All Chapters of The Missing Secret Princess (Filipino) (Completed): Chapter 1 - Chapter 10

Tahimik kong pinagmamasdan ang mga tao na nag-uusap sa silid na ito, mukhang hindi pa nila nararamdaman ang presensiya ko dahil patuloy lang sila sa pagdidiskusyon ng tungkol sa negosyo."Should I go inside, Miss?" tanong ng kasama ko."No, let them talk. I want to hear their fucking side comments about me."Tumango na lang siya at gaya ko ay pinakinggan niya lang din ang mga sinasabi ng mga tao na nasa loob ng kwarto. Mga taong bago sa larangan ng negosyo, or should I say new citizen in my world?Patuloy ang pagtatalo ng mga tao sa loob, ang iba ay tahimik habang ang iba naman ay hindi na natiis ang diskusyon kaya nakisali na rin. Kailan ba naging ganitong kagulo ang mundo ko?"Ladies and gentlemen, please calm down.""Calm down?! Bumabagsak na ang sales ng wine natin and even the sales in the farm. Ano bang ginagawa ng amo mo? Nagpapakasarap sa buhay?""

NatsumiHabang nakatingin sila sa akin, may binulong ang isa sa kanila. Agad naman siyang sinaway ng kaibigan niya. I think magkakaibigan silang tatlo base sa nakikita ko. Tahimik lang ang isa nilang kasama."Excuse me, gentlemen. Since first day ngayon, papalagpasin ko ang pagiging late niyo, but now, introduce your self in class." sabi ni Ma'am. 'Di ko siya napansin."Hi guys! I'm Stenard Levine Buenaflor. I hope we can all be friends." masigla niyang sabi sa class."Hi. I'm Jeriel Rohan Dizon. I hate annoying. That's all." he said coldly. Cold type person, delikado ang katulad niya. Cold person are most observant."Hi! I'm Jenthrix Izumi Tyson. That's all." 'yan lang sinabi ko.So, Jenthrix pangalan niya. Not common, ganun pa rin ang tingin niya sa akin. Wala naman akong ginagawa sa kanya."Okay, thank you gentlemen. You may take your s

NatsumiBrrrr.. ang lamig, nakakainis naman, malamig na tubig pa eh. Kailangan makapagpalit na ako. Kinuha ko ang cellphone ko sa bulsa ko, buti hindi masyado nabasa.Hindi ako papasok ng dalawang subject. Sinabihan ko si Michelle na hindi ako papasok ng dalawang subject, siya na ang bahala sa akin. Malapit na ako sa lumang Art Room. Wala naman atang tao dun kaya dun nalang ako didiretso.Tinawagan ko agad si Alexis para madalhan ako ng panibagong uniform. Kung hindi ako magpapalit, lahat ng tao sa mansion ay malilintikan kapag nagkaroon ako ng sakit. Makakatanggap sila ng napakaraming sermon mula sa mga taong nagpapasweldo sa kanila.Nakakainis. Pwede naman nila akong buhusan ng hindi ko alam o di kaya habang papasok ako sa room, huwag lang kung inaantok ako. Sabi nga nila, magbiro ka na sa lasing, huwag lang sa bagong gising. Pasalamat nga yung mga babaeng yun at hindi ko sila pinatulan,

Natsumi"Miyuki, Miyuki. Huy gising. May ipapakita ako sa iyo."Nagising ako sa pagtusok ni Jaymie sa pisngi ko."Ano yun?" tiningnan ko laptop niya."Look." sabi niya sabay harap niya sa akin ng laptop niya."What about that painting?""This is the Mystery Identity. One of the most beautiful painting in the world.""May auction event next month na magaganap sa hotel namin, at kasama sa auction event ang painting na ito. I want to buy it before my birthday but, its too expensive. The bidding starts at fifty million pesos pataas. And I know madaming may gustong bumili ng painting ni Anonymous Girl." may lungkot niyang sabi."Kailan ba birthday mo?"Maybe I can give her that painting in her birthday?"August 5." sagot niya."Makukuha mo yun. Trust me." sabi ko. Ngumiti naman

NatsumiHe never saw it coming. Akala niya idadamay ko siya sa palusot ko? No way, he deserves it. Napakaingay niya at wala na akong naiintindihan sa mga sinasabi ng classmate namin dahil sa kaingayan niya.Pagkatapos ng buong klase ko, agad akong umuwi sa bahay para makapagpahinga. Nang makapagpalit na ako ng damit ay mabilis akong bumaba sa salas para umupo at magpahinga.Hindi nagtagal, tumawag sa akin si Michelle para sabihin ang mga gusto ng pinsan ko. Okay, ako ang punong abala sa pagbabalik nila. Nakakainis, panigurado naman na pinauwi lang sila dito para bantayan ako. Hindi na ako bata para bantayan.Lumipas ang gabi na iniisip ko pa din kung anong klasing welcome ang gusto ng mga pinsan ko na pinaglihi sa kung ano ano kaya ganun ang ugali.Maaga ulit akong nakarating ng university, bakit ba laging gusto kong mauna? Para tingnan ang mga tao sa paligid? Nagiging obs