All Chapters of The Universe Of Us: Chapter 21 - Chapter 28

It's been 2 days already and nothing special happened. Normal na araw lang. Mag-aaral, kakain, makikipagdaldalan sa mga ugok kong kaibigan at magpapakanggap na ayos lang ang lahat. Sa dalawang araw na lumipas ay pilit kong tinatatak sa utak ko na wala na talagang pag-asa para saamin ni Kendrick. Kaya pinipilit ko ang sarili kong itrato siya na kaibigan at walang halong pagtingin. Mahirap pero sigurado naman akong masasanay din ako. Nakaya ko ngang itago ang nararamdaman ko sakanya ng ilang taon eh, ngayon pa ba ako bibigay?Nandito ako ngayon sa library dahil nagre-review ako para sa finals. May practice ng basketball si Kendrick at Jared ng basketball. Si Khalil at Timothy naman ay hindi ko alam kung saan nagtungo. Si Azi naman ay baka kasama ang kanyang syota. Oo, may syota na si Azi. Her name is Maddie, we met her yesterday at Ken's place. Nagulat nga kami eh. Bigla-bigla ba namang nagdadala ng ba

"Gabrielle, gising. Are you just gonna sleep all day?" I groaned when Kendrick woke me up from my crazy dream. Yup, crazy dream! Tang'na. Napaniginipan kong hinalikan daw ako ni Kendrick. Lintek na 'yan! Akala ko totoo pero panaginip lang pala. "Anong oras na ba?" tanong ko sakanya at tinanggal ang kumot na nakabaon saaking mukha. "It's already ten in the morning. Baka gusto mong kumain man lang at mag-workout? Mukha ka ng lantang gulay." panenermon ni Kendrick saakin.Kaya naman ay tamad akong bumangon at umupo saaking kama. Napanguso ako at kinamot ang aking ulo na parang batang nagiinarte. "Panira ka naman ng panaginip," I whispered but enough for him to hear it. "Ano?" nanghahamon niyang sambit. "Anino," pamimilosopo ko sa tanong niya, dahilan para sarkastiko siyang matawa. I rolled my eyes and as my eyes turned back to its p

"W-what?" I stuttered, still can't believe what he just said. It felt like he's joking but at the same time he's not. But despite of being confused, the beat of my heart is still faster than the usual. "I love you, Gabrielle. And it fucking hurts to endure the pain everyday. It hurts that you're marrying someone else and I can't do anything about it." mariin niyang sambit. His tears started falling down. We grew up together, I saw his weaknesses and all but I've never seen him cried before. Dahil ako ang madalas umiyak saaming dalawa. At sa mga oras na umiiyak ako ay palagi siyang nandiyan para patahanin at pasayahin ako. But right now... I feel guilty. I feel guilty that he's crying in front of me, but I don't know how to cheer him up. I don't know how to stop his pain. I don't know how to comfort him. "Forget it." I said. Kumunot ang kanyang noo habang nakatingin saakin. "Forget your feelings abou

Dalawang linggo na ang nakalipas matapos ang nangyari saamin ni Kendrick sa harap ng café pero hanggang ngayon ay hindi pa rin kami nagpapansinan. We keep on avoiding each other. Eye contact and even physical contact. Para bang diring-diri kami sa isa't-isa. Pataasan kami ng pride actually. The guys are trying to make things work for me and Ken, pero pinapairal namin ang katigadan ng ulo namin. "Maguusap ba kayong dalawa o hindi? Para kayong mga bata. Walang mangyayari kung magpapataasan lang kayo ng pride," iritado ngunit makabuluhang sambit ni Azi. Sa nakalipas na dalawang linggo, hindi nagsalita si Azi tungkol sa sitwasyon namin ni Kendrick. Pero mukhang hindi niya na kinaya ang ginagawa namin ni Ken kaya sumabog na ito. "Wag kayong aalis dito hangga't hindi kayo nagkakaayos," Azi warnd us before walking out of the kitchen. Sumunod naman sila Jared, leaving me and Ken alo