Endless Affection

              “WHEN will you love me?” I asked her nang tuluyan na siyang makapasok sa loob ng bahay.               Tumingin lamang siya sa akin at nginitian ako nang may halong paglalambing. Napairap ako sa kawalan nang makita ko ang damit niyang wala na sa ayos at para bang nanggaling siya sa isang malakas na bagyo, napakagulo ng itsura niya.               Unti-unti siyang lumapit sa akin at nang marating niya na ang puwesto ko'y niyakap niya ako nang mahigpit pagkatapos ay dinampian niya ako ng halik sa pisngi.               Kapag alam niyang nagdududa na naman ako'y ganito palagi ang kaniyang ginagawa. Alam ko na may iba sa kaniya, alam kong may iba siya, pero bakit tila nagiging bulag ako sa katotohanan? Bakit tila hindi ko na maaninag ang totoo sa kasinungaling

              MAY naramdaman akong mainit na katawan na yumakap sa akin na naging dahilan ng aking paggising.               “Baby, I'm sorry. Gising na.” Iminulat ko ang aking mga mata at nakita ko si Mageline. Nakita ko na naman ang napakaganda niyang mukha.               “Baby.” I hugged her. Miss na miss ko na siya nang sobra. Napangiti ako dahil tila napakaganda ng umaga lalo't ang mukha ni Mageline ang bumungad sa akin.               “Puwedeng makahingi ng kaunting pera? Kasi kailangan na ni mama ng gamot, hindi pa kasi ako sumisuweldo,” pagpapaliwanag niya. Tiningnan ko siya sa mga mata at nginitian.                Ayos lang sa akin kahit na gaano pa kalaking halaga ang hingiin niya

               PINAPUNTA ako ni Zayra sa lugar na 'to. Hindi ko alam pero ang weird dahil puro bungo ang nakikita ko at may mga sapot ng gagamba. Piling ko tuloy halloween na.                “What's your order, sir?” tanong sa akin ng waiter na itim na itim sa suot niya. Tiningnan ko ang menu at kakaiba ang mga pangalan ng pagkain nila rito.                “Vampire blood, please.” 'Yon na lang ang na-order ko dahil hindi ko rin alam kung masarap ba ang mga pagkain dito. Umalis na 'yong waiter at maya-maya pa ay dumating na 'yong order ko.                Kulay pulang juice. Ang cool dahil pulang-pula ito, nagmimistulang parang dugo talaga. Sinubukan ko itong tikman at namangha ako sa taglay na sarap ng lasa nito.  &

              “YO te quiero con todo mi corazon.” Nagsasanay kami ngayon ni Zayra dahil ang sabi niya sa akin ang gusto raw ni Mageline ay ang mga lalaking marunong magsalita ng Spanish.               “Iyan! Tama! Ang galing mo!” Pumalakpak siya at pinaghahampas niya ako.                “Tumigil ka nga! Mamaya pinag-tri-trip-an mo na naman ako,” saad ko sa kaniya kaya nag-iba bigla ang ekpresyon ng kaniyang mukha.                “Sure ako.” Tumalikod siya at lumakad palayo sa akin. Maya-maya pa'y bumalik na siya. Pagkabalik niya ay may dala-dala na siyang libro.               “Oh, 'yan, mag-aral ka.” Hinagis niya sa akin ang libro at agad ko 'yong sinalo. 

              “BRO, anong problema?” Bliz asked me. Nandito kami ngayon sa coffee shop at hinihintay ko na magbigay siya ng impormasyon tungkol sa lalaking karelasyon ni Mageline.                “May nahanap ka na ba?” tanong ko sa kaniya. Nabigla naman ako dahil bigla siyang tumahimik sa 'di malaman na dahilan.                “Sorry, bro,” saad niya kaya nahampas ko bigla ang lamesa sa harapan ko. Hindi ko alam pero hindi maaring hindi siya makahanap ng impormasyon tungkol sa lalaking 'yon dahil magaling siya sa mga bagay na ganito. Ilang linggo na ang nagdaraan pero kahit ni katiting, wala akong nalaman.               “Bro, you know me. May itinatago ka ba?” Hindi ko alam pero parang may alam siya sa mga nangyayari.