LOGINChapter 1;
"Be our slave."
Amira's point of view
"IS THAT—AMIRA?"
Napabalikwas ako bigla nang sumagi sa panaginip ko ang pamilyar na boses na iyon. Nakapikit pa rin ako habang nakaupo dahil sa hilong nararamdaman, hindi ko alam kung bakit nahihilo ako ngayon. Hush, ang sakit din ng ulo ko.
Mariin kong ipinikit ang mga mata ko't hinilot ang sindito ko. Ewan ba kung bakit ako nahihilo ngayon.
Ano bang nangyare at nahihilo ako ngay— Oo nga pala,may nangyare kagabi. Oo tama, yung kagabi. Kaya naman ako nahihilo ngayon e hays.
Yung kagabi—
KAGABI
K-KAGABI!
bigla akong napamulat nang maalala ko ang nangyare kagabi, Aish nauntog nga pala ako kaya ako nahihilo ngayon. Nang maimulat ko na ang mga mata ko ay natulala ako.
May limang lalaki na nasa harap ko't naka titig lang din sa akin. Hindi muna ako gumalaw at nagsalita dahil hindi pa pinoproseso ng utak ko kung sino `tong limang ugok na nasa harapan ko. Nakatitig lamang ako sakanila nang biglang magsalita ang isa sakanila.
"Are we going to stare each other?until when?" Sabay-sabay naming nilingon ito. Gwapo siya, maputi, makinis ang mukha. Makapal ang kilay, kulay blonde ang buhok at napaka pula ng labi. Bumagay din sa perpektong hugis ng mukha niya ang light brown eyes nya.
Nakatayo siya kaya kitang- kita ko ang— s-sandali?
loading...
loading...
load—
"Waaaah!" Malakas kong sigaw nang mapagtantong lahat sila ay naka boxer short lang at walang damit pang itaas. Nanatili lamang silang nakatayo sa harap ko.
Juice ko rold,bakit ganito? Huhuhu. Hindi kaya?— waaah! Yung virginity ko! Kuya, help me! Hindi pwede to.
Hinawakan ko ang ibat-ibang parte ng katawan ko para i-check kung may masakit ba. Tinapunan ko sila ng masamang tingin at saka iniharang sa dibdib ang mga braso ko.
Alam ko naman pong malandi ako pero bakit naman ganito? Nakuha ng ganitong kaaga ang Virginity ko huhuhu. Pasalit- salit ang tingin ko sakanilang lima, nakatitig lamang sila sa akin at wala man lang gumagalaw. Walang umimik ni isa sa amin, tanging ang pag hinga naming anim lamang ang naririnig namin.
Ilang segundo pa ang lumipas ay may gumalaw na sa amin. Umupo ito sa may tagiliran ko at akmang hahawakan ako.
"Amira—" pinutol ko ang sasabihin niya.
"Wag mo kong hahawakan!" I sobbed. "dignidad na lang ang natitira sa akin, kinuha nyo na ang pagkababae ko! Mga walang hiya!" sigaw ko at saka hinila ang kumot na nasa paanan ko lang.
"Wait, what?" kunot noong tanong ng isa sakanila. Ang pogi niya hihihi, mukhang anghel.
"Wag mo ko ma-wat-wat diyan! Mga manyakol na to." ani ko at ipinag patuloy ang pag iyak.
"Are you kidding us, miss? Ikaw na nga `tong tinulungan e, tss."aniya at ngumiwi. Kitang-kita sa mukha niya ang pagka- inis.
Napamaang ako. Tinulungan?
"T-tinulungan?" kunot noong tanong ko. Ibig sabihin..."Kayo yung tumulong sa akin kagabi?" Pasigaw na tanong ko.
"You don't need to shout miss, but yes." Nakangiting sagot ng isang lalaking nasa kaliwa ko. Gwapo din siya, meron siyang kulay abong mata.
"S-salamat." Mahina at nahihiya kong sabi. Kung hindi dahil sakanila siguro patay na ako ngayon at napag samantalahan na ako ng mga iyon.
"A-ako nga pala si Amira." Pagpa-pakilala ko.
"Alam namin." Sagot nung nasa may paanan ko, light green eyes naman ang sa kanya.
"H-ha? P-paano nyo nalaman?" Nauutal kong tanong. Hindi ko pa naman sila nakakausap mula kagabi ah? Manghuhula ba sila? Ewan, hayaan na.
"Naghalungkat kami sa bag mo, we saw your wallet. May ID ka dun." Masiglang sagot ng naka—spongebob box...er? Err. Napangiwi ako.
"A-ah, naghalungkat naman pala kayo." Asik ko na may pa-tango-tango pa.
Naghalungkat naman pala sila e. Ayos lang yun.
Naghalungkat naman pala.
Naghalungkat
NAGHALUNGKAT
NAGHALUNGKAT...
Waaah! Ibig sabihin... Ibig sabihin nakita nila? Waaaah!
"Nag halungkat kayo!? Waaaah may n-nakita ba kayo?" pasigaw kong tanong.
"M-meron?" Sabay sabay nilang sagot na tila nag aalinlangan pa.
"Waaaaah!" Sigaw ko ulit at pinagbabato sila ng unan. "Mga bastos! huhuhu harassment na to!" ani ko at saka umastang umiiyak.
Best actress ako e.
"Ano ba!? Stop yelling! So annoying!" Sigaw naman ng lalaking nasa kanan ko, meron siyang dimple na nagpapalakas ng appeal niya. Dumagdag pa ang makapal niyang kilay, matangos na ilong, kissable lips, perpektong hugis ng mukha at ang blue eyes niya.
"Bakit nyo ba kasi pinakialaman gamit ko!?" Tanong ko ng may pagka inis.
"Cause we wanted to." Sagot nanaman ng blue eyes—sandali nga at hindi ko pa sila kilala.
"S-sino kayo? I-i mean ano bang pangalan nyo?" Tanong ko.
"Mark Flynn, 18" tipid na sagot nung may light brown eyes.
"I'm Oliver Sy! 18 years old, ang pinakacute sa Demon!" Masigla namang pag papakilala ng naka-spongebob boxer na may light green eyes.
"Nathan Sky, 18 year's old." nakangiting ani Nathan 'kuno' na may gray eyes.
"Ako si Eros Moan, I can bring you to heaven." sabi naman ng matangkad na lalaking nasa paanan ko at may orange eyes.
Napatingin ako sa huling lalaking di pa nagsasalita. "What!?" sigaw niya. Makasigaw naman, sakit sa tenga. High blood ka? ha? High blood?
"Wag ka na magpakilala Mr. Dimple." pang aasar ko. Para naman magpakilala siya hehehe.
"OK FINE! Dome Victor, 18." Pag papakilala niya ng hindi bukal sa loob. Para namang may mawawala sakanya pag nag pakilala siya? tss.
Napatango-tango ako. "Ang u- unique ng name nyo!" Pag puri ko.
"Tss, stupid." Sabi ni Dome na nakatingin sa akin na agad din namang nag iwas ng tingin. Ang suplado talaga ng Done na to, ganon ba talaga pag may dimple? Kailangan suplado? Hmp.
"He! Maka-stupid, por que may dimple ka." Parang batang ani ko.
Natahimik kami ng ilang sandali na siyang binasag ko. "Pwede na kayo mag damit? Nakakasuka kase yang view e." Ani ko. Syempre joke lang, di ko papahalata na malandi ako no!
"Tss." Ani nilang lima.
"P-paano nga pala ako makakabawi sainyo?"tanong ko.
Natahimik sila at nagkatinginan na din.
"BE OUR SLAVE." Saad nilang Lima at saka naglakad na palabas ng kwarto.
Nag eco iyon sa utak ko.
"BE OUR SLAVE."
Chapter 3;HOTDOGAmira's point of viewLinggo na ngayon at limang araw na ang nakalipas mula nang mag stay ako rito kasama sina Dome. Marunong na rin ako gumamit ng mga bagay- bagay na wala sa probinsya.Tulad na lang ng STOVE kuno at FLAT SCREEN TV, noong una ay palpak at manghang- mangha ako kahit na hindi naman iyon kamangha- mangha sakanila. Lagi tuloy akong tinatawag nina Dome na Ignorant. Hindi naman kasi nila alam na wala kami ng mga ganoon sa probinsya at isa pa, wala naman talaga akong balak na sabihin sakanila. Babarahin lang nila ako.Gumising ako ng maaga ngayon para ipaghanda ng almusal ang mga señorito suplado's. 7:30 na. Gaya nga ng sabi ni Dome, kailangan kong gumising lagi ng maaga para gumawa ng alamusal nila.Tumayo ako mula sa pagkakahiga ko sa couch. Ilang araw nang napaka himbing ng tulog ko dahil sa lambot ng higaan ko, 8 pm pa lamang kasi e natutulog n
Chapter 2;RULESAmira's point of viewNakaupo kami ngayon sa Salas ng condo ng limang lalaking `to,ang mga suplado kong tagapag- ligtas. Gara ano?Ayos lang naman sa akin na napaka suplado nilang anim, may attitude problem din naman ako minsan. Madalas lang yung pagka- isip bata hihihi, pake ko ba kung suplado sila? Basta cute ako hmp.Nakaupo ako ngayon sa couch na pang isahang tao lang talaga, habang sina Dome, Eros, Mark, Oliver at Nathan naman ay nasa harapan ko. Nakaupo sila sa mahabang sofa. Saktong- sakto naman ang pagkahaba ng couch na inuupuan nila dahil kasyang kasya silang lima.
Chapter 1;"Be our slave."Amira's point of view"IS THAT—AMIRA?"Napabalikwas ako bigla nang sumagi sa panaginip ko ang pamilyar na boses na iyon. Nakapikit pa rin ako habang nakaupo dahil sa hilong nararamdaman, hindi ko alam kung bakit nahihilo ako ngayon. Hush, ang sakit din ng ulo ko.Mariin kong ipinikit ang mga mata ko't hinilot ang sindito ko. Ewan ba kung bakit ako nahihilo ngayon.Ano bang nangyare at nahihilo ako ngay— Oo nga pala,may nangyare kagabi. Oo tama, yung kagabi. Kaya naman ako nahihilo ngayon e hays.Yung kagabi—KAGABIK-KAGABI!bigla akong napamulat nang maalala ko ang nangyare kagabi, Aish nauntog nga pala ako kaya ako nahihilo ngayon. Nang maimulat ko na ang mga mata ko ay natulala ako.May limang lalaki na nasa harap ko't naka titig lang din sa akin
Prologue;Amira's point of viewPagod na pagod na ako't tagaktak na rin ang pawis ko, kanina pa ako naglalakad ni hindi pa man lang ako nag papahinga.Mula nang pagbaba ko ng bus e hindi pa ako nagpapahinga o kumain man lang. Sayang din naman kasi yung oras na iuupo ko lang, kailangan ko na makahanap ng trabaho at matutuluyan ngayon dahil may pasok na ako next week.Galing pa ako ng probinsya, lumuwas lang ako rito sa Manila dahil nakakuha ako ng Scholarship sa isang sikat na School dito. Si Kuya na lang ang naiwan sa bahay namin sa probinsya, ayaw niya namang sumama dahil wala rin lang daw kami matutuluyan at isa pa may sentimental value yung barong-barong namin. Mga ala-ala nina Nanay at Tatay, yun ang sabi ni kuya Asher.Ako nga pala si Asia Friday Philippines. Asia dahil nasa Asia kami, Friday dahil biyernes ako ipinanganak at Philippines dahil sa Pilipinas kami nakatira— joke.Just kiddin' hah