Chapter 4

NATIGIL mula sa pag-iimpake ng mga gamit nito si Jelay ng pumasok ang kaniyang ama mula sa naka bukas niyang pintuan. Kina-usap niya ito tungkol kay Leandro at panandalian niyang pagkawala para magtrabaho sa binata. Hindi naman tutol doon ang kaniyang ama pero pinaalalahan niya ito na mag-iingat at hindi magpapabaya.

'' Anung oras ba ang alis mo anak?'' Tanong ni Mang Elmer na ikinatayo mula sa kinauupuan nito ang anak.

'' Mamaya pa ho.'' Ani Jelay saka hinarap ang ama niya at may kinuha itong sobre sabay inilahad iyon sa huli.

'' Pa, 'yan na lang po ang perang naipon ko, sana makatulong sayo habang wala ako. Pangako, uuwi rin ako kapag natapos ko na ang pinapatrabaho sa akin.''

Patuloy ni Jelay na ikina-iling ng kaniyang ama at ibinalik sa kaniya ang sobre.

'' Sobra-sobra na ang ginagawa mo anak, kaya hindi ko matatanggap iyan. Pinaghirapan mo ang halaga niyan kaya itago mo at ipunin,'' nakangiting saad ng matanda. '' Huwag kang mag-alala sa akin, kaya ko pa ang sarili ko at magmula sa araw na ito ay kakayod ako at babawi.'' Dugtong niya habang nangingilid ang munting luha sa kaniyang mga mata.

'' Papa, naman...'' tanging sambit ng dalaga.

Tinapik na lamang ni Mang Elmer ang balikat ng anak at pinapatatag ang kalooban nito.

'' Mag-iingat ka doon, kapag magka-oras ako ay kakausapin ko ng masinsinan ang lalaking 'yun at masiguro kung hindi ka niya papahirapan.'' Ngiting aniya.

Naiiling at napa-ikot ng mata si Jelay sa huling sinabi ng kanyang ama.

Pahirap naman talaga ang gagawin niya.

HULING isinilid sa loob ng maleta ni Jelay ang larawan nilang mag-anak bago niya ito isinara at tinungo ang pinto saka iginala niya sa loob ng kaniyang kwarto ang mga mata at sa huling pagkakataon ay masisilayan ang kinalakihang tulugan.

Sa huli ay naisipan niyang lumabas ng kwarto niya at tuluyang umalis.

Paglabas niya ay hindi na niya nadatnan ang ama at nakuha na nito ang rason kung bakit.

Isang malalim na buntong hininga ang kaniyang pinakawalan at nalulungkot rin siya sa katunayan lamang. Ayaw niyang iwan ang ama dahil mag-isa na lamang ito ngunit kailangan niya munang lumayo pansamantala para narin sa pananahimik ng kalooban nilang mag-ama kung sakaling wala na silang utang.

TULUYAN siyang humakbang palabas ng kanilang bakod at naglakad dala ang kaniyang maleta para maghanap ng masasakyan niya papunta sa tinitirhan ni Leandro. Ngunit, sandali siyang natigil at nahinto ng may biglang umagaw sa hawak niya at paglingon niya ay si Leandro ang agad niyang nasilayan.

Nakangiti siya nitong tinitigan at maaliwalas ang buong mukha nito.

'' Don't stared, kanina pa kita tinatawagan pero hindi mo ako pinapansin... naglakbay siguro sa kabilang mundo ang isipan mo.'' Pilyong ngising anito.

'' Pss...anu naman ginagawa mo dito? Akala ko ba ay pumasok ka sa trabaho mo?'' Naka simangot na tugon ni Jelay.

Imbis na magsalita ang binata ay hinawakan na lamang nito ng buong higpit ang kaniyang kaliwang kamay saka naglakad pabalik kung saan naka parking ang sasakyan nito.

'' Sumakay ka na, ako ang susundo sayo kaya huwag ka ng umangal pa.'' Maawtoridad ang boses na sambit ni Leandro bago nito buksan ang backseat para doon ilagay ang dala ng dalaga.

NANAMIHIK lamang si Jelay sa loob ng sasakyan kaya tinapunan ito ni Leandro ng tingin sandali at agad na ibinalik sa daan ang kanyang mga mata.

Quite ambiance make him boring at ayaw niya ang ganoong takbo. Pero alam niyang naiiba si Jelay sa mga babaeng nakakasama niya at panigurado niyang naiilang itong kasama siya.

Tumikhim siya sandali at dahilan ng pagkalingon sa kaniya ng dalaga.

He wink at her then wear his sweetest smile.

Nagpapa-cute ito kumbaga.

'' Tss...hindi ako matatablan ng ganiyang style, Lean. Alam ko na 'yan.'' Taas kilay na ani Jelay sa kaniya na ikinasalubong ng kilay niya.

'' Sungit mo ah, hindi ka ba nagka boyfriend eversince?'' Nakakalokong sabi ni Leandro sa dalaga habang nakangisi na rin.

Tumaas ang kilay na sinalubong ng tingin ni Jelay ang binatang nakatitig sa mukha niya.

'' Pakialam mo...bakit, ngayon ka pa lang ba nakakita ng babaeng walang experience?'' Pabalang na tanong nito.

Humagalpak ng tawa niya si Leandro pagkarinig nito.

Interesting isn't?

'' Well, don't be worry... i will assure you that, i'll be your teacher. I can be your tutor for the meantime.'' Pilyong aniya.

Ngumuso lamang si Jelay at muli siyang inirapan.

A silly smiled traces on Leandro's lips.

Ang isiping birhen pa pala ang dalaga ay tila jockpot at swerte iyon para sa kaniya. But there's a little confuse on his heart,

this past day, pakiramdam niya ay hindi na maayos ang pagpintig ng kaniyang puso.

Everytime he with Jelay his heart beating so fast.

KINAGABIHAN halos hindi na mapakali mula sa kinauupuan nito si Jelay habang kaharap ang Lolo ni Leandro. Galing sa bahay nila kanina ay dumeretso sila sa bahay ng matanda para pormal siyang ipapakilala ni Leandro.

Nilalaro-laro niya ang sariling mga daliri kaya ng mapansin iyon ni Leandro ay palihim niyang ginanap ang kamay nito at hawakan iyon ng mahigpit.

She couldn't speak when a strange feeling flows into her viens.

Napa-angat ng mukha niya si Jelay at napatitig sa binatang naka side view sa kaniya habang nakangiti ito.

'' So, you are my grandson's girlfriend?'' Seryosong tanong ni Mang Conrad habang naka dekwatro itong naka-upo sa harapan nilang dalawa.

Nagulat si Jelay at kalaunan ay nagawa niyang pakalmahin ang pagkabog ng puso ng muli niyang maramdaman ang pagpisil ni Leandro sa kamay niya.

'' Y-yes, po. Gi-girlfriend niya nga po ako.'' Nauutal niyang sagot.

Tumikhim sandali si Leandro saka ito nagpaalam na aalis.

Tila natensyon ng husto si Jelay dahil sila nalang dalawa ang magkaharap ng matanda.

Inayos ng matanda ang upo nito bago ningitian ang dalaga.

'' Huwag kang matakot sa akin, iha. Ang katukutan mo 'yang apo kung matigas ang ulo.'' Anito.

'' Huh?'' nahiwagaang ani Jelay.

Ang kaninang mala mafiang awra ng matanda ay napalitan ng kakulitan.

'' Sabihin mo lang kung binayaran ka ng apo ko at paano ka niya napilit isama dito,'' patuloy ng matanda. '' matinik sa mga babae 'yang batang iyan kaya napaka imposible ang ginawa niyang ipakilala ka sa akin.'' Dugtong pa nito.

Umawang lamang ang labi ni Jelay at nakahinga ng maluwag.

'' Oh, just forget about that, mind to call me, Lolo Con...halika iha, samahan mo ako sa hardin at dun tayo mag-usap.'' Sambit ng matanda.

Ngumiti muna ng matamis si Jelay saka ito tumango at sumama sa kausap.

NAKASUNOD lamang kay Don Conrad ang dalaga ng magsalita ito.

'' Nag-iisang apo ko si Leandro at dito na siya lumaki kasama ko. Nasa states ang mga magulang niya kaya naging ganiyan katigas ang ulo ng batang 'yan. At hindi ako tutol sa gusto niyang balakin sa buhay.'' Anito pero halata sa boses ang lungkot.

Nakonsensya si Jelay at gusto ng aminin ang katotohanan pero ayaw niya naman niyang magalit sa kaniya si Leandro.

Nahinto siya mula sa paghakbang ng huminto na rin ang matanda at hinarap siya ng seryoso ng tignan nito ang kaniyang mga mata.

'' Do me a favor iha, kung ikaw man ang babaeng ihaharap ng apo ko sa altar...i'm okay with it. Pero pwede mo bang patinuin 'yang apo ko? I'm too old for his nonsense. Kahit hindi mo aminin ang katotohanan, alam kung bakit ka pumayag sa alok ng apo ko.'' Derektang anito.

Ramdam ni Jelay ang pamamawis ng likod niya dahil sa sinabi ng matanda. May alam pala ang lolo niya na nagpapanggap lamang si Leandro para sa mana nito at makuha lamang iyon.

'' Kapag nagawa mo, ikakatuwa ko iyon ng lubusan at mapayapa akong mamatay kung sakali.'' Dugtong ani ng matanda.

'' Lolo naman, hindi po maganda ang sinasabi niyo. Para sa'yo, pangako... gagawin ko ang makakaya ko.'' Naging saad niya na ikinalawak ng ngiti ni Don Conrad.

'' Good...pahirapan mo siya hanggang sa tumino.'' Tugon pa niya.

Napatawa ng malakas si Jelay sa huling sinabi ng kausap. Parang gusto niya na din ang ideya ng matanda. Mukhang pasaway ngang talaga ang mokong na 'yun at pati lolo nito ay namimwersyo sa kaniya.

TATLONG araw ang matuling lumipas ng magkausap sina Don Conrad at Jelay. at awawala sandali si Leandro ng ilang araw dahil sa business trip na kailangan nitong puntahan at asikasuhin.

Patuloy pa din sa pagtatrabaho niya sa isang Restaurant si Jelay at hindi maiwasang magtaka ni Andrei sa kaniya. Lalo na at hindi na niya ito makasabay sa pag-uwi dahil laging may nagsusundo dito pag-uwi

Hawak ang tray na walang laman ng lumapit si Andrei sa dalagang abala pa sa paghiwa ng sibuyas.

May ngiti sa labi nitong inilapag sa tabi ang tray bago nito itinukod sa mesa ang magkabilang braso.

'' Free ka ba mamaya, Je? Sweldo na naman natin kaya yayain sana kitang kumain sa labas.'' Derektang tanong niya.

Nag-angat ng mukha nito ang dalaga saka siya tinitigan sandali at ngumiti ng tipid.

'' Oo, ba. Basta ba ay libre mo hindi ako tatanggi.'' Anito.

Tila naka jockpot dahil sa tuwa niya si Andrei at sa wakas ay nagawa niyang yayain si Jelay. Na e-excite tuloy siya at hindi makapaghintay.

'' Sure, treat ko. Panu, labas muna ako...hehe kailangan na ako dun.'' Paalam niya na ikinangiting tumango sa kaniya ng dalaga.

SAMANTALA, nahahati ang isipan ni Leandro habang nasa kalagitnaan ito ng meeting kasama ang iba pang mga matataas na negosyante. Number one sa business industry ang clothing company niya na lubos niyang ikinatuwa dahil sa mga mababait at maaasahang empleyado niya.

Natapos na lang ang meeting ay hindi parin matahimik ang kalooban niya na hindi niya mawari kung bakit. Nasa Makati siya habang naiwan naman sa probinsiya si Jelay na alam niyang sa mga oras na ito ay naghihintay sa kaniyang pag-uwi.

And he hoping so that Jelay would miss him even though there's no commitment between them.

'' Mr. Buenaventura, someone needs to meet you.'' Tawag pansin ng kaniyang secretarya na ikina-angat niya ng mukha at seryosong tinigan ang kaharap.

Tinanguan niya lamang ito pagkatapos saka tumayo na rin.

NAHINTO siya mula sa paghakbang ng mabungaran ang magandang babaeng nakangiti ng malawak. Mala model ang pangangatawan nito at nangingibabaw ang kaputian sa suot niyang sexy black mini dress.

There's an excitement on Leandro's eyes after seing this girl.

'' I miss you.'' Ngusong sambit ng babae matapos mayakap si Leandro.

'' I miss you too, Kieth.'' Nakangiting tugon ni Leandro.

Nagpout lamang ang babae saka pumulupot ng kapit sa braso nito.

As the girl sway his butt hindi mapa-iwas tumitig doon ni Leandro. But it was a sudden when he imagine Jelay.

Gusto niya tuloy ganito rin gumewang si Jelay.

'' Damn, why all of the sudden...hayst.'' kastigo niya sa sarili dahil sa naisip.

'' You a have a lot stories to tell, Lean. Lolo Conrad, contact me that your here for business trip. Sadyang pinagtapo tayong muli anuh?'' Nakangising sabi ng babae na ikina-iling na lamang ni Leandro saka napatawa ng pagak.

'' Tsismoso rin pala si Lolo, pati ikaw inabala pa niya para masigurong hindi ako mambabae.'' Anito.

Bigla siyang kinurot sa tagiliran ni Kieth saka nakasimangot ang mukha nitong hinarap siya habang nakapameywang.

'' Kailan ka pa kasi magbabago? I'm sure madami ng babaeng umiyak dahil sayo.'' Naka-irap niyang ani.

Leandro chuckled then rub his lower lip.

'' Mahirap talaga maging gwapo, Khiether.'' Pilyong sagot ni Leandro na ikina-iling na lamang ng babae.

TINANGGAP ni Jelay ang pagyaya sa kaniya ni Andrei na kumain sa labas, total hindi pa umuuwi si Leandro ay may panahon pa siya makapag pasyal. Alam niyang may kasunduan silang pinirmahan niya pero matagal na niyang kaibigan si Andrei at dapat lang na hindi siya pagbawalan ni Leandro na makipag-usap dito.

'' Saan mo ba gusto kumain, Je? Maaga pa naman kaya makapaglibot pa tayo.'' Nakangiting tanong sa kanya ng kasama.

'' Kahit saan basta may pagkain. Okay lang sakin.'' Sagot niya na ikinatango kaagad ng binata sabay hila sa kaniya.

GUMAAN ang pakiramdam ni Jelay sa mga oras na iyon, ang simpleng pagngiti ni Andrei ay dahilan ng pag-usbong ng kakaibang kiliti sa puso niya. Buong akala niya ay habang buhay na lang niyang iignorahin ang binata at susungitan na lang ito lagi kesa pansinin.

At mas pinili na lamang niyang manahimik para itago ang malakas na pagkabog ng kaniyang puso.

Nasa may park sila sandaling napahinga, pinalilibutan ng mga street lights ang paligid habang may fountain naman sa gilid. Habang kasama niya ang binata ay lalong nagwawala ang puso niya.

'' Jelay, na-inlove ka na ba?'' Biglang tanong sa kaniya ni Andrei.

Gulat siya sa tanong nito at mabuti na lang gabi na kaya hindi nito mapapansin ang pagpula ng kaniyang mukha.

'' B-bakit mo natanong? Na inlove ka ba?'' Nauutal niyang balik tanong sa binata.

Andrei look straight into her eyes.

'' Yes...matagal na, Jelay.'' Sagot nito habang titig na titig sa kaniya ngunit binawi niya agad iyon saka nagpatuloy. '' Matagal na akong may gusto sa babaeng hindi ako magawang lingunin, at natatakot akong umamin sa kaniya.'' Anito.

Nawala ang ngiting natitira sa labi ni Jelay at pakiramdam niya'y nawasak na ang kaniyang puso dahil may napupusuan na pala ang binata.

'' B-bakit naman? K-kung mahal mo siya e di, aminin mo.'' Ani Jelay ngunit nandun ang pag-asa niyang siya na sana.

Ngumiti lang ng tipid sa kaniya si Andrei saka nito ginanap ang kanyang mga kamay.

'' Tulungan mo naman akong mapalapit sa kaniya ng lubusan para hindi ako ma at-ease kapag kaharap na siya.'' Ngiting suyo ni Andrei saka ito ngumuso.

Biglang binawi ni Jelay ang sariling kamay saka tumayo ito kaagad.

May nasagi na sa kaniyang isipan at panigurado niyang si Yvette ang gusto nito.

BIGLA siyang napa-igtad mula sa pagtayo ng mag vibrate ang kaniyang cellphone sa bulsa. Pagtingin nito sa screen display ang mokong na si Leandro ang rumehestro. Walang pagdalawang isip niyang sinagot ito dahil nagkahimalang tumawag sa kanya sa loob ng tatlong araw na nawala ito.

'' Hey! I'm sorry for not calling you this past few days, Jelay,'' hinging pasensya sa kanya ni Leandro. '' How are you?'' Patuloy nito.

Nakagat ni Jelay ang kuko saka sinenyasan niya muna si Andrei na manahimik sandali ng makita nitong salubong ang mga kilay.

'' Ayos lang ako huwag kang mag-alala.'' tipid niyang sagot.

Umarko ang kaniyang kilay ng magsalita pa ito.

'' Are you sure? Does it feel good talking to somebody without telling me?'' May sarkastikong tanong sa kaniya ni Leandro.

Biglang kinabahan si Jelay dahil sa tono ng pananalita ni Leandro mula sa kabilang linya. Agad niyang inilinga sa paligid ang mga mata at tila naupos siya sa kinatatayuan ng makita ng kaniyang mga mata ang lalaking nakaharap sa kaniya mula sa kabilang poste.

His cold but deathly gaze totally made her melt.