Novels by KATANASOL

Prologue;Amira's point of viewPagod na pagod na ako't tagaktak na rin ang pawis ko,kanina pa ako naglalakad ni hindi pa man lang ako nag papahinga.Mula nang pagbaba ko ng bus e hindi pa ako nagpapahinga o kumain man lang. Sayang din naman kasi yung oras na iuupo ko lang,kailangan ko na makahanap ng trabaho at matutuluyan ngayon dahil may pasok na ako next week.Galing pa ako ng probinsya,lumuwas lang ako rito sa Manila dahil nakakuha ako ng Scholarship sa isang sikat na School dito. Si Kuya na lang ang naiwan sa bahay namin sa probinsya,ayaw niya namang sumama dahil wala rin lang daw kami matutuluyan at isa pa may sentimental value yung barong-barong namin. Mga ala-ala nina Nanay at Tatay,yun ang sabi ni kuya Asher.Ako nga pala si Asia Friday Philippines. Asia dahil nasa Asia kami,Friday dahil biyernes ako ipinanganak at Philippines dahil sa Pilipinas kami nakatira—joke.Just kiddin'

Chapter 1;"Be our slave."Amira's point of view"IS THAT—AMIRA?"Napabalikwas ako bigla nang sumagi sa panaginip ko ang pamilyar na boses na iyon. Nakapikit pa rin ako habang nakaupo dahil sa hilong nararamdaman,hindi ko alam kung bakit nahihilo ako ngayon. Hush,ang sakit din ng ulo ko.Mariin kong ipinikit ang mga mata ko't hinilot ang sindito ko. Ewan ba kung bakit ako nahihilo ngayon.Ano bang nangyare at nahihilo ako ngay— Oo nga pala,may nangyare kagabi. Oo tama,yung kagabi. Kaya naman ako nahihilo ngayon e hays.Yung kagabi—KAGABIK-KAGABI!bigla akong napamulat nang maalala ko ang nangyare kagabi,Aish nauntog nga pala ako kaya ako nahihilo ngayon. Nang maimulat ko na ang mga mata ko ay natulala ako.May limang lalaki na nasa harap ko't naka titig lang din sa akin. Hi

Prologue;Amira's point of viewPagod na pagod na ako't tagaktak na rin ang pawis ko,kanina pa ako naglalakad ni hindi pa man lang ako nag papahinga.Mula nang pagbaba ko ng bus e hindi pa ako nagpapahinga o kumain man lang. Sayang din naman kasi yung oras na iuupo ko lang,kailangan ko na makahanap ng trabaho at matutuluyan ngayon dahil may pasok na ako next week.Galing pa ako ng probinsya,lumuwas lang ako rito sa Manila dahil nakakuha ako ng Scholarship sa isang sikat na School dito. Si Kuya na lang ang naiwan sa bahay namin sa probinsya,ayaw niya namang sumama dahil wala rin lang daw kami matutuluyan at isa pa may sentimental value yung barong-barong namin. Mga ala-ala nina Nanay at Tatay,yun ang sabi ni kuya Asher.Ako nga pala si Asia Friday Philippines. Asia dahil nasa Asia kami,Friday dahil biyernes ako ipinanganak at Philippines dahil sa Pilipinas kami nakatira—joke.Just kiddin' haha.

Chapter 3;HOTDOGAmira's point of viewLinggo na ngayon at limang araw na ang nakalipas mula nang mag stay ako rito kasama sina Dome. Marunong na rin ako gumamit ng mga bagay- bagay na wala sa probinsya.Tulad na lang ng STOVE kuno at FLAT SCREEN TV, noong una ay palpak at manghang- mangha ako kahit na hindi naman iyon kamangha- mangha sakanila. Lagi tuloy akong tinatawag nina Dome na Ignorant. Hindi naman kasi nila alam na wala kami ng mga ganoon sa probinsya at isa pa, wala naman talaga akong balak na sabihin sakanila. Babarahin lang nila ako.Gumising ako ng maaga ngayon para ipaghanda ng almusal ang mga señorito suplado's. 7:30 na. Gaya nga ng sabi ni Dome, kailangan kong gumising lagi ng maaga para gumawa ng alamusal nila.Tumayo ako mula sa pagkakahiga ko sa couch. Ilang araw nang napaka himbing ng tulog ko dahil sa lambot ng higaan ko, 8 pm pa lamang kasi e natutulog n

Chapter 2;RULESAmira's point of viewNakaupo kami ngayon sa Salas ng condo ng limang lalaking `to,ang mga suplado kong tagapag- ligtas. Gara ano?Ayos lang naman sa akin na napaka suplado nilang anim, may attitude problem din naman ako minsan. Madalas lang yung pagka- isip bata hihihi, pake ko ba kung suplado sila? Basta cute ako hmp.Nakaupo ako ngayon sa couch na pang isahang tao lang talaga, habang sina Dome, Eros, Mark, Oliver at Nathan naman ay nasa harapan ko. Nakaupo sila sa mahabang sofa. Saktong- sakto naman ang pagkahaba ng couch na inuupuan nila dahil kasyang kasya silang lima.

Chapter 1;"Be our slave."Amira's point of view"IS THAT—AMIRA?"Napabalikwas ako bigla nang sumagi sa panaginip ko ang pamilyar na boses na iyon. Nakapikit pa rin ako habang nakaupo dahil sa hilong nararamdaman, hindi ko alam kung bakit nahihilo ako ngayon. Hush, ang sakit din ng ulo ko.Mariin kong ipinikit ang mga mata ko't hinilot ang sindito ko. Ewan ba kung bakit ako nahihilo ngayon.Ano bang nangyare at nahihilo ako ngay— Oo nga pala,may nangyare kagabi. Oo tama, yung kagabi. Kaya naman ako nahihilo ngayon e hays.Yung kagabi—KAGABIK-KAGABI!bigla akong napamulat nang maalala ko ang nangyare kagabi, Aish nauntog nga pala ako kaya ako nahihilo ngayon. Nang maimulat ko na ang mga mata ko ay natulala ako.May limang lalaki na nasa harap ko't naka titig lang din sa akin

Prologue;Amira's point of viewPagod na pagod na ako't tagaktak na rin ang pawis ko, kanina pa ako naglalakad ni hindi pa man lang ako nag papahinga.Mula nang pagbaba ko ng bus e hindi pa ako nagpapahinga o kumain man lang. Sayang din naman kasi yung oras na iuupo ko lang, kailangan ko na makahanap ng trabaho at matutuluyan ngayon dahil may pasok na ako next week.Galing pa ako ng probinsya, lumuwas lang ako rito sa Manila dahil nakakuha ako ng Scholarship sa isang sikat na School dito. Si Kuya na lang ang naiwan sa bahay namin sa probinsya, ayaw niya namang sumama dahil wala rin lang daw kami matutuluyan at isa pa may sentimental value yung barong-barong namin. Mga ala-ala nina Nanay at Tatay, yun ang sabi ni kuya Asher.Ako nga pala si Asia Friday Philippines. Asia dahil nasa Asia kami, Friday dahil biyernes ako ipinanganak at Philippines dahil sa Pilipinas kami nakatira— joke.Just kiddin' hah