LOGINAfter the death of his twin brother, Russell Homer Blake found himself doing things out of obligation. He can't find life more appealing anymore than being a good student and son as he is. But one day, things became bizarre when a girl named Janara Hyacinth Valdez claimed herself to be Russell's best friend. He finds the woman insane and ridiculous for saying such thing so he decided to ignore her. Russell really tried to avoid Jana but his attention was caught when the girl mentioned about his twin brother as if she knew about his most tragic experience. Then and there, he found himself getting intangled with Jana— allowing her to live in his house and somehow accepting her odd and sudden existence to his life. As they started to dig deeper, they come acrossed and discovered the possible existence of parallel universe and how this theory explains Jana's peculiarities. In another universe, Jana's best friend is another version of Russell. Things became more complicated upon the fact that Jana is from another universe and she should come back as soon as possible. Faith pushed Jana and Russell to meet and the multiverse's biddings will require them to assort from each other like how parallel lines will never cross. This is a story of two souls who found solace with each other amidst of not being destined to collide at all. Can really love cross another universe and defy the multiverse's biddings?
View MoreCHAPTER 17Ang UlanKahit inaantok pa ay pinilit ni Russell na idilat ang mga mata dahil sa mga boses na naririnig niya. Para itong mga nagbubulungan.“Russell! Akala namin kung napano na kayo!” sabi ng isa sa mga officer na bumungad sa pagdilat ng mga mata ni Russell.Kumunot naman ang noo ni Russell sa mga kasamahan na nasa harapan na niya ngayon. Sunod ay nabaling ang tingin niya kay Jana na naalimpungatan na rin at inangat na ang ulo mula sa pagkakasandal sa balikat ni Russell.“Jana! Are you okay?” tanong ni Kiel bago masuyong hinawakan ang mga balikat ni Jana na halatang naguguluhan sa mga nangyayari.Bigla namang sumama ang mood ni Russell sa inaasta ni Kiel kay Jana. Naiinis siya na ganoon ito mag-alala para sa dalaga.
Chapter 16Hindi ItinadhanaBagsak pareho ang mga balikat nila Jana at Russell na naupo muli sa ilalim ng puno kung saan natagpuan si Jana. Pareho silang hindi na alam ang susunod na gagawin upang makabalik sa bahay na tinutuluyan nila. The foot prints that Russell followed to find Jana suddenly disappear. Now, they have no idea what they have to do next.Sabay na napabuntong hininga ang dalawa. Nagkatinginan sila. 'Tapos ay sabay na natawa.“We’re really lost,” ika ni Russell.Tumango naman si Jana bilang pagsang-ayon. “I think, we need to stay here to pass the night. Saka nalang ulit natin hanapin ang daan pabalik. Mas pamilyar ang lugar kapag maliwanag kaysa ganitong sobrang dilim,” suhestyon ni Jana habang nakatingin siya sa kalangitan na ngayon ay kasing dilim ng buong paligid nila. Walang mga bitu
Chapter 15HINDI NA ULIT KITA IIWANMasaya ang lahat na nagkukwentuhan tungkol sa naging activity nila. Everyone is telling their experiences together with the indigenous people. Na-enjoy nilang lahat ang mga bagong kultura at tradisyon na natutuhan sa mga katutubo na kahit kailan ay hindi nila malalaman sa siyudad. Lahat ay excited para sa susunod na araw na babalik sila sa village ng mga katutubong iyon.Pero sa kabila ng masasayang kuwento, hindi mapakali si Russell. Mabibilis ang bawat hakbang niya upang madaling makabalik sa bahay na tinutuluyan ng buong grupo. Ilang beses na ba niyang tiningnan ang relong pambisig. Mediyo natagalan sila sa activity at gustong-gusto na niyang makabalik dahil nag-aalala siya para kay Jana na naiwang mag-isa roon sa bahay.Habang nasa charity work, hindi nagawang makapagfocus ni Russell dahil binabagabag siya ng mga
Chapter 14GUSTO MONG LUMAYO?Naiiritang bumangon si Jana sa pagkakahiga dahil sa walang tigil na pagtapik sa kan'ya ng kung sino man.Walang emosyon na tiningnan niya ang taong gumigising sa kan'ya at nawala ang pagkaantok nang makita ang mataray na expression sa mukha ni Marga.“Get up. Wala kaming extra na oras para hintayin kang magising.” at inirapan ni Marga si Jana bago lumabas ng silid.Jana made face before finally getting up. Akala niya matapos nilang magkasagutan ni Marga kahapon ay lalamig na ang ulo nito sa kan'ya. But she’s wrong. Mainit pa rin ang dugo nito sa kan'ya.“Pasalamat ka talaga, mabait ako,” she whispered before going to the bathroom to take a bath.Today, is the official start of their charity work. And as one of the volunteers, Jana felt guilty for not waking up early.