All Chapters of A Night with Mr. Stranger (Tagalog): Chapter 1 - Chapter 10

         I slowly open my eyes as I try to find the damn noisy alarm clock using my left hand to shut it up."5 minutes myself." I murmured to myself, while slowly close my eyes again, but suddenly the alarm rang again that irritated the hell out of me."Damn, fudge. Fine! Fine! I'm awake, I'm fully awake." Annoyingly kick the blanket 'till it falls and turns the alarm off again.Pasuray-suray akong naglakad papunta sa banyo upang gawin ang dapat gawin.After a few minutes and finally, I finish all my morning routine.And now I'm preparing myself to go to work that I've been tolerated this past few years, dahil sa napakabwesit kong boss.Hanap duon, usog dito ang ganap ko sa paghahanap ng damit pang trabahao dahil sa lesheng buhay to at dahil na rin sa hindi pa ako nakapaglaba kaka-overtime."Jusmeee! Bahala na nga!" huminga ako ng malalim at kinuha ang isang mini skirt na kulay maron at isang polo na hindi na

       Palugo-lugo akong naglalakad sa gilid daan habang dala-dala ang aking mga gamit, naiiyak na lang ako pag naalala ang nangyari kanina.Bwesit na manyak na yun, paalisin ba naman ako dahil sa ayaw lang ng bwesit niyang asawa at gusto nitong palitan ako ng isang lalaki."Sorry Ms. Cervantes, but your fired." seryosong sabi nito."Si-sir ba-bakit naman po?" biglang tanong ko dito."I and my wife have an argument and she wants me to have a guy secretary and I can't say no to her. I'm sorry Ms. Cervantes.""Wahhhhhh!!! Tangina naman oh!!!" malakas na sigaw ko ng naalala ko ang kanyang sinabi at kung kaya't pinagtinginan ako ng mga tao.Wala na akong pakialam duon.Paano na ang kinabukasa ko, ang magiging anak ko, ang magiging asawa ko, ang magiging apo ko, wala na wasak na ang kinabukasan ko.Tahimik lang akong pumara ng taxi kahit mahal ito at umuwi na lamang.Pagkarating ko sa apartment ay para ako

    One week na ang nakalipas matapos mangyari ang isang kabaliwang bangongot na iyon. Oo one week lang, alangan namang patagalin ko pa, kaya hito ako ngayon nakatunganga sa harap ng full body size mirror at tinitingnan ang sarili ko."Haist..." I sigh deeplyNang magsawa na ako sa kakatingin sa sarili ko ay kinuha ko na lamang ang resume ko na nakapatong sa higaan at nag simula ng maghanap ng trabaho. Wala na rin naman kuwenta kung iisipin ko pa ang nangyaring yun, dahil hindi naman ako magkakapera at hindi rin ako mapapakain nun, kaya mabuting kalimutan na lamang ang kagagahan ko at mag hanap na lamang ng trabaho.Tahimik ko na lamang na sinarado ang pinto ng apartment at nag simula ng maglakad sa kahabaan ng magulonh daan ng syodad, dahil kaylangan kong mag tipid at malapit lang naman ang pupuntahan kung kompanya na naghahanap ng bagong sekretarya.Hindi naglaon ay nakarating din ako sa wakas at napatitig ako sa may kalakihang gusali.

"I-ik-ikaw?" wala sa sariling sabi ko habang nanginginig akong napalakad ng paatras at dahil ukopado ang utak ko ay nawalan ako ng balansi, buti na lamang ay malapit lamang ako sa pinto kung kaya't duon ako tumama at hindi natumba.Ngumiti naman ito ng napakatamis at ipinag krus ang mga braso."Yeah, it's me." sabi nito at bigla namang tumayo kaya bigla akong nataranta."Hu-hwag kan-ng luma-mapit!" natatarantang sabi ko dito at hindi mapakali. Maari ko namang buksan ang pinto uoang makalayo sa kanya ngunit tila hindi gumana ang utak ko dahil sa kabang nararamdaman.Tanging ngiti lang ulit ang sagot nito at dahan dahan naglakad papalapit sa akin."Sa-sabing hu-hu-hwag kang lumapit!" natatarantang sabi ko dito ngunit huli na ang lahat dahil hindi ko napansin na nasa harap ko na pala ito."Paano ba yan malapit na ako, anong gagawin mo?" sabi nito habang dahan dahan nilalapit ang kanyang mukha sa akin, kaya wala sa sariling napakagat ako sa

Lutang akong naglalakad sa hallway ng bigla kong mabangga ang isang babae, dahilan para matapon ang hawak nitong juice sa damit nya at damit ko. Nabalik naman ako sa realidad ng marinig ko ang matinis na boses nito."Bitch, hindi ka ba marunong tumingin sa dinadaanan mo?" sabi nito sabay pamewang sa harap ko."You have no idea how expensive this dress of mine and you just ruined it!"."Sorry po Ma'am." sabi ko dito habang ilang beses na yumoko."Sorry? What will be the use of your sorry, things already happen, tatanga-tanga kasi. You better thank your luck because I'm in hurry right now, because if not ipapasesante talaga kita sa boss mo." sabi nito sabay lakad palayo.Napabuga naman ako ng hangin ng tiningnan ko ang damit ko, dobleng malas naman oh, kanina nakarinig ako ng balyenang sumisigaw dahil sa hindi pa daw ako nakakabayad, tatlong araw lang naman akong delay ah tapos ngayon nakabangga ako ng client. Teka sya yung babae noon sa elevator, yung kinulang