Mag-log inChapter 1;"Be our slave."Amira's point of view"IS THAT—AMIRA?"Napabalikwas ako bigla nang sumagi sa panaginip ko ang pamilyar na boses na iyon. Nakapikit pa rin ako habang nakaupo dahil sa hilong nararamdaman,hindi ko alam kung bakit nahihilo ako ngayon. Hush,ang sakit din ng ulo ko.Mariin kong ipinikit ang mga mata ko't hinilot ang sindito ko. Ewan ba kung bakit ako nahihilo ngayon.Ano bang nangyare at nahihilo ako ngay— Oo nga pala,may nangyare kagabi. Oo tama,yung kagabi. Kaya naman ako nahihilo ngayon e hays.Yung kagabi—KAGABIK-KAGABI!bigla akong napamulat nang maalala ko ang nangyare kagabi,Aish nauntog nga pala ako kaya ako nahihilo ngayon. Nang maimulat ko na ang mga mata ko ay natulala ako.May limang lalaki na nasa harap ko't naka titig lang din sa akin. Hi
Prologue;Amira's point of viewPagod na pagod na ako't tagaktak na rin ang pawis ko,kanina pa ako naglalakad ni hindi pa man lang ako nag papahinga.Mula nang pagbaba ko ng bus e hindi pa ako nagpapahinga o kumain man lang. Sayang din naman kasi yung oras na iuupo ko lang,kailangan ko na makahanap ng trabaho at matutuluyan ngayon dahil may pasok na ako next week.Galing pa ako ng probinsya,lumuwas lang ako rito sa Manila dahil nakakuha ako ng Scholarship sa isang sikat na School dito. Si Kuya na lang ang naiwan sa bahay namin sa probinsya,ayaw niya namang sumama dahil wala rin lang daw kami matutuluyan at isa pa may sentimental value yung barong-barong namin. Mga ala-ala nina Nanay at Tatay,yun ang sabi ni kuya Asher.Ako nga pala si Asia Friday Philippines. Asia dahil nasa Asia kami,Friday dahil biyernes ako ipinanganak at Philippines dahil sa Pilipinas kami nakatira—joke.Just kiddin' haha.