All Chapters of Behind Those Smiles: Chapter 1 - Chapter 10

Ang tanga mo Zi! Ang tanga tanga! Hindi ka talaga nag iisip argghh!Pano pag bigla mong nasabi na matagal ka ng may gusto kay Byron hah?Paniguradong iiwasan ka nun, hindi lang siya kundi pati ang bestfriend mo.Para na akong tangang kinakausap ang sarili.Sakit talaga sa ulo ang love na yan eh. Bat pa kasi nauso yan?Dahil sa love ang daming taong nasasaktan.Ang daming taong handang magpakatanga at magpakamartyr para lang sa mga mahal nila.May iba namang nagbubulag- bulagan, alam na ngang ginagago o linoloko, hala sige lang!Sasabihin lang sayo " Mahal ko eh, ayoko siyang mawala," like wtf?!Mga iha't iho, hindi tayo dinala ng ating mga ina sa kanilang sinapupunan sa loob ng siyam na bu

ZIA'S POVAyoko sanang tanggihan si By kanina kaso no choice ako eh. Mas mabuting umiwas muna ako sa kanilang dalawa.Yung isipin na nga lang na magkasama silang dalawa nasasaktan na ako, paano na kaya pag sumama pa ako sa kanila?"Uy Zia, bat hindi mo kasama si Byne ngayon?" Kakagulat naman to,bigla bigla na lang sumusulpot kung saan saan."Kasama niya si Byron eh," sabay mapait na ngumiti."Dito kana lang Rona, para kahit papano may makasama naman akong kumain" saad ko kay Rona."Hala sure ka? Sige sige!" Excited niyang tugon sakin."Alam mo may problema ata say

ZIA'S POVHabang hinihintay si Rona dito sa canteen hindi ko maiwasang makinig sa usapan ng mga estudyante about sa isang transferee kunno."Nakita niyo na ba yung transferee? Third year din daw siya""Hindi ko pa nakita, pero mygod I'm so curious about him, halos siya ang usap usapan dito sa campus""Ayy troo sis, ang gwapo daw sabi ng mga nakakita. Mukhang may bagong target""Gaga ka! Akin lang yun kahit hindi ko pa siya nakikita at nakikilala. Tipong malove at first sight siya sa akin, tapos liligawan niya ako, siyempre mahpapakipot naman ako bago ko siya sagutin""Sige te, creamstick pa! Imagination mo ang limit."

Simula sa araw na ito, sarili ko na muna.Sisimulam ko ng piliin ang sarili ko, mas uunahin ko na ang sarili ko sa lahat ng bagay.I just need space from those people who brings pain to me.Pain changes people and its true. It will make people stronger than before.Dahil sa nangyari, maghapon na akong wala sa mood.Walang ganang makinig sa klase.Walang ganang makipag-usap sa iba.Kahit kinakausap nila ako, sinusulyapan ko lang ang mga ito pero hindi ako nagsasalita.May gusto man akong sabihin ngunit parang hindi ko kayang ibuka ang bibig ko.Nakakatamad din pala talaga magsalita.Nang malapit na ang uwian, dun lamang ako kinausap ulit nina Rona at Kikay.Kinakamusta ako kung okay na ba talaga ako. Tango lamang ang nasasagot ko sa mga ito.Habang naglalakad papunta sa hintayan ng mga tricycle, n

Nang magsimula na ang klase namin, hindi na ako kinausap pang muli ng magpinsan. Buti na lang at tinantanan nila ako lalo na si Kikay. Parang hindi siya nauubusan ng tatanungin, siguro future lawyer to amp. Kung makapagtanong kala mo naman nasa korte.Nabasa at napag-aralan ko na kagabi ang lesson namin ngayon kaya kahit hindi ako masyadong nakikinig sa mga tinuturo sa amin."Hey there Miss Masungit!"Heto nanaman tayo! Kanta talaga yan charr."Ano? Ibabalik mo na ba ang ID ko? Kung hindi naman pwede bumalik kana sa upuan mo. Kita mo naman diba, may klase ho tayo."Pabulong kong sagot kay Kian."Not that fast Ami. I won't give you your ID. Kung gusto mo talagang makuha ang ID mo. Usap tayo mamaya, may sasabihin ako sayo."Wow! Apakademanding juskoo! Stress talaga ang bangs ko sa lalaking to. Ano naman kaya