All Chapters of ELITE HIGH: THE MYSTERIOUS GIRL: Chapter 1 - Chapter 7

Rezxca Cale is a new student in Elite High. She well known being a mysterious and dangerous woman from her former school in England.For others, she almost had everything, she has a big house, a lot of companies all over the world and also a childish yet dangerous childhood friend Kleyan Cris Ean Huang.But, based on her experience. Ang mga ito ay walang pakinabang. Walang halaga kung ang inaasam naman niya ay hindi niya makuha at makamtam.Ang Pamilya.Magagawa niya kayang tanggapin muli ito?Paano kung sa pagbabalik niya, ang mga sekreto ay mabunyag na? Makakayanan kaya nilang lahat ang mga ito, o tatakbo na lamang sila upang hindi na sila masaktan ng todo?At paano rin kung makabanggaan mo siya? Handa ka na ba sa iyong mapaglilibingan?"I'm Rezxca Cale. No surname, but have unique nickname.You want to know? Come and I'll tell yo

REZXCA'S POV: Pinagmamasdan ko lang ang buong pasilyo ng paaralan na ito. Lahat ng mga nadadaanan ko ay masuri kong tinitingnan. Maging ang mga studyante na napapalapit ay napapatigil sa akin. Nagtataka sa suot ko na hindi kaaya-aya sa kanilang mata.Isang full mask na nakalagay sa aking mukha, at isang cloak na tinatago ang kulay ng aking buhok.Mahirap man, ngunit wala akong magagawa dahil kailangan ko itong gawin. Hanggat nasa ganito akong kasuotan, hinding-hindi ako mabubulilyaso ninuman.At saka sanay na rin ako sa ganitong suot.Pero gayon na lang ang pagtaas ng kilay ko sa mga naririnig ko sa mga studyante na nadadaanan ko sa hallway na ito.'Aren't they gonna shut up their f*cking mouth? And do their own business? Tsk. '

REZXCA'S POV: (KINABUKASAN) Nandito na ako sa room ko. Naisipan ko na rin na pumasok kaysa ang magmukmok sa loob ng aking kwarto. Wala rin mapapala ang sarili ko kung patuloy akong nagagalit ng palihim. Kailangan ko na rin na harapin ang mga bagay na nagpapaalala sa akin ng nakaraan. Ngunit kahit kailanman ay hindi ko sila papatawarin sa mga kasalanang nagawa nila sa akin. Papahirapan ko sila hanggang sa maramdaman nila kung gaano ba kasakit ang mga salitang binitawan nila. *Tok~Tok* Katok ko sa pintuan na sarado. Naghihintay ng tao na bubukas nito. Sampong segundo lang ang nahintay ko bago ko makitang unti-unting nagkaka

REZXCA'S POV: Nakalabas na ako ng Dead End Entrance sa kadahilang sa may creepy na tunog ako pumunta. Iyon lamang naman ang tanging daan na alam kong tama. Sinuot ko na rin ang maskara ko pagkalabas pa lang ng school. Sa susunod hindi na ako magtatanggal ng maskara, baka mamaya may makakita pa na iba. Napaka'careless ko talaga kung minsan. Palingon-lingon lang ako sa buong paligid. Kapansin-pansin na nasa likod pala ako ng school na ito. Walang makikita na mga studyante at may kalsada naman sa gitna. "Nice." Walang gana kong sabi sa aking sarili. "Hindi ko na kaya." "Kayanin mo, hindi tayo binuhay para sumuko. Tandaan mo may