All Chapters of Mistakenly Yours (TAGALOG): Chapter 1 - Chapter 10

NOTE: The first six chapters are focused on Rhoia's POV. So, there's a high possibility that you will get confuse and build up many questions in mind. But, I can assure you, that every questions will be answered at the succeeding chapters. So, just keep on reading until the end.  Enjoy reading! * * * * *  * * * * * Rhoia Montecarlo's POV Nagmamadali akong pumasok sa airport pagkababang-pagkababa ko pa lamang sa kotse habang natatarantang hinalughog ang aking backpack upang hanapin ang passport at plane ticket ko nang biglang ma

Rhoia Montecarlo's POV "Hindi ba dapat nasa Pilipinas siya? Ano ang ginagawa niya dito sa France? Bakit siya nandito?" Sunud-sunod na tanong ko sa aking sarili. I've been feeling restless while waiting for Drake to come out from the bathroom. Kanina pa ako pabalik-balik ng lakad dito habang kinakagat ang aking kuko sa hintuturo ng kanang kamay ko."Argh!" Sabay gulo sa aking magulo ng buhok.Hindi talaga ako mapakali kung bakit nandito ang nilalang na 'yan.Sa pagkakatanda ko, bago ako umalis ng Pilipinas ay abala ang pamilyang Montecarlo at Santemayor sa paghahanda ng kasal nila Drake at Kiesha. Nagtataka nga rin ang mga pamilya namin kung bakit ngayon ko pa naisipang mag-tour, samantalang may big event na magaganap sa pamilya namin.

Rhoia Montecarlo's POV"I think... I should just come back later." Franklin said while smirking. "Yes, please!" Tugon ko sa malamyos at nagmamakaawang tinig habang nakatutok pa rin ang aking paningin sa katawan ni Drake na napapakagat labi. Para akong binuhusan ng malamig na tubig nang marealized ko kung ano ang sinabi ko saka marahas akong napatingin kay Franklin na napapa-iling.  "No! No! Of course, I should mean no," segunda ko na todo iling pa habang kumukumpas-kumpas pa ang mga kamay ko. Shet! Halata bang nagmukhang defensive ako? I heard Franklin chuckled. Lumapit siya sa akin saka ako inakbayan. "Then why is your action is so much contradicting with your words," he whispered in a teasing voice. Hala! Ganun na ba ako kahalata?

Drake Santemayor's POV"I do fvcking care Rhoia dahil nagseselos ako!" halos umalingawngaw sa loob ng hotel room ni Rhoia ang lakas at galit kong boses. Napatigil naman si Rhoia sa pagtangkang pag-alis at nagtatanong ang mga matang napatitig sa akin. Huminga muna ako ng malalim bago ko ulit hinarap si Rhoia. "Nagseselos ako dahil mas gusto mong kasama ang Franklin na 'yun kesa sa akin. Nagseselos ako tuwing nakikita kong masaya ka kapag siya ang kasama mo. Nagseselos ako dahil napapangiti ka niya at napapatawa ng walang kahirap-hirap. Samantalang ako, it would take me my everything just to make you smile." ---'Nagseselos ako sa kanya dahil mahal na mahal kita Rhoia.' Gusto ko sanang idugtong ang mga huling katagang iyon pero pinigilan ko ang aking sarili. Dala ng panibu

Drake Santemayor's POVPara akong kandila na itinulos sa aking kinauupuan nang makita ko siyang nagmulat. Kinakabahan at pinagpapawisan ako na hindi ko mawari. Pakiramdam ko para akong isang magnanakaw na nahuli sa akto. 'Magnanakaw nang halik!' Singit naman ng isang parte ng isipan ko. Nang mapansin kong mapapasigaw na siya ay agad kong tinakpan ang bibig niya. Sinubukan niyang pumalag pero hindi ko pinakawalan. Aba! Mahirap nang makaagaw ng attention! "I...A...Er..." Wala akong maapuhap na tamang salita na bibigkasin. Natuon ang aking paningin sa eye