All Chapters of What if, I die? (Filipino): Chapter 11 - Chapter 20

CHAPTER TWELVE Kring kring~ Pareho kaming napalingon ni Hannah sa phone ko nang mag ring ito, habang na sa byahe kami pauwi. "Hello?" Pagsagot ko sa tawag. "Espreeeeeen!" Nalayo ko agad ang cellphone ko mula sa tenga ko nang sumigaw ito, sino ba 'to? "A-ah eh, hi hehe." Nasabi ko na lang, sino ba kase 'to? "Espren ha, nakakatampo! Nakalimutan mo na ko, 'no? Huh, unamin ka nga?" Tanong pa nito. 

CHAPTER FOURTEEN [ Tyron's pov ] Hindi ako mapakali, kinakabahan at natatakot ako. Ikot nang ikot habang hawak ang cellphone ko. Iniisip kung anong unang sasabihin ko kay Jennifer kapag tinawagan siya. Huminga ako ng malalim habang nanginginig na pinindot ang call. Napa-kagat nalang ako sa daliri ko habang hinihintay na sagutin niya ang tawag. "Hello? Sino 'to?" Tanong nito, kaya agad akong kinabahan. "Jennifer." Sambit ko. "Tyron? Ikaw pala! Oh, himala at napatawag ka? Anyway, kumusta na si Ciara? Nakauwi ba ng ayos 'yon? Alagaan mo 'yan Tyron, naku! Pinilit lang ako niyan na umuwi sa inyo, dahil mas gusto ka niyang kasama. Kapag nabalitaan kong sinaktan mo na naman 'yan, ay naku talaga!Ipapasalvage na kita. Teka, bakit ka nga ulit napatawag?" Mahabang lintana nito, sa mga sinabi niya pa lang ay hindi na agad ako makapag salita

CHAPTER SIXTEEN  Pinigilian kong 'wag lumuha sa harap nila, Ngayon, Tyron. Magsisi ka! "Ara, ayos ka lang ba?" Oo, ayos lang ako. Pero sorry, kailangan kong gawin 'to, kailangan kong magpanggap. Ayoko ng saktan niya pa ko muli, dito lang ako makakaganti. ANG KALIMUTAN SIYA. "Sila espren, naalala mo pa? Mga magulang mo, si tita Mia at tito Christ, naalala mo?" Gusto kong umiyak, dahil andito silang lahat na mga mahal ko. Pero sorry, kung kailan ako nakapag desisyon na kalimutan na kayong lahat, du'n niyo lang mapapansin ang halaga ko. "Ang akala ko, patay na sila." Kunyaring nagtatakhang tanong ko. Nakita kong napatakip si mommy sa bibig niya at napahagulgol. "Hony, n-nakalimutan niya na pati tayo," naiiyak na sambit ni mommy, niyakap naman siya ni daddy. 

CHAPTER EIGHTEEN[ Ciara's pov] "Darling, hurry up! Andiyan na sila, ikaw nalang ang hinihintay," sabi ni mommy, habang kumakatok sa pinto.  Kinuha ko naman 'yung suklay at sinuklay ang buhok kong ilang linggo ng walang suklay-suklay. "Coming, mommy!" Sigaw ko. Pagkatapos kong magsuklay ay binuksan ko na 'yung pinto. "Okay kana niyan?" Tanong ni mommy, tinignan ko naman ang sarili ko at ngumiti ng pagkalaki laki.&nb

CHAPTER TWENTY [ Ciara's pov ] "Waah! Wait lang, masakit!!" Pagpigil ko kay tita na nakapwesto na. "Hoy! Wala pa nga, ang oa mo ah!" Sigaw sa akin ni espren, habang hawak-hawak nila 'ko sa magkabilang kamay, para daw hindi na ako makatakas pa. Aish kung minamalas ka nga naman! "Hawakan niyong mabuti 'yan si Ciara, nakakapagod habulin ang batang 'yan." Sabi pa ni tita, habang may kinukuha. "Hays, anong oras na, 1:05 na." Saad ni Tyron. "Ayan, wala na tayong oras! Kasi naman, takbo-takbo pa! Aahitan lang eh!" Sabi ni espren, kaya napasimangot ako. "Kung tanggalin ko kaya 'yang kilay mo, ha?" Pananakot ko kay espren, pero 'di talaga siya nagpapatalo. "Subukan mo, lahat ng buhok mo aahitin ko!" Napairap nalang ako. "Oh, huwag nang magulo, Ciara. A