All Chapters of Under Series #1: Gray Anderson [Filipino]: Chapter 1 - Chapter 10

AsteriaNagmamadali akong suotin ang blouse na London Effect Bodysuit na bumagay sa kurba ng ko na 27 inches, tiningnan ko ang mala-vintage na orasan na nakatapat sa 8 habang ang ibang daliri nito ay nakaturo sa saktong 30.Hindi naman masama, tatlumpung minuto pa lang naman akong late sa klase, ibinuka ko naman ang mga labi ko para tawagin si Florentina. Narinig ko ang ingay na nagmumula sa pinto ng pumasok si Florentina habang dala-dala ang black slacks na dapat kong susuotin, ang totoo nyan kundi dahil sa sinabi ni Blaire na gaganapin na quiz ay hindi ako papasok ngayong araw.Ang kursong kinuha namin nila Claire ay Business Administration marahil, dahil lahat kami ay nababagay sa kurso na iyon. Mas lalong bumagay ito sa akin dahil Malls and Resorts ang negosyo ng mga magulang ko habang ang kila Claire naman ay tungkol sa perfume, kaya kadalasan ang collection ng perfume namin ay galing sa kanila.Ag

AsteriaAbala ako sa pag-aayos ng maleta ko na dadalhin sa probinsya, pinili ko ang magagandang damit habang isinama ko ang kabibili ko lamang. Tumawag si Mom dahil sobrang excited nya na papuntahin ako sa probinsya, mukhang ayaw nilang nandito ako. Tinawag ko si Florentina kanina na ngayon ay abala na sa pagtitiklop ng mga damit habang inilalagay ko ito ng maingat sa maleta.Napatigil naman ako sa pagtutupi ng bigla kaming makarinig ng katok at pumasok roon si Mom habang sinenyasan nya si Florentina upang lumabas muna saglit.“Anak, sana naman ay hindi masama ang loob mo.” pambungad na wika ni Mom habang naglalakad patungo sa tabi ko, “Alam namin na mas makakabuti sa'yo ito upang matutunan mo ang iba't ibang side ng buhay ng isang tao. Hindi ang salapi ang umiikot sa buhay mo lalo na ang shopping bawas-bawasan na ha.” dugtong na pangaral nito sa akin na ikinahinga ko ng malalim. Mukhang mahihirapan ako lalo na wala ang mga kaibigan

AsteriaIlang oras na akong umiirap habang nag-uusap ang dalawa sa harap ko, at talagang sa harap ko pa silang dalawa nagharutan. Well, wala namang problema sa gano'n pero nakakairita kase sa pakiramdam.Mag-gagabi na ngayon at talaga namang nakakatakot na ang daanan habang ang simoy ng hangin ay dumadampi sa balat ko na nakakapanginig sa akin.“Alam mo ba, Gray? Ilang araw na akong nasa bahay ng Tiya ko. Kakauwi ko lang dito sa probinsya and guess what?” Wika ni Leiya na nagpakilala sa akin kanina, mukhang galing din s'ya sa siyudad kagaya ko.Kanina lamang ay nagpakilala ito sa akin, “Gray” tawag nito na ikinalingon naming dalawa habang nakataas ang kilay naming dalawa sa isa't isa ay hinarang ni Gray ang kamay nya sa amin na agad nyang ikinatawa.“Ano ka ba, Gray? Namiss lang kita. Mukhang may kasama ka, hindi mo naman s'ya kasintahan hindi ba?” Tanong nito habang idinidikit ang katawan nito kay

AsteriaNagising ako sa init na nararamdaman at sa bigat na parang may nakapatong sa akin, pagkabukas ko ng mata ay nagulat ako sa tumambad sa akin. Nakapatong lang naman si Gray sa akin habang mahimbing na natutulog, naalala ko na naman ang nakakahiyang ginawa ko kanina. Mas mabuti kung kakalimutan ko na lamang ang ginawa ko na iyon, dahan dahan ko s'yang inasog sa kabilang side ng kama upang makahinga ako ng mabuti.Hindi tanaw ang sinag ng araw 'rito pero napaka-init at hindi ako sanay sa gano'ng init, nakabukas pa rin ang gasera na nagbibigay ilaw sa buong silid. Dahan dahan akong umupo ng marinig ko si Gray na nagsalita, “Saan ka pupunta?” Tanong nya sa akin habang nakapikit pa rin ang mga mata nya. “Naiinitan ako, pupunta lamang ako sa labas para magpahangin” Wika ko sa kanya, mga ilang minuto ay hindi na s'ya sumagot kaya bababa na sana ako ng bigla nya akong higitin at niyakap ulit, aba sumosobra na ata s'ya ah.

R-18: READ AT YOUR OWN RISK.AsteriaSabay naming binabagtas na dalawa ang daan habang ang patak ng ulan ay patuloy na tumatama sa aming mga balat. Ito ang unang beses na nagpabasa ako sa ulan para lang makasama ang isang lalake na kaylanman hindi ko naisip na gagawin ko sa tanang buhay ko.“Binibini, nais mo bang buhatin kita hanggang sa kubo? Mukhang napapagod ka na,” wika ni Gray habang nakatitig sa akin, hindi ko alam kung ano ang nararamdaman ko sa loob ng tyan ko na parang may paru-paro na lumilipad 'roon. Hindi ako ignorante para hindi malaman kung ano ang ibig-sabihin no'n pero ngayon ko lang naramdaman ito at kakaiba ang pakiramdam na iyon.“Gray...” bigkas ko, nais kong malaman kung parehas ba kami ng nararamdaman ngunit, nagulat ako ng huminto ito at umupo.“Halika na, pumasan ka na para hindi ka mapagod. Ayokong napapagod ka,” sambit nya agad naman nag-init ang pisngi ko ngunit, mabuti n