sa paulit-ulit na dialogue ng mga ito. Hindi ba naiisip ng mga taong iyon na masyado nang gasgas ang salitang iyon? Hindi man lang sila nag-isip ng ibang masasabi.Naisipan niyang mag-iba ng career dahil nagsawa na siya sa kakakayod sa kompanyang pinagtatrabahuhan. Five years, pero isang beses lang nadagdagan ang kakarampot niyang sahod."Boarding house, load, pang

MARAHANG pinuno ni Alexa ng hangin ang dibdib nang matanaw ang kabuoan ng mansyon. Ilang metro palang ang sinasakyan nilang kalesa ay kita na niya ang malaking puting bahay na may pulang bubong, matayog itong nakatirik sa gitna ng kakahuyan. Tila ito isang hari na nakatanaw sa kanyang kaharian."Iyan na ba ang mansyon?" tanong ni Alexa sa katabing babae."Oo, Señorita, iyan na ang tahanan ninyo," saad ng matanda.Huminto ang kalesa sa harap ng malaking pintuan na gawa sa magandang kalidad na kahoy."Nandito na po tayo, Señorita, sana ay makapag

"BAKIT hindi ko nakikita si Alessandra sa salon? Hanapin ninyo siya at dalhin ninyo pabalik sa kasayahan!" rinig ni Alexa, base sa nanggigigil na tono ng salita ng Doña ay mukhang kanina pa ito naghahanap sa kanya. May something talaga sa ugali ng babaeng iyon. Mas lalong ayaw niyang magpakita at bumalik sa boring na party. Angat ang mahabang palda, nagmartsa siya paalis ng bahay mula sa nakitang pintuan malapit sa kusina. Kung hindi siya nagkakamali ay likod-bahay na ang gawi na iyon. Hindi maiwasan ni Alexa ang mapapikit ng mga mata at punuin ng malinis na hangin ang baga nang makalabas sa mansyon. Mas pipiliin niyang harapin ang mga damo at halaman kaysa makiharap sa mga taong ngayon l

"SOFIA, lilinisin natin ang garden ngayon." Inabot ni Alexa ang gulok na hiniram sa matandang kasambahay na si Carmen. "Masyado yata kayong na-engganyo sa hardin na iyon, Señorita." "S-siyempre, sa mama ko iyon. Gusto kong buhayin ang mga halaman na nandoon, gusto kong buhayin ang alaala ni Doña Felistine," saad niya na binuksan ang pintuan ng kuwarto at lumabas. "Señorita, noong isang araw ay hinanap ko kayo sa buong mansion pero hindi kita matagpuan, maging sa hardin ay wala ka, may pinagkakaabalahan ba kayo na hindi ko nalalaman? Maaari mong sabihin sa akin nang makatulong ako."

LABING limang minuto mula sa silangang bahagi ng masyon ay matatagpuan ang isang batis kung saan madalas na nagtatagpo si Alessandra at Juan Diego. Ang susunod nilang pagkikita ay sa Huwebes ng hapon. Iyon ang nabasa ni Joselito sa papel na inabot sa kanya ng taong nagmamasid sa kilos ng dalawa. Mukhang totoong mas madalas pa sa inaakala ng lahat ang pagtatagpo ng mag-irog, dalawang araw pa lang ang nakalipas simula noong unang niyang natuklasan ang lihim na relasyon at magkikita na naman ang dalawa. Tiningnan niya ang kalendaryong nakapatong sa lamesa. "Dalawang araw simula ngayon." Nilamukos ng lalaki ang hawak na liham saka initsa sa basurahan na nasa tabi ng paa. "Oras na para